مخدوش ساختن ماجرای ایران گیت و پوشاندن مقصران اصلی

۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۳

 

انقلاب اسلامی در هجرت ( ۸ اردیبهشت ۹۳): قابل توجه خوانندگان گرامی اینکه ماجرای که در مستند “من روحانی هستم” بصورت مخدوش و ناقص بدان اشاره می‌شود بی‌هدف نبود. حکومت ریگان و حکومتهای اروپائی، بخصوص انگلستان، به عراق و ایران اسلحه دادند ودو افتضاح ایران گیت و اکتبر سورپرایز را ببار آوردند و ایرانگیتیهای داخلی نیز از آن سودهای فراوان بردند. یکی از آن امتیازها جا خوش کردن بر مسند قدرت است. از ان زمان یعنی از سال ۱۹۸۶ تا با امروز نیز ملاحظه می‌کنید که ایران گیتیها که در ماجرای ایران گیت نقش مستقیم داشتند بر سر کارند: خامنه‌ای “رهبری ” نظام” را بر عهده گرفته است، رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام است، و روحانی در مقام ریاست است و محسن رضایی دبیر شورای امنیت ملی است و…

 

   وقتی که در ماه مه ۱۹۸۶ هیأت مک فارلین به ایران رفت. این سفر توسط دوستان اقایان منتظری و بنی صدر افشا شد و افتضاح ببار آمد. ایران گیت‌های کشورهای اروپائی نیز افشا شدند. دو افتضاح ایران گیت و اکتبر سورپرایز از عوامل مهم پایان دهنده به جنگ بودند.

چند امر را در مورد این مستند بایستی روشن ساخت و شفافیت بخشید:

۱/این امر که دستگاه تبلیغاتی فرماندهی سپاه در این مستند می‌خواهد القا کند که خمینی از ماجرای و سفر هیأت مک فارلین به تهران مطلع نبوده‌است، دروغ رسوایی است. چرا که اکنون بعد از تجربه‌ایم و اسناد بسیار و نیز خاطرات زیادی از طرفهای امریکایی نشر یافته اند که نشانگر این امرند که شخص خمینی از آغاز معامله پنهانی برسر گروگانها (اکتبر سورپرایز) تا معامله پنهانی (ایران گیت) درجریان بوده و ماجرای ایران گیت تحت نظر مستقیم وی آغاز و پایان گرفته است. همانگونه که بحران اتمی نیز تحت رهبری و اطلاع شخص خامنه ای صورت گرفته است .

۲/ در امر جنگ نیز برخی از “نمایندگان ” در مجلس نظام در آن‌ زمان” فراکسیون عقلا ” را تشکیل داده بودند و با ادامه جنگ مخالف بودند. هاشمی رفسنجانی خودطرفدار ادامه جنگ بود اما دودوزه بازی رویه کرده بود. هم با کودتای خرداد ۶۰ عامل ادامه جنگ بود و هم نمی‌خواست و نمی‌خواهد تاریخ او را، در کنار خمینی، مسئول ادامه جنگ بداند. حسن روحانی، در دورانی که اداره جنگ با هاشمی رفسنجانی بود، دستیار او بود. هاشمی رفسنجانی طرفدار ادامه جنگ بود. اینک می‌خواهند مسئولیت ادامه جنگ را لوث کنند. می‌توان پرسید چگونه روحانی هم دستیار هاشمی رفسنجانی و در همان حال مخالف ادامه جنگ بود . اما نمی‌توان مخالفت با ادامه جنگ را سرزنش کرد. شک نیست که خمینی نقش اول و مسئولیت اول را در ادامه جنگ داشته‌است و هاشمی رفسنجانی نیز حتی بنا بر خاطرات خو د وی ( عبور از بحران ) اقرار میکند که در ادامه جنگ نقش اساسی داشته است.

     در ذیل مقاله مهمی را که نشریه انقلاب اسلامی در اینباره درشماره ۴۹۸ یعنی ۲۸ شهیور تا ۱۹۰ مهر ۱۳۷۹ ودو شماره بعد انتشار داده بود در اختیار خوانندگان کنجکاو و سبب جوی قرار میدهیم

اما قابل توجه عموم هموطنان عزیز خصوصا نسل جوانی که مسائل جنگ را بیاد ندارند اینکه اسناد انگلیسی که از قید “سری است” آزاد شده اند و نیز اسناد امریکا، معلوم می کنند در چهارمین ماه جنگ، شکست ارتش عراق مسلم شده بود و می‌باید، درپی پایان دادن به جنگ می شد. در عبور از بحران، هاشمی رفسنجانی می نویسد:” بنی صدر می خواهد جنگ را تمام کند اما امام نخواهد گذاشت.”

پس انگلیس و امریکا و از طریق رﮊیم خمینی جنگ را ادامه داده اند. عامل یا عاملان آنها چه کسانی بوده اند؟ بر ایران، همچنان ایران گیتی ها حکومت می کنند و بدون تردید هاشمی رفسنجانی از عوامل ادامه جنگ بوده است.:در مارس ۱۹۸۲ (روزهای آخر اسفند ۱۳۶۰) هاشمی رفسنجانی در مصاحبه با «الموقف العربی» گفته است: «نمی خواهیم در سایه رژیم فعلی عراق، به هیچ توافقی با بغداد برسیم. این سری نیست که آن را فاش کنم. صدام حسین توسط میانجیها موافقت کرد طبق مواد و شرایط قرارداد و بدون قید و شرط، عقب نشینی کند. ولی ما این پیشنهاد را رد کردیم و با هرگونه توافقی مخالفت خواهیم کرد. مادامیکه رژیم فعلی عراق، طرف دوم توافق باشد. این توافق باید با ملت عراق و پس از پیروزی امضا گردد. ما حاضر نیستیم دست از حمایت از سازمان های مخالف رژیم عراق برداریم.»

این همان طرح کشورهای عضو کنفرانس عدم تعهد است که ایران و عراق با آن موافقت کرده بودند و قرار بود هیأت پاسخ موافق صدام را در ۲۴ خرداد ۶۰ به تهران بیاورد و جنگ پایان پذیرد. آن پیروزی با کمترین تلفات و زیان را، باکودتای خرداد ۶۰، از مردم ایران دریغ کردند و جنگ را از جمله برای استقرار استبداد ملاتاریا ادامه دادند.

 

۳/ بنا به نوشته آقای حسین باستانی در بی بی سی بتاریخ ۷ اردیبهشت ۹۳این فیلم، توسط “گروه چندرسانه‌ای شفق” ساخته شده است. مجموعه ای که پیش از انتخابات ریاست اخیر فیلم “دروغ یک کاندیدا” را علیه حسن روحانی ساخت و پس از انتخابات، فیلم هایی چون “تماس تلفنی روحانی” و “حمله گازانبری به منتقدان” را بر ضد رئیس دولت تولید کرد. تشکل ها و رسانه های نزدیک به سپاه پاسداران و بسیج، در نمایش، تبلیغ و توزیع تمام این فیلم ها نقش تعیین کننده ای داشتند.

   اما بر این نوشته آقای باستانی باید اضافه کنیم که این نوع تاریخ سازی از نوع و جنس روش استالینی است که مقصر های اصلی را پوشانده و تازه طلباکار نیز می نمایند. هر زمان لازم دیدند یک نفر دیگر را قربانی می کنند. شک نیست که آقای روحانی در ماجرای بنا براسناد دستیار هاشمی رفسنجانی بوده‌است. اما مأمور بوده‌است و نه آمر. آمر اصلی خمینی و دستیاران او احمد خمینی و هاشمی رفسنجانی و خامنه‌ای بوده‌اند. بنابرگزارشهای رسمی خمینی و دستیاران او از جزئیات دو معامله پنهانی که دو افتضاح بزرگ ببار آوردند، آگاه بوده و همه کارها با تصویب آنها انجام گرفته‌است. همانگونه که استالین هربار خرابی ببار می‌آورد، تقصیر‌ها را متوجه دیگران و خصوصا رقیبان خود می‌ کرد اکنون نیز بر عکس آنچه این مستند می خواهد القا کند که شخص خمینی و خامنه‌ای در این ماجرا آمر نبوده اند و حتی بی‌اطلاع بوده ‍‌اند!

 

۴/ اقای زیبا کلا م نیز که در بخش اخبار روز سایت سخنانش را نقل کرده‌ایم در ۸ اردیبهشت ۹۳ گفته‌است : “ماجرای مک‌فارلین اتفاقا می‌توانست به بزرگ‌ترین گام در جهت تامین منافع ملی کشور تبدیل شود. اما یک جریان تندرو آن را خرابکاری کرد و نهایتا همه تمهیداتی که تحت عنوان ماجرای مک فارلین شروع شده بود، متوقف ماند. کمترین فایده جریان مک فارلین این بود که خونی و جانی تازه در دفاع ضدهوایی ما که عملا به واسطه نداشتن قطعات وتجهیزات زمین‌گیر شده بود به وجود آورد. ده‌ها فروند هواپیمای جنگنده و بمب‌افکن عراقی‌ها در نتیجه تسهیلات ضدهوایی که به واسطه معامله با مک فارلین به دست ما رسیده بود، در عملیات بعدی در جنوب و غرب سرنگون شدند.”

در جواب اقای زیبا کلام بایستی گفت که ماجرای نه تنها در جهت تامین منافع مردم نبوده است، بلکه تامین کننده منافع امریکا و غرب بوده‌است. و مسلما خلاف حقوق ملی بوده است.بنابر نامه آلکساندر هیگ به ریگان و هم بنابر اظهارات آلن کلارک ، وزیر دفاع در حکومت تاچر،جنگ در سود انگلستان و امریکا و بود و آنها اسباب ادامه آن را فراهم می‌کردند. باز بنابر گزارشهای رسمی، به دو طرف به اندازه‌ای اسلحه می‌دادند که جنگ ادامه یابد بی‌آنکه فاتح داشته باشد. آقای زیباکلام، بنابر رویه، واقعیت را آن سان که هست نمی‌بیند. نمی‌بیند که جنگ ۸ سال ادامه یافت و یک نسل ایرانی قربانی شد و سرانجام، با سرکشیدن جام زهر شکست به پایان رفت و نیز ۱۰۰ میلیارد دلار گم شد.و بنا بر براورد خود رفسنجلنی بیش از ۱۰۰۰ میلیارد دلاربر وطن خسارت وارد کرد. در واقع باخورد و برد این ثروت عظیم بود که مافیاها شکل گرفتند. اقای زیبا کلام چون نمی‌خواهد واقعیت را آن‌سان که روی داده‌است ببیند، خیانت را خدمت می‌بیند و تازه متأسف است که چرا آن افتضاح ننگین افشا شده‌است!

   اما نباید پنداشت که ایران گیتی‌ها شکست را سازمان ندادند: برابر گزارش رسمی کنگره، در هامبورگ، طرف ایرانی به طرف امریکائی گفته‌است: ایران باید در جنگ شکست بخورد تا تندروها کنار زده شوند و میانه‌روها به حکومت برسند. در دیدار دیگری در لندن، طرف ایرانی فهرستی از ۱۰۰۰ میانه رو به سرهنگ اولیوه نورث، عضو شورای امنیتی ملی امریکا می‌دهد و به اطمینان می‌دهد اگر امریکا حمایت کند، میانه‌رو می‌توانند بر ایران حکومت کنند. و بالاخره، مک فارلین، در خاطرات خود، می‌نویسد که کمیچی، مقام اسرائیلی، از سوی همین ایران گیتی‌ها به کاخ سفید پیام می‌برد که در صورت اطمینان از حمایت امریکا، اینان حاضرند خمینی را هم بکشند.

 

در بخش گزارشات تصویری سایت انقلاب اسلامی در هجرت نسخه کامل مستند قابل روئیت است

**********************************

 

نقش‏ها در ادامه و اداره جنگ و هدف از ادامه جنگ بنا بر «عبور از بحران» رفسنجانی/بنی صدر مایل است به جنگ خاتمه دهد ولى شعارهاى راه پیمائى امروز و اظهارات امام یقیناً راه را بر ایشان بسته است

١٣٩٢/٠۶/١۶- سایت انقلاب اسلامى:  فرصت را براى معرفى کسانى که در ادامه جنگ و رهبرى آن به شکست نقش داشته‏اند، با مراجعه به «عبور از بحران»، یادداشتهاى روزانه هاشمى رفسنجانى در سال ۶۰، مغتنم می شماریم. این مطلب در شماره ۴۹۸ در تاریخ ۲۸ شهریور تا ۱۰ مهر ۱۳۷۹ منتشر شده بود.

نقش‏ها در ادامه و اداره جنگ

 انقلاب اسلامى: در بیستمین سال روز جنگ، هاشمى رفسنجانى مدعى است ایران اسلحه‏اى ساخته‏است که هیچ کشورى در جهان آنها را نساخته‏است. این اسلحه غیر از خود و او خامنه‏اى چه مى‏تواند باشد؟ کدام کشور اسلحه ساخته است که کشورى را ویران کنند؟       

و او مى‏گوید در جنگ پیروز شدیم. دروغ پوشش حقیقت است. زیرا دروغ خالص نمى‏توان ساخت. اما حقیقتى که این دروغ آن را مى‏پوشاند، شکست در جنگ ۸ ساله نیست که پیروزى مى‏خواند بلکه هدف واقعى ادامه جنگ را مى‏پوشاند. هدف از ادامه جنگ در خدمت منافع امریکا و انگلیس و اسرائیل، استقرار رژیم ایران گیتیها بود و او گمان مى‏کند بدان رسیده‏ است و در همان حال مى‏خواهد آن را از دید مردم کشور بپوشاند. به سراغ کتاب «عبور از بحران» مى‏رویم تا ببینیم آیا در باره هدف از ادامه جنگ و طرز اداره آن، چه نوشته‏است

هدف از ادامه جنگ چه بود بنا بر «عبور از بحران»؟

 در ۱۲ فروردین ۶۰، یادداشت کرده‏است که:

«در پیام امام در مورد جنگ و هیأت میانجى هم مطالبى آمده که سیاست آقاى بنى‏صدر را محکوم مى‏کند. آقاى بنى‏صدر در کارنامه دیروز نوشته مایل است به جنگ خاتمه دهد و صلح کند. ولى شعارهاى راه پیمائى امروز و اظهارات امام یقیناً راه را بر ایشان بسته است.«

 

انقلاب اسلامى: بتاریخ ۲۲ اردیبهشت، بنى‏صدر نامه‏اى به خمینى، در باره پیشنهاد چهار وزیر خارجه کشورهاى غیر متعهد نوشته است که سندى تاریخى است. آن را در شماره آینده، از نظر خوانندگان مى‏گذرانیم.

اما در پیام خمینى بمناسبت ۱۲ فروردین، سومین سالگرد همه پرسى، آمده‏بود:

«باید جهانیان بدانند که امروز کشور ایران مثل ابر قدرتها یا رژیمهاى فاسد دست نشانده ابر قدرتها نیست که یک اقلیت زورگو و قلدر بر یک اکثریت مظلوم تحت حکومت کنند و مقدرات آنها را بدست گیرند. بلکه ایران امروز یک ملت است که دسته‏اى از آن خدمتگزارانى هستند که تدبیر امور کشور و دفاع از آن را، با اراده ملت، بر عهده دارند و ملت نیز خود را عهده دارپشتیبانى از آنها مى‏داند…

و کسانى که به عنوان حسن نیت پاى در میان گذاشته و رفت و آمد مى‏کنند، اگر حقیقتاً بشر دوست و با حسن نیت و به حکم اسلام به این امر قیام نموده‏اند، باید با رسیدگى کامل ظالم را از مظلوم و غارتگر را از غارت شده و جانى را از کسى که بر آن جنایت واقع شده است، شناسائى نموده، معرفى نمایند. ملت ما در مقابل حق و عدالت تسلیم است. چنانچه در مقابل ظلم و جور ایستاده‏است. ما انتظار داریم تا هیئتى به تجاوزات و جنایات رسیدگى کامل نماید و متجاوز را معرفى و با آن طورى عمل کنند تا عبرتى براى متجاوزان به حقوق بشر گردد.«

بدینسان، در ۱۲ فروردین، خمینى، خطاب به جهانیان، مى‏گوید: در ایران، امور بدست منتخبان مردم است و در ۶ و ۲۵ خرداد، مى‏گوید: اگر همه مردم و ۳۵ میلیون بگویند بله، من مى‏گویم نه! اما در باره پیشنهاد صلح، کلمه مخالفت‏آمیزى وجود ندارد که سیاست بنى‏صدر را محکوم کند. با وجود این، جمله مبهمى را آورده‏است (متجاوز را معرفى و با آن طورى عمل کنند که…) که بعد از کودتا، شرط «مجازات متجاوز» و دست آویز ادامه جنگ شددر حقیقت، رئیس جمهورى، بنى‏صدر، در ۱۰ فروردین، در گفتگو با خبرگزارى پارس، گفته بود: هیأت کنفرانس اسلامى، پیشنهاد ایران را دایر بر تحقیق در باره متجاوز و تعیین آن، پذیرفته‏است. خمینى در پیام خود، «با آن طورى عمل کنند تا عبرتى براى متجاوزان به حقوق بشر گردد» را افزوده‏است.

دانستنى که او خود در تجاوز به حقوق بشر، از صدام پیشى گرفت.

 

در یادداشت ۱۳ فروردین، نوشته است:

«ساعت نه صبح به زیارت امام رفتم. چیزهائى که در ارتباط با جنگ و هیأت صلح مى‏دانستم، گفتم. امام ضمن اینکه مایلند جنگ زودتر تمام شود، صلاح نمى‏دانند که ما کوتاه بیائیم و از اینکه شرط شود بعد از صلح، نباید به ملت عراق علیه صدام کمک کنیم، نگرانند. اگر این مضمون بخواهد در قرارداد بیاید، نگرانى دارند مخصوصاً با توجه به انتظارات مردم عراق.»

 

انقلاب اسلامى: شورایعالى دفاع و خمینى با پیشنهاد هیأت کشورهاى غیر متعهد، موافقت کرده ‏بودند. خمینى به بنى‏صدر گفته بود: صلح بکنید اما اسمش را صلح نگذارید. پیش از شما، دو اتوبوس روحانیون آذربائیجان را به اینجا آورده بودند. آنها مصراً خواهان ادامه جنگ بودند. بنى‏صدر به او پاسخ گفته بود: اینها را به اینجا مى‏آورند تا شما را به ادامه جنگ راضى کنند. اگر راست مى‏گویند، در برابر مردم بایستند و بگویند خواهان ادامه جنگ هستند تا نیت واقعیشان را بر مردم آشکار کنند و مردم بدانند جنگ را براى  استقرار استبداد مى‏خواهند. هاشمى رفسنجانى براى آنکه خمینى را به ادامه جنگ بر انگیزد، شرط «کمک نکردن به ملت عراق» را جعل کرده‏است.

 در یادداشت ۱۴ فروردین قید کرده‏است که:

«آقاى خامنه‏اى هم آمدند و در باره وضع جنگ و هیأت صلح و مطالب جارى، بحثهاى مفیدى داشتیم.»

 در یادداشت روز ۲۱ فروردین آورده‏است:

«با آقاى رجائى در باره پیشنهادات هیأت صلح غیر متعهدها، صحبت کردیم. پیشنهاد ایجاد منطقه غیر نظامى در خاک ایران، همراه با خروج نیروهاى عراقى را داده‏اند. بعضى از نظامى‏ها و آقاى بنى‏صدر مایلند با تعدیلى بپذیرند.»

 انقلاب اسلامى: همانطور که در این چهار یادداشت تصریح مى‏کند، تا اینجا، او، هاشمى رفسنجانى، و خمینى و خامنه‏اى و رجائى مخالف پایان یافتن جنگ بوده‏اند. و

 ۱ – »شرطى» را که مى‏آورد، جعل او است زیرا در پیشنهاد چهار وزیر خارجه که هیأت کشورهاى غیر متعهد را تشکیل مى‏دادند، چنین شرطى وجود نداشت.

 ۲ – قواى دو کشور از مرزهاى بین المللى، در داخل خاک خود، به اندازه توپ رس، فاصله مى‏گرفتند و بعد از متارکه، به گفتگو مى‏نشستند. او نصف حقیقت را مى‏نویسد که بزرگ‏ترین دروغ است. قرار بر منطقه غیر نظامى در خاک ایران تنها نبود در خاک دو کشور بود.

 ۳ – تکرار کنیم که شورایعالى دفاع و شخص خمینى با پیشنهاد موافقت کرده بودند و قرار بود در ۲۶ خرداد، هیأت پاسخ موافق عراق را بیاورد و پایان جنگ اعلان شود. رجائى به هیأت اطلاع داده بود که چون فعل و انفعالى دارد انجام مى‏گیرد، سفر خود را به تأخیر بیاندازد. فعل و انفعال کودتا بر ضد رئیس جمهورى منتخب مردم و بقصد ادامه جنگ بود.

شگفتا! وقتى آنها حاضر بودند غرامت بپردازند چگونه مى‏توانستند شرط در کار بیاورند!

در یادداشت ۳۱ خرداد، پس از شرح رأى بر عزل رئیس جمهورى، گفتگوى خود را با اولاف پالمه، یادداشت کرده‏است:

«با آقاى اولاف پالمه، معاون دبیر کل سازمان ملل و فرستاده ویژه ملاقاتى داشتم. پیشنهادى براى خاتمه دادن به جنگ داشت. امتیازى نمى‏خواست. بیرون رفتن بى قید و شرط نیروهاى عراق را نپذیرفت ولى از ما قبول مذاکره مى‏خواست. من از موضع قدرت با ایشان صحبت کردم»!

 

انقلاب اسلامى: نخستین اثر کودتا، عدول عراق بوده‏است از پیشنهاد هیأت کشورهاى غیر متعهد. حالا دیگر عراق با بیرون رفتن بدون قید و شرط موافقت نمى‏کند!

دانستنى است که صدام در گفتگو با هیأت کنفرانس اسلامى، تخلیه بدون قید و شرط ایران را پذیرفته بود. این ایران بود که افزون بر آن، مجازات و جبران خسارات جنگ را مطالبه مى‏کرد که کشورهاى خلیج فارس پذیرفتند بپردازند.

در یادداشت ۳ بهمن ۶۰، خبر مى‏دهد که جبهه‏ها راکدند و:

«اخبار مى‏گوید عراق براى صلح دست و پا مى‏زند. سازمان ملل خواسته میانجیگرى کند. ما بر همان حرفها و شرائط سابق هستیم. خروج عراق، محاکمه متجاوز و پرداخت غرائم جنگ، اینها سیاست امام است.»

 انقلاب اسلامى: خروج قواى عراق حتى فاصله گرفتن قوایش از مرزهاى بین المللى و پرداخت غرامت پذیرفته شده بودند. این شرط نیز پذیرفته شده بود که رسیدگى و متجاوز معین شود. پس چرا کودتا شد و چرا جنگ ادامه یافت؟

در یادداشت ۸ اسنفد ۶۰، اعتراف بسیار مهمى مى‏کند:

«شب، در جلسه شوراى عالى دفاع شرکت کردم. گزارش جبهه‏ها و بحث در باره تهیه مهمات ضرورى و پیشنهادات پالمه بود. پالمه خروج عراقیها را پذیرفته. مذاکره در باره مرزها، منجمله اروند رود مى‏خواهد و حضور نیروهاى ناظران بین المللى در مرزها و پرداخت غرائم جنگ به دو طرف از طرف دولتهاى داوطلب. سپس مصاحبه کردم. سرهنگ سلیمى آمد و از عدم همکارى صیاد شیرازى گله داشت. مى‏گفت: نیرو به ما نمى‏دهند.»

 انقلاب اسلامى: بدینسان، پالمه، – نخست وزیر سوئد که ترور شد – نیز، به نمایندگى سازمان ملل، بیرون رفتن قواى عراق و پرداخت غرامت را پذیرفته‏است. پس چرا جنگ ادامه یافت؟ زیرا ملاتاریا به جنگ نیاز داشت. در همان یاداشت، توضیح مى‏دهد:

«به دفتر رئیس جمهور رفتم تا در باره جواب به اولاف پالمه که طرحى براى صلح با عراق ارائه کرده، مشورت کنیم. با حضور نخست وزیر و وزیر خارجه مشورت کردیم و روى جواب تصمیم گرفتیم. نتیجه این شد که هنوز براى صلح زود است. باید ضربه‏اى کارى وارد کنیم که صدام کاملاً در موضع ضعف باشد و معترف به شکست. ولى رد کلى میانجیگرى هم صلاح نیست. روى سه شرط خیلى تأکید کردیم: ۱ – خروج بى قید و شرط و ۲ – پرداخت خسارت و ۳ – کیفر متجاوز.

انقلاب اسلامىچون دو شرط اول و دوم حاصل بوده‏است، شرط سوم که تحقیق بقصد تعیین متجاوز بود را کیفر متجاوز کرده‏اند تا بهانه براى ادامه جنگ داشته باشند. بدین قرار تا اینجا، هاشمى رفسنجانى و خامنه اى و مهندس موسوى و ولایتى موافق ادامه جنگ بوده‏اند.

 ………………………………………….

بخش دوم مقاله

۱۳۹۲/۰۶/۲۵ –سایت انقلاب اسلامى: در سالگرد تجاوز عراق به ایران، فرصت را براى معرفى کسانى که در ادامه جنگ و رهبرى آن به شکست نقش داشته‏اند را، با مراجعه به «عبور از بحران»، یادداشتهاى روزانه هاشمى رفسنجانى در سال ۶۰، معرفى می کنیم. این مطلب در شماره ۴۹۸ در تاریخ ۲۸ شهریور تا ۱۰ مهر ۱۳۷۹ منتشر شده است. اینک بخش سوم و آخر این مقاله را مطالعه می کنید. یادآوری می شود که در طول ۹ ماه جنگ به فرماندهی ابوالحسن بنی صدر، ایران ۵۰۰۰ کشته و ۲۸۰۰۰ زخمی داشت. براساس آمار منتشره از سوی بنیاد شهید اسلامی، آمار  کشته های هشت سال جنگ ۱۸۸ هزار و ۱۵ نفر است… 

در یادداشت ۱ آبان، همچنان خبر از رکود مى‏دهد:

»بعد از ظهر، شورایعالى دفاع در مجلس تشکیل شد. گزارش جبهه، حکایت از رکود جبهه‏ها در هفته گذشته دارد. مخصوصاً در ماهشهر و رقابیه دو ضربه خورده‏ایم و فرمانده نیروى زمینى، هنوز آماده اجراى طرحهاى تصویب شده ‏نیست.«

بنابر یادداشتهاى ۸ آبان‏ و ۱۶ آبان، حالا دیگر فرماندهى جنگ با هاشمى رفسنجانى است و فرمانده نیروى زمینى به او گزارش مى‏دهد:

»پیش از ظهر، سرهنگ صیاد شیرازى آمد و برنامه‏هاى آینده جنگ را گفت. طرح خوبى به نظر مى‏رسد…«

»پیش از ظهر، آقاى یحیى رحیم صفوى، فرماده عملیات سپاه در خوزستان، آمد و سه طرح جنگى را در جنوب و غرب ارائه داد. حداقل دو هفته تا اجراى اولین طرح، وقت لازم است. از فرصتى که برایشان تعیین کرده بودیم، چند هفته تأخیر دارند.»

به رغم خرید اسلحه و مهمات، هنوز جبهه‏ها راکد هستند و نوبت به صبور شدن رسیده‏است: در یادداشت ۲۰ آبان مى‏آورد:

»شام را با احمد آقا و آقاى خامنه ‏اى صرف کردم… از اینکه در جبهه ‏ها تحرک نیست، ناراحتیم ولى در انتظار تحرک، صبر مى‏کنیم

در یادداشت ۱۱ آذر، خبر از زد و خورد و تقویت نیروهاى عراقى در بستان را مى‏دهد. در یادداشتهاى ۱۴ آذر، خبر مى‏دهد که صیاد شیرازى و محسن رضائى خودشان را براى حمله‏اى در غرب آماده مى‏کنند و در یادداشت ۱۵ آذر، جلسه در حضور خمینى را گزارش مى‏کند. حالا دیگر، استفاده از موجهاى انسانى بجاى اسلحه و فن نظامى است:

»در محضر امام، شورایعالى دفاع، ساعت ۱۰ صبح تشکیل شد. آقایان صیاد شیرازى و محسن رضائى از جبهه آمده بودند. گزارش پیروزى جبهه بستان را دادند. پیروزى مهمى است. یکصد تانک و نفر بر سالم، حدود یکصد ماشین‏هاى برزگ راه سازى، ماشینهاى زیاد دیگر و مهمات و سلاحهاى فراوان گرفته‏ایم. ۲۵۰۰ نفر از دشمن کشته و ۵۰۰ نفر اسیر شده‏اند.

        متأسفانه ما هم تلفات زیاد داده‏ایم. ۱۲۵ نفر نظامى شهید و ۴۰۰ نظامى مجروح و ۷۰۰ نفر از نیروى مردمى شهید و ۱۸۰۰ نفر مجروح داشته ‏ایم. به دلیل اینکه نیروهاى پیاده عامل این فتح بوده ‏اند و فداکارانه به قلب دشمن زده‏اند، پیروز شده‏ایم و تلفات زیاد داده‏ایم. تأکید کردیم اینگونه تلفات در حمله‏هاى دیگر نباید داشته باشیم. بین آقایان ظهیر نژاد و صیاد شیرازى اختلاف است. بطور کلى اختلاف بین ستاد و نیروى زمینى و هوائى مطرح شد. امام نصیحت کردند همکارى کنند.«

 انقلاب اسلامى: اختلاف ظهیر نژاد و دیگر فرماندهان ارتش با صیاد شیرازى بر سر این بوده‏ است که او و رضائى و رحیم صفوى، با بکار بردن موج هاى انسانى، تلفات را به حد اکثر مى‏رسانند و جنگ را دائمى مى‏ گردانند. بعد از ۸ سال جنگ، مسلم شد حق با فرماندهان ارتش بوده ‏است.

 در یادداشت ۲۱ آذر، خبر مى‏دهد که ظهیر نژاد اعتراض هایش را به نیروهاى سه گانه طرح کرده‏ است و در یادداشت هاى ۲۳  و ۲۸ آذر، زمان انجام طرح ها را »آینده نسبتاً دور« معین مى‏ کند:

در یادداشت ۲۳ آذر:«آقاى رضائى از جبهه تلفن کرد و گزارش جبهه را داد. کمى اثر ضعف و احتیاط در اظهاراتش بود. طرح گیلان غرب هم ۶۰ درصد موفق بوده.«

در یادداشت ۲۸ آذر: «عصر آقایان صیاد شیرازى و محسن رضائى از جبهه آمدند. وضع جبهه‏ ها را گزارش دادند. در گیلان غرب، پس از چند روز درگیرى، حدود ۳۰۰ شهید داده ‏ایم و ۵۰ درصد هدف را بدست آورده ‏ایم. برنامه آینده را گفتند. گرفتن شهرک کوچک عراق در مرز و حمله وسیع به عراق در جنوب، در آینده نسبتاً دور.

         صیاد طرفدار سرعت در حمله بود ولى سپاه مخالف عجله بود. براى اولین بار، فرمانده ارتش را از سپاه انقلابى ‏تر مى‏ بینم. سپاه بخاطر شهداى زیادش در حمله گذشته، محتاط شده و معتقد شده تا افراد را کاملاً تعلیم نداده، وارد جنگ نشود.«

با وجود این، همچنان بنا بر استفاده از موج هاى انسانى و در نتیجه بالا رفتن میزان تلفات است: در یادداشت ۱۸ دى اطلاع مى‏دهد:

»آخر شب، فرمانده سپاه پاسداران و مسئول اطلاعات آمدند و براى تحکیم موقعیت سپاه کمک مى‏ خواستند. گزارش عقب نشینى در شیاکوه و تلفات یک گردان ارتش و یک گردان سپاه را دادند که نزدیک به ۵۰۰ نفر شهید و مجروح و اسیر داشته ‏ایم«

 

انقلاب اسلامى: اگر یک گردان ارتش و یک گردان سپاه تلف شده ‏اند، تنها یک گردان ارتش ۱۰۰۰ نفر می‏ شود!

در یادداشت هاى ۲۴ و ۲۶ بهمن و، خبر مى‏دهد که عراق حمله کرده ‏است:

در یادداشت ۲۴ بهمن: «شب، شورایعالى دفاع در وزارت امور خارجه منعقد شد. در جبهه چزابه و نیسان، دشمن حمله کرده و تلفات سنگین تحمل کرده و ما هم تلفات داده‏ ایم. ولى موفقیتى ندارد.«

در یادداشت ۲۶ بهمن: «در تنگه چزابه، حدود ۳۵۰ شهید و بیش از ۱۰۰۰ مجروح داده‏ ایم. ۱۶ گردان سپاه شرکت داشته. ارتش چندان فعالیتى نداشته

در یادداشت روز ۲۸ بهمن، خبر از رفع حصر آبادان و طولانى شدن جنگ مى‏دهد:

»دیدن آبادان، بعد از رفع حصر از راه زمین، برایم سرورانگیز بود. در سفر قبلى که آبادان در محاصره بود، هلیکوپتر از مسیر دریا رفته بود. روحیه نیروها و مردمى که مانده بودند، خیلى بهتر از گذشته است.

… بعد از چند پیروزى در جبهه‏ ها و استقرار وضع سیاسى و تأمین امنیت نسبى در کشور، نیروها علاقمند به جنگیدن هستند و مشکلات ناهمآهنگى ارتش و سپاه کم شده و امید به پیروزی ها بزرگ‏تر و فتح نهائى قوى است. اما براى عملیات بزرگ، احتیاج به نیروهاى فراوان احتیاط و سلاح و مهمات زیاد است که احتیاج به زمان و پول دارد. و شرائط سیاسى و مالى کشور، اجازه تأمین نظرات نیروها را نمى ‏دهد. فشارهاى منطقه‏ اى و بین المللى هم اجازه صبر زیاد را نخواهد داد و ممکن است فرصت را از ما بگیرد.«

 انقلاب اسلامى: بدین قرار، او مى‏ دانسته است اسلحه و مهماتى که ملاتاریا به عملیات بزرگ و سرانجام بخش موفق کنند، در اختیارش قرار نخواهند داد. پس چرا مى ‏باید جنگ را ادامه مى‏داد؟ زیرا ملاتاریا به جنگ نیاز داشت و نه به پیروزى در جنگ. از این پیروزى سخت نیز مى‏ترسید.

 در یادداشت ۲۸ اسفند، خبر مى‏ دهد که:

»از جبهه تماس گرفتند و گفتند: دشمن از ناحیه جنوب کرخه کور حمله کرده و شکست خورده و اسیر داده ‏است.«

 انقلاب اسلامى: در ۱۸ خرداد ۶۰، قرار بود هیأت کشورهاى غیر متعهد پاسخ موافق عراق را بیاورند و جنگ پایان بپذیرد. و باز قرار بود در صورت امتناع عراق از قبول آن پیشنهاد، تا مهرماه ۶۰، قواى عراق از خاک ایران رانده شوند. کودتاگران سفر هیأت را به ایران لغو کردند. اسباب ادامه جنگ را تدارک دیدند. تا پایان سال، اگر از مشکل مهمات و اسلحه، در یادداشت ها صحبتى مى‏ شود، بلحاظ کشماکش بر سر از آن خود کردن اختیار خرید است! با وجود این، در پایان سال ۶۰، نه صلح بدست آمده و نه عراق خاک ایران را ترک گفته ‏است. بنا بر یادداشت ها، هاشمى رفسنجانى و خامنه‏ اى و امثال مهندس موسوى و ولایتى، عامل ادامه جنگ و مانع از پیروزى نظامى و یافته شدن راه حل سیاسى شده ‏اند.

  کودتاى براى آنست که جنگ در سود امریکا و انگلستان و اسرائیل، تا تحقق هدفهاى زیر ادامه یابد:

 دانستنى است که آیهالله منتظرى، در بهار ۱۳۶۰، به خمینى نوشته بود که با صلح و اخذ غرامت موافقت کند. اما وقتى نزد او رفته بود، اعضاى دفترش گفته بودند مثل اینکه بوى دلار به مشام آقاى منتظرى رسیده است!!

خمینى خواب «کمر بند شیعه» را مى‏دید. گمان مى‏کرد بنا بر توافق با ریگان و بوش، (سازش در اکتبر ۱۹۸۰ که به اکتبر سورپرایز معروف شد) به او اسلحه کافى خواهند داد و او عراق را فتح خواهد کرد و ایران و عراق و سوریه و لبنان، یک کمر بند شیعه تشکیل خواهند داد که رهبرى جهان اسلام را از آن خود خواهد کرد. عرفات به خمینى گفته بود: به شما دروغ مى ‏گویند. ممکن نیست بگذارند پاى سرباز ایرانى به بغداد برسد. به شما آن اندازه اسلحه نمى‏ دهند که در جنگ پیروز شوید. آن اندازه مى‏ دهند که جنگ را ادامه بدهید. با او از نقشه «آکاردئون» صحبت کرده بود که بنابر آن، با استفاده از جنگ، قواى لبنان را اشغال و فلسطینی ها را از آن کشور مى‏راند. و چنین شد.

 

بنى‏ صدر، در پیام ۲۲ خرداد ۱۳۶۰ خود به مردم ایران – که سندى است تاریخى بلحاظ اینکه هشدارهاى مندرج در آن، واقعیت یافتند – به مردم ایران هشدار مى ‏دهد:

»از سه شعار انقلاب اسلامى، استقلال، آزادى، جمهورى اسلامى هیچ محتوائى بر جا نخواهند گذاشت:

۱- استقلال اقتصادى، با بودجه‏ اى که تهیه کرده ‏اند و با نفتى که صادر مى ‏کنند و با قراردادهائى که امضاء مى‏ کنند، از بین مى‏ رود. و چون امنیت نیست، وضع شما محرومان جامعه بدتر خواهد شد و گرانى و بیکارى روزگار شما را سیاه خواهند کرد.
 
۲- استقلال سیاسى، بدون استقلال اقتصادى و با وجود ناامنى داخلى و جنگ خارجى از دست خواهد رفت.
 
۳- از آزادى چیز چندانى نمانده ‏است. فقدان امنیت تا بدانجاست که لیره ۳۰۰ تومانى دو سال و نیم پیش، ۵۰۰۰ تومان شده ‏است. روزنامه‏ ها تعطیل و زبان ها بسته شده ‏اند. در آینده، از اینهم بدتر خواهد شد. گروهى که مقامات را به تصرف در آورده‏ است، بلحاظ بدتر شدن وضع و بى اعتبار شدن در افکار عمومى، روز به روز، بیشتر به وسائل اختناق آور پناه خواهد برد و خود قربانى همین جریان خواهد شد.
 
۴- روزى محکومى در پاى چوبه دار گفت: اى آزادى! چه جنایت ها که بنام تو نمى‏ کنند! امروز و فردا بیشتر از امروز، خواهند گفت: اى اسلام! چه جنایت ها که بنام تو نمى‏ کنند! چنان دین را از اعتبار خواهند انداخت که بنام دین، تا یک قرن، کسى نتواند حرفى بزند و دعوتى به حق کند.
 
۵- اینجانب هیچ گناهى جز اینکه خواسته‏ ام استقلال و آزادى و اسلام، بعنوان تضمین کننده استقلال و آزادى و زمینه ساز رشد و تعالى همه جانبه انسان به اجرا در آید، نداشته و ندارم. از اسلام نان نخورده‏ ام اما تمام عمر را در خدمت به آن گذرانده ‏ام. به شما مردم گفتم کودتاى خزنده را اجرا مى‏ کنند و مراحل آن را هم یکایک شرح کردم. تا اینجا نیز، به همان ترتیب انجام داده ‏اند و مرحله آخر آن که سلب عنوان ریاست جمهورى و گرفتن جان اینجانب است را نیز، دست اندر کارند تا انجام دهند. اگر چنین کردند، علاوه بر آنچه در بالا پیش بینى کردم، امور زیر نیز واقع خواهند شد:

 

 

 الف – برخوردهاى پایدار در کشور بر برخوردهاى مسلحانه کنونى اضافه خواهند شد و خود بر مشکلات بالا خواهند افزود. مردم ما کر و کور نیستند و وضعیت روزمره خود را مى ‏بینند، و مى‏ بینند که دو سال و نیم حکومت حزب حاکم روز به روز وضعیت کشور را بدتر ساخته و امنیت از بین رفته‏ است. فلج شده ‏است. جنگ داخلى و خارجى بطور مستمر ادامه دارد و اینک خطر گسترش آن نیز هست.

 ب – جنگ تحمیلى، در صورت طولانى شدن، به فرسودگى کامل نیروهاى ایران و عراق مى ‏انجامد و در خاورمیانه، زمینه اجراى برنامه امریکا فراهم مى‏ گردد و همانطور که در جریان گروگانگیرى ملاحظه کردید، ناچار به شرائط سنگین تن خواهند داد. همانطور که بیمى به خود راه ندادند روزى گفتند تا گروگان ها در دست ما است، گلوگاه امپریالیزم امریکا در دست ما است و وقتى تسلیم شدند، گفتند: گروگان ها جنس بُنجل بودند و امریکا نمى‏ خواست، ناچار شدیم از سر بازشان کنیم، خواهند آمد و خواهند گفت: چاره نداشتیم جز اینکه به شرائط تسلیم بشویم.

  مردم بدانید!

   چهار وزیر خارجه آمدند و پیشنهاد کردند که قواى عراق به داخل خاک عراق عقب نشینى کنند و مقدارى هم از مرز فاصله بگیرند و از هر دو طرف حریمى غیر نظامى بوجود بیاید و بعد موارد اختلاف، از طریق سیاسى، حل گردند. ما از آنها خواستیم نقشه بیاورند و روى نقشه پیشنهاد خود را براى ما روشن بگردانند. قرار بود در ۱۸ خرداد بیایند که با ملاحظه وضع کشور منصرف شدند. از ابتداى جنگ بدین سوى، امروز، وضعیت نظامى ما بهترین وضعیت است. عقیده اینجانب این بود که اگر ما را به حال خود بگذارند، با چند پیروزى چشم گیر ما نه تنها پیروزى نظامى بدست مى ‏آوریم بلکه نقشه‏ هاى امریکا را در منطقه در هم مى‏ ریزیم و مى ‏توانیم عصر سوم تاریخ را آغاز کنیم. ضربه از خارج را تحمل کردیم، ارتش مهاجم را متوقف ساختیم و شروع به اضمحلال آن نمودیم. در پشت سر، کردند آنچه کردند و شما از آن اطلاع دارید. وضع جنگ تا این لحظه، اینطور است. هستیم و مى ‏بینیم که این وضع چگونه تحول خواهد کرد

 

بنى ‏صدر، در «خیانت به امید» که نگارش آن را، در روزهاى بعد از کودتا، در خانه شهید لقائى، شروع کرد، در باره جنگ و هدف هائى که امریکائیان و ملاتاریا مى ‏خواهند با ادامه آن، بدان ها برسند، نوشته است:

»باور من، از ۳ ماه پیش به این طرف، اینست که جنگ مثل یک زخم چرکین برجا مى‏ ماند و اگر هم موفقیت هاى نظامى بدست بیایند، مثل گروگانگیرى، با تغییرات بزرگى در ایران و منطقه، بسود امریکا و اسرائیل، بپایان مى‏رسد. تغییرات دلخواه امریکا که چند نوبت در کارنامه شرح کرده‏ ام، عبارتند از:

  

 ۱- ایران که از راه انقلاب خود، الگوى انقلاب شده‏ است، به یک خطر خارجى تبدیل مى‏ شود و این امر سبب مى‏ شود که بازار وسیعى براى اسلحه امریکائى فراهم مى‏ شود.
 
 ۲- امریکا با ایجاد پایگاه نظامى در خلیج فارس، زنجیر پایگاه هاى نظامى خویش را با این حلقه، بهم پیوند مى‏ دهد.
 
 ۳- اختلافات دینى و قومى که رژیم شاه نتوانسته بود در منطقه ایجاد کند، نه تنها امکان هرگونه وحدت عملى را از بین مى‏ برند بلکه سبب تحکیم حاکمیت امریکا و بر منطقه مى‏ شوند.
 
 ۴- جبهه امتناع (کشورهاى عرب مخالف تسلیم به امریکا و اسرائیل) از بین برود و به احتمال قریب به یقین، از فرصت استفاده کرده و به لبنان حمله کند و کار نهضت مقاومت فلسطین را یکسره بسازد.
 
 ۵- با بى اعتبار شدن انقلاب ایران در داخل و خارج کشور و از بین رفتن جبهه امتناع و ضعیف شدن فلسطینی ها، رژیم هاى وابسته به امریکا تثبیت شوند.
 
 ۶- مصر از نو موقعیت رهبرى در جهان عرب پیدا کند و محور ریاض – قاهره – که یکى نیروى مالى و دیگرى نیروى نظامى است – تکیه گاه رژیم هاى وابسته منطقه گردند. نیز نقش سگ پاسبان منافع امریکا را بر عهده بگیرد.
۷- و ازآنجا که رژیم خمینى، بلحاظ گذشته گرائى و شکل گرائى، انعطاف پذیرى لازم را براى تطبیق خود با تحول سیاست جهانى امریکا ندارد، ناگزیر موافقت دو سیاست رژیم خمینى و امریکا که هر دو زیر فشار بحران هاى خود عمل مى‏ کنند، موقتى است و رژیم خمینى که زیر فشار داخلى نمى‏ تواند روى حمایت امریکا حساب کند، به انتخاب میان سقوط بر اثر عمل مخالفان و یا تحول از درون، ناگزیر گردد.

 

انقلاب اسلامى: استقرار ایران گیتی ها و وضعیت امروز ایران، دقت این پیش بینى را نشان مى ‏دهد.

 

۸- اختیار نفت و پترو دلار در دست امریکا قرار بگیرد و اسلحه نفت را او هر وقت خواست بکار برد

 

 

منبع: 

 http://enghelabe-eslami.com/component/content/article/37-khabar/tahlil/8524-2014-04-29-08-28-47.html?Itemid=0 

لینک مطلب در شبکه‌بندی‌های اجتماعی، برای: عضو شدن و دنبال کردن و مشترک شدن، رای‌دادن، ابراز نظر، پسندیدن، پیاده کردن، به دوستان خود ایمیل کردن، و…، و لطفا هم‌رسانی:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.