گروگانها: بازی بزرگ امریکا

گروگانها: بازی بزرگ امریکا

۱۷ مهر ۱۳۹۳

سفر برژنسکی (مشاور ارشد امنیت ملی کارتر، رئیس جمهور امریکا در زمان گروگانگیری) به اردن و ملاقات او با صدام حسین برای تشویق وی به حمله به ایران. به مناسبت سالگرد جنگ خانمانسوز ایران و عراق، مقاله ای به قلم سرژ مافرت از روزنامه فرانسوی فیگارو.

پاکنژاد :سی و یکم خرداد شصت، روزی که ایران در مسیر استبداد و سقوط افتاد

پاکنژاد :سی و یکم خرداد شصت، روزی که ایران در مسیر استبداد و سقوط افتاد

۳۰ شهریور ۱۴۰۰

حذف اولین منتخب مردم ایران، در کودتای خزنده‌ای که پرده آخر آن در خرداد ۱۳۶۰ به نمایش در آمد، سرآغاز وقفه‌ای بزرگ در برپایی نظامی حقوق‌مدار در ایران و رساندن آن به نقطه‌ای غیرقابل بازگشت بود.  کودتای خرداد ۱۳۶۰، پایان انقلاب نبود. از آن تاریخ، منقلب شدن مردم، شکل دیگری به خود گرفت و ادامه دارد. 

صدارت : حمله به ایران، باز هم منتفی‌تر شد! 

صدارت : حمله به ایران، باز هم منتفی‌تر شد! 

۲۵ مرداد ۱۴۰۰

در حالیکه با توجه به آمار اعلام شده امروز، هر ۳۰-۴۰ثانیه یک هم‌وطن دیگر ما، به علت ویروس کووید۱۹ جان خود را از دست می‌دهد، شکی در این واقعیت نمانده است که ویروس کشنده‌تر، ویروس ولایت مطلقه است. ما مردم ایران، با اعتماد به نفس فردی و با اعتماد به نفس ملی می‌توانیم از عهده بلای استبداد بربیاییم.  

صدارت : صدای زندانیان سیاسی و بستگان آنها باشیم.

صدارت : صدای زندانیان سیاسی و بستگان آنها باشیم.

۲ خرداد ۱۴۰۰

قدرت‌ها در داخل و در خارج زندان‌ها، به عنوان روش موثری در جنگ روانی، مردم را مجبور به سکوت می‌کنند. این که مردم در خارج زندان‌ها نتوانند با هم تبادل اطلاعات و نظرات داشته باشند، همان حالتی است که قدرت‌ها در زندان‌های سیاسی، با اعمال زندان‌های انفرادی، برای هموطنان در بند ما، ایجاد می‌کنند.  کمترین کاری که هرکدام از ما می‌توانیم انجام دهیم، این است که صدای زندانیان سیاسی و بستگان آنها باشیم. فراموش نکنیم که با ادامه حاکمیت رژیم ولایت مطلقه، هر کدام از ما هم به سادگی ممکن است در شرایط آنها باشیم. 

تاریخ‌نگاری حقایق کودتای ۱۳۶۰، (جلسه۶از۷) به نقل از آقای بنی‌صدر در گفتگو با علی صدارت

تاریخ‌نگاری حقایق کودتای ۱۳۶۰، (جلسه۶از۷) به نقل از آقای بنی‌صدر در گفتگو با علی صدارت

۴ اردیبهشت ۱۴۰۰

درست در همان تاریخ  19 اکتبر تا 21 اکتبر 1980 آن معامله پنهانی با ستاد تبلیغاتی ریگان و بوش در پاریس بر سر به تاخیر انداختن آزادی گروگانها تا انتخابات ریاست جمهوری که در ماه بعد در نوامبر 1980 در امریکا انجام میگرفت ،  این موافقت محرمانه  برای این بود که گروگانها آزاد نشوند تا کارتر شکست بخورد و ریگان  رئیس جمهور بشود ، همزمان با ان معامله این دو مقام میگویند ما اسلحه آمریکایی نمیخواهیم و  بعد گری سیک  در کتاب اکتبر سورپرایز مینویسد که :  وقتی که پیشنهاد ایران در باره مساله گروگانها آمد با کمال تعجب دیدیم که درخواست اسلحه و قطعات یدکی که ایران خریده بود و امریکا ان را توقیف کرده بود نبود  ، و آن را نمیخواهند با اینکه ما آماده بودیم آنها را تحویل بدهیم . یک کشور در جنگ ،  مذاکره کننده طرف مقابل حاضر است اسلحه را بدهد طرفی که مذاکره میکند نمیخواهد اسلحه را بگیرد و این معنایش خیلی روشن و واضح  است: