دموکراسی

هرچه مشارکت در جنبش خودجوش فعال تحریم «انتخابات» گسترده‌تر و فراگیرتر شود، به همان نسبت کمیت و کیفیت سرکوب‌ها کمتر خواهد شد، به همان نسبت اسلحه در دست سرکوبگر بی‌اثرتر خواهد شد.
–
مهم این نیست که رژیم می‌خواهد چه کسی رئیس بشود و چه کسی برای گرم کردن تنور انتخابات در فهرست تایید شده توسط خامنه‌ای آورده شده است، مساله این است اکنون برای باری دیگر رژیم مجبور شده یک رفراندمی برقرار کند. پرسش موضوع رفراندم: «آیا رژیم مشروعیت دارد؟» جواب هر یک از ایرانیان: «۱-آری ۲-نه»
تنها راه برای رای «نه» و برای جلوگیری از ادامه تجاوزات و سرکوب‌ها و انواع دیگر خشونت‌های فیزیکی، روانی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، و اقتصادی، و… حقیقتا نه تنها تحریم حوزههای رای‌گیری (کنشی که در واقع آشتی کردن با صندوق رای است) بلکه تحریم خیابان‌ها در روز ۸ تیر ماه ۱۴۰۳ است: پشت به قدرت، روی به ملت
–
تقصیر بدتر شدن وضعیت را به گردن مردم می‌اندازند (مثل: مردم یه دولت خیانت کردند!)

با اعلام فهرست نامزدهای احراز صلاحیت شده، جبهه‌های جدیدی در کارزار جنگ روانی قدرت‌ها علیه مردم، گشوده شد.
سرنوشت ایران و ایرانیان، در رابطه با میهن، و در رابطه با منطقه، و نیز در رابطه با دنیا، در شرایط جدیدی قرار گرفته است که مرگ رئیسی، جنگ ۸ ماهه و افزایش تجاوزات به حقوق توسط صهیونیسفر، انتخابات در امریکا، بریتانیا، فرانسه، و… از جمله عوامل تاثیرگذار بوده‌اند.
مهمترین عامل سازنده سرنوشتی که امروز برای خود ساخته‌ایم، خود ما مردم و پندار و کردار ما است، و اهمیت این عامل، در این ایام بیش از پیش شده است.
آنچه قدرت‌ها را در وضعیت ضعیفتری قرار داده است، حضور بیش از پیش مردم در میدان ساختن سرنوشت و فعالیت‌های حقوقی مردم (احقاق حق اطلاع‌یابی و احقاق حق اطلاع‌رسانی) بوده است….

علی صدارت در مصاحبه‌ای با رادیو عصر جدید، تأکید دارد که حقوق انسانی فراگیر و بدون تبعیض است؛ حقوقی که در هر زمان و مکان باید محترم شمرده شوند. وی بر اهمیت مبارزه با تجاوزهای حقوقی و تبعیض‌ها تأکید دارد و معتقد است که تحمل نقض حقوق امروز، به افزایش خشونت‌ها در آینده منجر می‌شود. صدارت نمونه‌هایی از تاریخچه تجارت برده و رفتارهای سرکوب‌گرانه را به میان می‌آورد و از فعالیت‌های نسل جدید در مقابله با چالش‌های اجتماعی و محیطی نظیر فعالیت‌های گرتا تونبرگ و سارا کونا، تجاربی موفق می‌داند. این مطالب همچنین به صورت صوتی و تصویری در دسترسی عموم قرار داده شده است تا تعامل بیشتری با مخاطبین ایجاد شود.

در این مقاله بحث بر روی خشونت و سلطه‌گری در ابعاد مختلف جامعه است. مطلب بیان می‌کند که بروز خشونت نیاز به نظاره‌گران منفعل دارد و به میزان تحمل جامعه بستگی دارد. مقایسه‌ای میان اعمال‌ ناعادلانه مالی و اجتماعی در ایران و سایر کشورها صورت گرفته. همچنین، اشاره به خشونت‌های اجتماعی و سیاسی مانند حجاب اجباری و اعدام‌ها شده است. در مقابل، فنلاند که به خاطر باورهای اجتماعی، انجام کارهای خوب، و داشتن هدف مشخص به عنوان شادترین کشور شناخته شده است، مورد توجه قرار گرفته. نهایتاً تأکید بر احقاق حقوق و شادی فردی و ملی از طریق اقدامات مشخص همچون شهروند خبرنگاری، همبستگی اجتماعی و ارتقای نظام ارزشی شده است.

علی صدارت در مقاله‌ای تحت عنوان “مردم کجا، قدرت‌ها کجا!؟” به بررسی احتمالی به نام «اکتبر سورپرایز» در سال ۲۰۲۴ پرداخته است. وی بر اهمیت نقش مردم در روندهای مردمسالاری و حقوق بشر تاکید دارد و مخاطبان را به فعالیت حقوقی و اطلاع‌رسانی ترغیب می‌کند. منابع تصویری و صوتی مرتبط از طریق پیوند یوتیوب، اسپاتیفای و سایر شبکه‌های اجتماعی قابل دسترسی است.

❊مطلب بسیار مهم:
❊❊❊مدیریت اضطراب و ترسی که رژیم در ساعت‌های آخر مهلت «رای‌گیری» در دل‌ها می‌اندازد، تا مردم خود را ناچار ببینند و و برای فرار از ’بدتر‘، به ’بد‘ پناه ببرند. مدیریت در سطح فردی (خود و افراد دیگر) و در سطح جمعی و ملی❊❊❊
❊ شرکت در «انتخابات» و رفتن به حوزههای «رای‌گیری» بدون شک این تبعات را همراه خواهد داشت:
مشروعیت دادن به رژیم
خود را شریک جرم خامنه‌ای و شرکا کردن
مسئولیت پیدا کردن در افزایش حتمی سرکوب‌ها بعد از پایان «انتخابات»
مسئولیت پیدا کردن در تجاوزرها به حقوق
مسئولیت پیدا کردن در فسادهای مالی
مسئولیت پیدا کردن در افزایش خطر غزه‌ای و اوکراینی و سوریه‌ای و افغانستانی و… شدن ایران
مسئولیت پیدا کردن در خشونت‌ها علیه کودکان کارتن‌خواب خیابانی و فقر خانمان‌سوز عمومی، علی‌رغم منابع عظیم نفت و گاز و…
مسئولیت پیدا کردن در افزایش خطر تجریه‌ی ایران

ضرورت استقلال دولت از نهاد دین، با عمل‌کرد دولت‌های تئولژیک اسرائیل و ایران، بیش از پیش ملموس گردیده است. لائیسیته به معنای دین‌ستیزی نیست و بایسته است که در هسته‌های مردمی مورد بحث واقع شود، و در نظر صیقل داده شود، و در عمل تمرین شود. بدین ترتیب وژدان عمومی فردی، و وژدان عمومی همگانی آن را از جامعه سیاسی مطالبه می‌کند. بدین ترتیب، قانون اساسی بر اساس لائیسیته تدوین می‌گردد.
می‌گوید بر اساس کتاب مقدس و روایات، قوم یهود، قوم برتر است، و بقیه برای بردگی آن‌ها آفریده شده‌اند!
می‌گوید خدا گفته تو قوم برتر هستی. خدای کی؟! خدای صهیونیست‌ها؟ خدای کلیمیان مخالف صهیونیسم؟ خدای فلسطینی‌های مسلمان؟ خدای فلسطینی‌های مسیحی؟ تکلیف فلسطینی‌هایی که اصلا به خدا باور ندارند چه می‌شود؟
❊
در امریکا و بسیاری دیگر از کشورهای غربی کار را به جایی رسانده‌اند که نه تنها انتقاد، بلکه فحش و ناسزا علیه شخص اول مملکت، حتی در مقابل خودش، اشکالی ندارد، ولی اگر بگویی بالای چشم اسرائیل ابرو است، با چماق تکفیر بر سرت می‌کوبند، و انواع محرومیت‌های حرفه‌ای، و برچسب‌زنی‌ها و انزواهای اجتماعی را بر تو روا می‌دارند. اگر کلیمی نباشد برچسب «یهودستیزی» و یر «انکارکننده هولوکاست» را می‌خوری، و اگر یهودی باشی برچسب «کلیمیِ از خود متنفر»