صدارت- ائتلاف اپوزیسیون؟ یا اتحاد و همبستگی مردم؟ و چگونگی آن

هدف درازمدت:
نظامِ مطلوب و مناسب برای مدیریت حقوقی و تدبیر امور کشور: 
مردمسالاریِ مشارکتیِ حقوقمدارِ مشاورتیِ مستقیم.
وسیله و روش و منش و کنش برای رسیدن به هدف:
هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند!
بلکه بر عکس:
وسیله، هدف واقعی را پیش‌گویی و نمایان می‌کند: 
هدف واقعیِ خواسته و دانسته، و یا حتی ناخواسته و نادانسته را، همین حالا بع وضوح نمایان می‌کند! 
هر وسیله‌ای که امروز به‌کار برده شود، به‌مثابه دوربینی است که می‌توان با آن ماهیت واقعی هدف در زمان آینده را به وضوح، در زمان حال دید!
پس وسیله و روش و منش و کنش برای رسیدن به هدف:
۱-مردمسالار ۲-حقوقمدار ۳-مشارکت ۴-مشاورت ۵-مستقیم
هدف کوتاه‌مدت:
– اشاعه و غنای فرهنگ مردمسالاری، و حقوق‌مداری، و خشونت‌زدایی. با تاکید بر این مهم که من باید از خودم شروع کنم. تو باید از خودت شروع کنی. چرا که فقط در آن صورت است که ما می‌توانیم برای خود، سرنوشت‌های خوب و خوب‌تری رقم بزنیم.
– استقرار، و استمرار، و پیشبرد مردمسالاری، و حقوق‌مداری، و خشونت‌زدایی در جامعه، و نهادینه شدن آن در نهادهای کشور، هم نهادهای دولتی، و هم نهادهای غیرِدولتی به‌خصوص سمن‌ها (سازمان‌های مردم نهاد) و هسته‌های مردمی. با تکرار و مجددا با این توجه که همهٌ این‌ها باید از من و از تو شروع شوند، و در زندگیِ خصوصی و حرفه‌ای و روزمرهٌ امروزه و هرروزهٌ ما متبلور گردد. چرا که همهٌ این نهادها را من و تو تشکیل می‌دهیم!
– برای تغییر و تحول مردمسالارنه، افراد و هسته‌های مردمی باید تغییر و تحول را افقی، و از پایین به بالا مدیریت کنند. تغییرات از بالا به پایین و قدرت‌فرموده، و با وجود جامعه‌ای منفعل، نمی‌تواند به مردمسالاری پایدار برسد.
حقوق‌مداری
تنها عاملی که برای اتحاد و همبستگی و همکاری، می‌تواند در هر زمان و در هر مکان و بین همه کسان، مخرج مشترک داشته باشد، حقوق هستند. چرا که حقوق همه‌زمانی، و حقوق همه‌مکانی، و حقوق همه‌کسانی هستند. در صورتی‌که باورهای دینی و دنیوی، جنس، نژاد، قوم، ژن، ایل، رنگِ پوست، و… و یا هر عاملی که ذاتی وجود همهُ انسان‌ها (و بدون تبعیض و استثنا همهُ انسان‌ها) نباشد، قدرت آن را به ایزاری برای «تفرقه بیانداز و حکومت کن» مبدل می‌کند!
مشارکت:
تاکید بر لزوم حضور جوانان
تاکید بر لزوم حضور بانوان
برای رسیدن به این هدف، هر کس، من، تو، هرکدام از همهٌ ما، به سهم خود و به نوبهٌ خود، با روش‌های مردمسالارنه و حقوق‌مدارانه، باید کاری بکند، هر چقدر هم آن کار در ظاهر به‌نظر کوچک بیاید! در غیر این‌صورت، باز هم به‌جای «ملت–دولت»، شاهد «امت–امامت» خواهیم شد! 
راه حلی مطلوب است که: ۱-در خودِ من، و ۲-در زمانِ خودِ من باشد!

صدارت- ائتلاف اپوزیسیون؟ یا اتحاد و همبستگی مردم؟ و چگونگی آن بیشتر بخوانید »