گوادلوپ و دانستنی‌هایی در مورد انقلاب ایران

۶ بهمن ۱۳۹۷

هدف واقعی کنفرانس چه بود؟

….حاصل کنفرانش گوادلوپ درباره ایران این بود که شاه از ایران برود و از طریق همکاری با ارتش، اوضاع ایران کنترل بشود، یعنی درواقع از آمدن ، و از وقوع بدین صورت پیشگیری شود، و در واقع همان طرح سیاسی آقای بختیار پیش برده شود ولی البته با کمک نظامیان و قدرتهای خارجی…..

۱۳۹۴/۰۱/۱۶ – سایت انقلاب اسلامی در هجرت: در ۱۴ فروردین ۱۳۹۴ مصاحبه ای با برنامه روی خط مهدی فلاحتی- تلویزیون صدای - درباره کنفرانس گودلوپ که دی ماه ۱۳۵۷ انجام داد و هدف واقعی این کنفرانس را از زبان سران کشورهای فرانسه، ، انگلیس و آلمان و تقاضای شاه از این کنفرانس را از زبان شاه، را روشن نمود.

مهدی فلاحتی: یکی از مواردی که خیلی رویش بحث شده، و همچنان مورد جدل است، کنفرانس گوادلوپ است که دیماه ۱۳۵۷ به میزبانی فرانسه برگذار شد، و رهبران امریکا، انگلیس و آلمان و رئیس جمهور فرانسه در جزیره گوادلوپ جمع شدند، یکی از موضوعات مهم مورد بحثشان، انقلاب ایران بود. دکتر ابراهیم یزدی از نزدیکان آقای خمینی، در گفتگو با «سیاست روز» همانطور که در خاطراتش هم نوشته، می گوید: «فرانسویها از نوفل لوشاتو که آقای خمینی در آنجا حضور داشت، خواستند که گزارشی از اوضاع ایران و انقلاب بدهد. قطب زاده این گزارش را نوشت و به کاخ الیزه داد که روی نظر فرانسه خیلی اثر گذاشت. محور اصلی گزارش این نبود که بعد از رفتن شاه می خواهیم چه بکنیم. استدلال این بود که چرا حفظ رژیم شاه امکان پذیر نیست. تا قبل از کنفرانس گوادلوپ، امریکائی ها متعقد نبودند که شاه باید برود بلکه می گفتند که تغییرات دموکراتیک، همه در چهار چوب بقای شاه باشد. در عوض، کشورهای اروپائی مثل انگلیس، فرانسه و آلمان به این جمع بندی رسیده بودند که شاه باید برود. آنها می گفتند شاه بجای اینکه باشد، باید برود. امریکائیها هم سرانجام در گوادلوپ، پذیرفتند که شاه باید برود.» دکتر ابراهیم یزدی ادامه می دهد: «دست کم، شش بار کاخ ریاست جمهوری فرانسه با آیت الله خمینی تماس گرفته بود و نظرات رد و بدل شده بود و خود ژیسکار دستن، رئیس جمهور فرانسه از امریکایی ها می خواهد که با خمینی تفاهم کنند و از او پشتیبانی کنند.»
برخلاف صحبتهای دکتر یزدی هم صحبتهایی هست، از جمله صحبتهای مایکل دیبانز، نویسنده مشهور نیویورک تایمز که می گوید:«جیمی به سه رهبر دیگر در گوالوپ می گوید: “امریکا خمینی را حمایت می کند نه شاه را”. ژیسکاردستن می گوید من از این حرف جیمی ، شوکه شدم. امریکا قوی ترین متحدش را در خلیج فارس با یک روحانی مسلمانِ تروریست داشت معامله می کرد.» آقای بنی صدر، کدامیک از اینها درست است؟
ابوالحسن بنی صدر: هر دو دروغ است، هم گفته دکتر یزدی و هم گفته مایکل دیبانز. کتابی درباره سیاست امریکا در ایران در دوران پیش از انقلاب نوشته ام (کتاب سیاست امریکا در ایران)، این تحقیق سه جلد است، دو جلد دیگرش در باب گروگانگیری و ایرانگیت است. در این کتاب، کتابهائی که خود امریکائی ها نوشته اند از جمله کتابهای سلیوان، کارتر، برژنسکی، ژنرال هایزر، کتاب استمپل رئیس قسمت سیاسی سفارت امریکا در ایران و کتاب گاری سیک را بررسی کردم.
از سه جلد کتاب آقای ژیسکار دستن، در دو جلد اول و دوم درباره ایران صحبت کرده است، در جلد اول، حدود ۲۵ صفحه به رابطه خودش با شاه، رابطه فرانسه بعنوان دولت با شاه اختصاص داده است تا رسیده به گوادلوپ. در پایان جلد اول، گزارش پونیاتفسکی، فرستاده ویژه خود نزد شاه را عینآ آورده است، پونیاتوفسکی به دیدن شاه رفته و در گزارشی که داده، ارزیابی­ خود شاه از همه دقیقتر است، شاه می گوید: “من تنها هستم”، و شاه عوامل مخالف را هم با دقت توضیح داده است. و خود آقای پونیاتوفسکی در این گزارش به آقای ژیسکاردستن، یکی از دو راه حل را پیشنهاد کرده است:
۱- چون الآن شاه تنها ارتش را در اختیار دارد، بقیه همه ملت هم مخالفش هستند. خود شاه هم می گوید: «مردم همه مخالف شدند، در تمام شهرها تظاهرات وجود دارد». یا باید با مردم بجنگد که جنگ داخلی است، توضیح شاه را می آورد که «جنگ داخلی، خطرناک است، غیر از اینکه حمام خون راه می افتد، پای مداخله قدرت خارجی و تجزیه کشور را هم به میان می آورد». آقای پونیاتفسکی هم به این نتیجه می رسد که این راه حل را باید کنار گذاشت.
۲- راه حلی که پیشنهاد می کند، کنار رفتن شاه است و اینکه یک نظامی جانشین، بعنوان مثلا نایب السلطنه ایشان بشود که طرف مذهبی، آنرا قبول کند، اتحاد مذهبی ها و ارتش می تواند جایگزین اتحاد شاه و ارتش بشود.
ولی آقای ژیسکاردستن در گوادلوپ، این پیشنهاد (راه حل دوم) را طرح نمی کند بلکه می گوید: «نظر من اینست که شاه نباید بلافاصله برود زیرا بعدش، وضیعت دیگر قابل کنترل نیست، احتمال مداخله قدرت خارجی، یعنی شوروی هم به میان می آید»؛ صدر اعظم آلمان هم عینا همین موضع را می گیرد. دو نفر مخالف این نظر بودند، آقای کارتر و آقای کالاهان، نخست وزیر وقت انگلستان. ژیسکاردستن می گوید: «کالاهان مبتنی بر گزارشی که با دقت تمام دستگاه دیپلماسی انگلستان تهیه کرده بود، کرد، گفت: “شاه باخته است، مردم هم او را نمی خواهند و قابل نگهداری نیست”». آقای کارتر هم همین موضع را می گیرد، می گوید: «شاه قابل نگهداری نیست، مردم او را نمی خواهند، ولی راه حل وجود دارد» راه حلی که کارتر به بقیه می گوید، راه حل بختیار است. کارتر می گوید: « باید بختیار را حفظ کرد، اگر نشد، ارتش با ماست، کودتا خواهد شد». کارتر برای اینکه بگوید که ارتش با ما است، خیالتان کاملا راحت باشد، می گوید: «ژنرالهای امریکائی ژنرالهای ایرانی را که غالبا در مدارس نظامی امریکا درس خوانده اند، با اسم کوچک صدا می کنند، خیلی با هم صمیمی هستند». اینکه ژیسکاردستن می گوید: «بهتم زد»، بابت این سخن آقای کارتر است، نه بابت آقای خمینی. ژیسکاردستن می گوید: «بهتم زد که رئیس جمهوری امریکا می خواهد سرنوشت یک کشور را به ژنرالهایی که همدیگر را با اسم کوچک خطاب می کنند، بسپرد، آیا این کافی است برای اینکه حال و آینده ایران را تضمین بکند؟». ژیسکاردستن می گوید: «آقای کارتر متوجه بهت زدگی من شد ولی طبیعتش را نفهمید، خیال کرد که من از این بهتم زده است که اینها چجوری اینقدر باهم صمیمی اند و گفت: “نه، من خودم تحقیق کردم، از ژنرالهای امریکائی پرسیدم و آنها گفتند که ما با هم خیلی رفیقیم و همدیگر را تو خطاب می کنیم”».
مهدی فلاحتی: آقای بنی صدر، آیا می شود نتیجه گرفت که حاصل کنفرانش گوادلوپ درباره ایران این بود که شاه از ایران برود و از طریق همکاری بختیار با ارتش (چه آنرا اسمش را کودتا بگذاریم یا نگذاریم) بشود ایران را کنترل کرد یعنی در واقع جلوی آمدن آقای خمینی را یا وقوع انقلاب را بدین صورت بست؟ و در واقع همان طرح سیاسی آقای بختیار را پیش برد ولی با کمک نظامیان. آیا می شود حاصل کنفرانس گوادلوپ را چنین ارزیابی کرد؟
ابوالحسن بنی صدر: عینا همین طور است. سند جدیدی هم که درباره ماموریت ژنرال هایز تازه انتشار پیدا کرده، عین همین را می گوید. بگفته این سند، ایشان شش مرحله ماموریت داشته است، تفسیر کوتاهش اینست: ایشان ماموریت داشته که پشتیبانی نظامیان از حکومت دکتر بختیار را تامین کند. از آقای ژیسکاردستن هم می خواهد که با آقای خمینی صحبت کند و مانع از رفتن او به ایران بشود. اول خمینی را به حمایت از حکومت بختیار برانگیزد. خود کارتر در کتابش می گوید: »خمینی جواب داد “مطلقا پذیرفته نیست”». بعد اگر چنین نشد، طرح اعلان حکومت نظامی و بگیر و ببند، که خود بختیار بنا بوده است اجرا بکند و کارتر هم بدان چراغ سبز داده بود، اگر آن هم نشد، کودتای نظامی، بعنوان آخرین وسیله!
مهدی فلاحتی: چرا نشد، آقای بنی صدر؟
ابوالحسن بنی صدر: اول اینکه ارتشیهای ایران وطن دوست بودند. در ایران هم من اینرا گفتم، با خود ارتشیها هم صحبت کردم، در کتابهایی که نوشتم، مدارک اسناد سفارت امریکا و کتابهایی که خارجی ها نوشتند، همه هست، بعلاوه اینکه خود من در محل با نظامیان صحبت کردم، بعلاوه که خود من در انقلاب نقش داشتم. خب، این ارتشیهای وطن دوست بودند، یک افسر خارجی برود بالای دست آنها فرماندهان ارتش یک کشوری بنشیند و به آنها بگوید این کار را بکنید، این کار را نکنید، از بختیار حمایت کنید، اگر نشد، کودتا کنید! خود هایزر هم در کتابش می گوید: «می نشستیم طرح تنظیم می شد، قرار می شد اجرا بشود، روز بعد می رفتم می گفتم طرح چی شد، می گفتند اجرا نشد». یک دانه طرحی نیست که نظامیها بر اجرایش در حضور هایزر توافق کرده باشند و آنرا اجرا کرده باشند.
مهدی فلاحتی: یعنی نمی خواستند زیر فرماندهی، معاون فرماندهی ناتو، آقای هایزر بروند؟
ابوالحسن بنی صدر: بله احسنت. نمی خواستند.
مهدی فلاحتی: اجازه بدهید، یک پرسش در فیس بوک است که یکی از دوستان در صفحه فیسبوک صفحه آخر پرسیده است: «کنفرانس گوادلوپ برگذار شد تا در مورد ماندن یا رفتن شاه تصمیم بگیرد. آیا این، بدان معنا است که شاه بیش از حد به قدرتهای خارجی وابسته بود و اختیار زیادی نداشت و یا آنطور که طرفداران سلطنت مدعی هستند آن قدرتها با سیاستهای منطقه ای و جهانی حکومت شاه مشکل داشتند؟»، نظر شما چیست؟
ابوالحسن بنی صدر: پاسخ را از زبان خود شاه می گویم، بنابر آنچه او به پنیاتوفسکی گفته است، شاه می گوید: «سه راه حل وجود دارد.
– اولی، سیاسی است. من دکتر سنجابی را مامور حکومت کردم، بعد از مدتی شور و مشورت با کسانش آمد و گفت: “حاضر است حکومت تشکیل بدهد بشرط اینکه، من از کشور بروم”. بعد دکتر صدیقی را مامور کردم و او هم تا امروز که شما (پنیاتوفسکی) اینجا هستید، نتوانسته است حکومت تشکیل بدهد، تا ۳۱ دسامبر بهش وقت دادم. این راه حل بجائی نمی رسد.
– راه حل دوم هم ایستادن و جنگ کردن است، آنهم که راه حل نیست.
– می ماند راه حل سوم. شما می دانید که من چه می خواهم بگویم، آقای ژیسکاردستن در گوادلوپ می­تواند خدمت بزرگی به من بکند». شاه در واقع دو چیز می­خواهد؛ یک حمایت کامل دست جمعی، مثلا در گوادلوپ بیانیه مشترک در حمایت رژیم شاه صادر شود، البته آنرا به صراحت نمی گوید ولی مضمون راه حل سوم، غیر از این نمی تواند باشد. دومین چیزی هم که شاه می­خواهد، فشار دست جمعی، شفاف و روشن به شوروی است که آنها به ایران فشار نیاورند.
راه حلی که شاه داشته، این بود، یعنی به اصطلاح از داخل راه حلی نداشته، خودش هم می گوید: «شما به من می گویید راه حل دارم؟ راه حل ندارم برای اینکه وضعیت در کنترل من نیست». پنیاتفسکی می گوید: «در همین حال که داشتیم صحبت می کردیم، برق هم رفت، شاه گفت: “بفرمائید، می­ببینید؟ نفت خوابیده، بیشتر از روزی ۳۵۰۰۰۰ بشکه تولید نمی شود که نصف مصرف داخلی هم نیست، دستگاه اداری خوابیده، اعتصاب کارگری هست، بازارها خوابیده، پول هم نداریم، ارتشیها برای اینکه حقوق و هزینه ها را تامین کنند، باید اسکناس چاپ کنند اما کارکنان ماشینهای اسکناس هم در اعتصابند، بنابر این، من در داخل راه حل ندارم”». می ماند راه حل از خارج، که همین بود که از قول خود شاه برای شما گفتم، اشتباهش هم همین بود، آقای خامنه ای هم زیاد عقده او را دارد و همان اشتباه را دارد می کند. اشتباهش هم این بود که وقتی که شما صدای انقلاب را شنیدید، دیگر باید صاف با مردم طرف بشوید، بگویید که این راه اشتباه را به خطا آمده ایم، حالا بخواهیم این خطا را جبران کنیم، چه باید کنیم؟ نه اینکه بلافاصله حکومت نظامی به ریاست ارتشید ازهاری تشکیل بدهی، بعد هم دنبال راه حل از بیرون بگردی. تازه آقای سلیوان می گوید: «دکتر بختیار کاسه داغتر از آش شده و کاری که ارتشیان نمی خواهند بکنند، او می خواهد بکند، یعنی همان کودتا. و شاه هم دروغهایش را باور کرده، در قاهرا نشسته که در ایران کودتا بشود و ایشان مثل بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به ایران برگردد». وضعیت آنروز، اینگونه بوده است.
مهدی فلاحتی: با توجه به اینکه می دانیم که محمدرضا شاه در خاطرات خودش، در گفتگوهایی که در روزهای آخر که در ایران هست، می کند و در کتاب با ارزشی که دکتر هوشنگ نهاوندی نوشته که با ترجمه ب‍ه‍روز ص‍وراس‍راف‍ی‍ل‌ و م‍ری‍م‌ س‍ی‍ح‍ون‌ به «نام آخرین روزها» منتشر شد، تمام آن نکات دقیق هست که شما اشاره کردید، در واقع وضعیت شکوفای اقتصاد دهه ۵۰، در سال ۱۳۵۷ در ضمن با توجه به اعتصابهائی هم که بود، آن بحران اقتصادی که فشار آورده بود، حتی در زیر ساخت اقتصاد ایران اثر هم گذاشته بود، وضعیتی را بوجود آورده بود که کنترل از دست حاکمیت رفته بود. اینها همه درست، ولی پیش از آن، می دانیم که غرب با محمدرضا شاه در پیوند با صدور نفت، قیمت نفت، بویژه قدرت ایران در اوپک و تعیین قیمت نفت گرفتاری داشت و شاه هم به صراحت گفته بود: “غربیها مثل بقیه باید در صف بایستند تا از ما نفت بخرند”، آیا به این دلایل، در واقع خواست غرب نبود که شاه برود؟
ابوالحسن بنی صدر: خیر، اولا که ما بعد از انقلاب، قیمت نفت را با یک ضربه نفتی، به سه برابر رساندیم. از ۱۲ دلار و ۶۰ سنت، به ۳۴ دلار در هر بشکه رساندیم بنابرین آیا اینها شاه را بردند که قیمت نفت سه برابر بشود؟ تازه توافق این بوده که قیمت نفت تا ۸ دلار پائین بیاید. در ثانی، در آن زمان، اورو دلار زیاد بود حتی آقای دوگل گفت: «دیگر دلار امریکایی نمی خواهیم، به ما طلا بدهید. ضربه نفتی (سال ۱۹۷۳) اولین کاری که کرد recyclage – یعنی جریان انتقالی درآمدهای نفت – بود، سبب شد که اورو دلارها به پترو دلار تبدیل شد، پترو دلارها هم به امریکا برگشت، بنابرین امریکا از ضربه نفتی بعد از حمله اسرائیل به مصر، فوق العاده سود برد که قیمت نفت از ۲ دلار بشکه ای به ۱۸ دلار بالا رفت. خلاصه کلام اینکه، از نظر اقتصادی، شاه هیچ عملی که آمریکا و انگلستان با آن موافق نباشند، مرتکب نشده بود. تورم را دعواهای طرفداران خودش ایجاد کردند برای اینکه می خواستند هویدا را برانند، کار بالا گرفت و اصل رژیم را برد.

❊❊❊❊❊❊❊❊❊❊


❊❊❊❊❊❊❊❊❊❊

❊❊❊❊❊❊❊❊❊❊

❊❊❊❊❊❊❊❊❊❊

❊❊❊❊❊❊❊❊❊❊

ویکیلیکس: چرا شاه إصرار داشت حکومت کارتر با خمینی تماس بگیرد؟

ShahJimmy-carter1978-Tehran-Iran

تاریخ سند ۱۰ ژانویه ۱۹۷۹ برابر با ۲۰ دی ۱۳۵۷

۱- ژنرال هایزر و من فردا پنجشنبه ۱۱ ژانویه ساعت ۱۱ و نیم، شاه را خواهیم دید تا مفادی که در تلگرام آمده است را به اجرا بگذاریم.

۲ ـ با اینجال، باید بدانید که پرزیدنت اشتباه بزرگ و شاید غیر قابل جبرانی با نفرستادن نماینده به پاریس برای دیدار با خمینی، همانطور که قرار بود، انجام داده است. من نمی توانم علت عقلی این تصمیم بدفرجام را بفهمم.

۳ ـ ژنرال هایزر قبلاً از وزیر دفاع بروان خواسته است از ریس جمهوری بخواهد با توجه به درخواست فوری ارتشی ها برای ایجاد رابطه بین آنها و خمینی، بازنگری کند.

۴ ـ از شما می خواهم که فوری نزد هارولد بروان همین درخواست عاقلانه را بکنید. برای من و ژنرال هایزر غیر قابل فهم است که چرا این تصمیم لغو شده است (۱). شکست عدم اقدام فوری ممکن است منافع ملی امریکا در ایران را در خطر اندازد. ژیسکار می تواند کمک کند اما نهRPT و نه ایرانیان به فرانسه اعتماد نمی کنند و تنها اقدام از سوی امریکا موثر مشود. علاوه بر این، امریکا باید اعتبار کسب کند تا ارتشیها و روحانیون را در راه منافع ملی امریکا با هم همراه کند (۲).

 

تاریخ سند ۱۱ ژانویه ۱۹۷۹ برابر با ۲۱ دی ۱۳۵۷

۱- در ملاقاتی که من و ژنرال هایزر با شاه در ۱۱ ژانویه داشتیم، او از ما پرسید، ملاقات ما با خمینی در پاریس چطور بوده است. وقتی ما به او پاسخ دادیم که ملاقات بهم خورده است، او خیلی پریشان شد

۲- او گفت «شما میخواهید که این دولت شکست بخورد»؟ چرا کاری انجام نداده اید؟ او مرتب تکرار میکرد که تا وقتی خمینی از مردم نخواهد که به اعتصابات پایان ببخشند، بختیار هم شانسی نخواهد داشت (۳).

۳- من بعد به او گفتم که رئیس جمهور به ژیسکار دستن تلفن کرده‌ و از رئیس جمهور فرانسه خواسته است از طرف خود و رئیس جمهور امریکا اقدام کند. او بوضوح از این رویه ابراز ناررضایتی کرد و با سماجت پرسید: چطور ما می‌توانیم بدانیم رئیس جمهور فرانسه چه خواهد گفت؟ او اضافه کرد: از طرف دیگر، خمینی فقط به امریکا اعتناء می‌کند. باید طرف گفتگو با او یک امریکائی باشد.

۴- من گفتم براساس این درخواست، من توصیه می‌کنم که این مسئله دوباره مورد توجه قرار گیرد. او پرسید دلیل لغو شدن این ملاقات چه بود؟ من گفتم هیچ دلیلی بمن گفته نشد. او گفت باید راجع به آن تجدید نظر شود.

برخورد تند غیر منتظرانه شاه با عکس العمل فعل پذیرانهِ او نسبت به دریافت اولیه اطلاع درباره اقدامات پیشنهاد شده تناقض داشت. این موضوع اینرا القا می کند که شاه ارزیابی واقع گرانه نسبت به نیاز همکاری از سوی و با خمینی پیدا کرده است.

۶- درخواست عمل: علیرغم طبیعت قطعی جوابی که تلگرام دربرداشت و علی رغم افرادی که با تصمیم موافقت کردند، من صادقانه اصرار دارم که براساس درخواست مشخص شاه، در این تصمیم تجدید نظر بشود. من محترمانه معتقد هستم که این تصمیم اشتباه است. ژنرال هایزر جداگانه درخواست بازنگری به آقای بروان و ژنرال جونز ارسال خواهد کرد.

سایت انقلاب اسلامی : سه واقعیت مهم تاریخ انقلاب ایران

۱٫ تاریخ سند ۱۱ ﮊانویه است. کنفرانس سران ۸ کشور ثروتمند جهان آن روز، در گوادولوپ از ۴ تا ۷ ﮊانویه ۱۹۷۹ تشکیل بوده‌ است. بنابراین دو سند، بلافاصله بعد از آن کنفرانس، سیاست کارتر، استقرار حکومت بختیار و حفظ نظام وابسته بوده‌است. بدین‌سان، این دو سند تکذیب می‌کنند دروغهائی را که از سقوط رﮊیم شاه بدین سو ساختند و پراکندند که گویا در آن کنفرانس گوادولوپ قرار بر رفتن شاه و آمدن خمینی شده‌ بود. سندها می‌گویند: سفیر امریکا در ایران است که به این نتیجه می‌رسد که حکومت بختیار استقرار یافتنی نیست. اما رئیس جمهوری امریکا، با نظر سفیر خود مخالف است. کارتر در کتاب خود نیز خود رأیی سفیر را انتقاد کرده ‌‌است. کارتر حتی حاضر نبوده ‌است اجازه گفتگو با خمینی را بدهد و شاه است که اصرار می‌کند برای تثبیت حکومت بختیار، امریکا بطور مستقیم با خمینی مذاکره کند:

۲٫ مقایسه گزارش اول سلیوان، سفیر وقت امریکا در ایران، به وزارت خارجه امریکا، با گزارش دوم آن، دو واقعیت را آشکار می‌کند:

سلیوان قرارمداری را که بنابرآن، با خارج شدن شاه از ایران، حکومت بختیار با حمایت امریکا، می‌تواند استواری بجوید و جنبش فرو می‌خوابد، در آن تاریخ، واقع بینانه نمی‌دانسته‌است. اینست که خواستار گفتگوی مستقیم امریکا با خمینی است برای این‌که با او بر سر اتحاد ارتش و روحانیت، «در راستای منافع امریکا» به توافق برسد. یعنی همان‌ توافقی که خود او، با مهندس بازرگان و موسوی اردبیلی بعمل آورد و به توافق امریکا و نمایندگان خمینی بر سر«اتحاد چکمه و نعلین» معروف شد. روشن است که کارتر با این کار موافق نبوده ‌است. قرار او با شاه، حفظ حکومت بختیار است:

۳٫ سند دوم آشکار می‌گوید که محتوای قرار و مداری که، بنابرآن، شاه می‌باید کشور را ترک می‌گفته، چه بوده‌است: حمایت امریکا از حکومت بختیار تا که ثبات می‌یافته و امواج انقلاب فرو می‌نشسته‌است. از این‌رو، شاه «با سماجت» می‌خواهد، امریکا، برای حفظ حکومت بختیار با خمینی وارد گفتگو شود. طرز فکر او، طرز فکر یک دست نشانده ‌است تا بدانجا که می‌پندارد رئیس جمهوری فرانسه، وزن یک مأمور امریکائی را ندارد. حال این‌که رئیس جمهوری آن روز فرانسه، با توجه به هم افق بودنش با اشمیت، صدراعظم وقت آلمان، هم وزن امریکا و هم وزن اروپا را در کفه ترازوی گفتگو قرار می‌داد.

کارتر که موافق بقای حکومت بختیار بوده‌، با نظر سفیرش در ایران، مخالف بوده‌است. اما این‌بار، شاه سابق، برای تثبیت حکومت بختیار، از او می‌خواهد با خمینی وارد گفتگو شود. همان‌طور که سندها می‌گویند، تقاضای او پذیرفته می‌شود و نماینده امریکا، از طریق دکتر یزدی، با خمینی وارد گفتگو می‌شود.

و می‌دانیم کارتر، به بختیار اجازه نمی‌دهد از نخست‌وزیری شاه استعفاء کند و خمینی او را نخست وزیر دوران گذار کند.

اما چرا شاه اصرار بر حفظ حکومت بختیار داشته‌است؟ زیرا او هم می‌خواسته‌است سلطنت را حفظ کند و هم به ایران بازگردد. از این‌رو، او به رئیس ستاد ارتش اختیار نمی‌دهد و ارتش را به ﮊنرال هایزر می‌سپارد و مدتی در قاهره می‌ماند. بدان امید که جنبش فرو بخوابد، بازگشت او به ایران فراهم شود و او با بختیار همان کند که با زاهدی، بعد از کودتای ۲۸ مرداد کرد.

USG POLICY GUIDANCE

۱۹۷۹ January 10, 00:00 (Wednesday)

Canonical ID:

۱۹۷۹TEHRAN00514_e

Original Classification:

SECRET

t Classification:

UNCLASSIFIED

Handling Restrictions

CHEROKEE – Limited to senior officials

NODIS – No Distribution (other than to persons indicated)

ONLY – Eyes Only

Character Count:

۱۸۸۰

Executive Order:

R3 19990110 SULLIVAN, WILLIAM H

Locator:

TEXT ON MICROFILM,TEXT ONLINE

Enclosure:

— N/A or Blank —

Type:

TE – Telegram (cable)

Office Origin:

— N/A or Blank —

Office Action:

ACTION NODS

Archive Status:

Electronic Telegrams

Markings:

Sheryl P. Walter Declassified/Released US Department of State EO Systematic Review 20 Mar 2014

(S) ENTIRE TEXT 1. GENERAL HUYSER AND I WILL SEE THE SHAH AT 1130 THURSDAY JAN 11 TO CARRY OUT INSTRUCTIONS CONTAINED REFTEL. 2. HOWEVER, YOU SHOULD KNOW THAT PRESIDENT HAS MADE GROSS AND PERHAPS IRRETRIEVABLE MISTAKE BY FAILING TO SEND EMISSARY TO PARIS TO SEE KHOMEINI AS PREVIOUSLY AGREED – I CAN NOT RPT NOT UNDERSTAND THE RATIONALE FOR THIS UNFORTUNATE DECISION. 3. GENERAL HUYSER HAS ALREADY ASKED SECRETARY BROWN TO ASK PRESIDENT TO RECONSIDER, IN VIEW OF URGENT APPEALS FROM IRANIAN MILITARY THAT WE ARRANGE RELATIONSHIP BETWEEN THEM AND KHOMEINI. 4. I URGE YOU IMMEDIATELY TO JOINT HAROLD BROWN IN THIS PLEA FOR SECRET SECRET PAGE 02 TEHRAN 00514 101907Z SANITY. IT IS INCOMPREHENSIBLE TO ME AND GENERAL HUYSER TO UNDERSTAND WHY THIS DECISION HAS BEEN OVERTURNED. FAILURE TO ACT IMMEDIATELY COULD PERMANENTLY FRUSTRATE U.S. NATIONAL INTERESTS IN IRAN. 5. GISGARD MAY BE HELPFUL, BUT NO RPT NO IRANIAN TRUSTS FRANCE AND ONLY AN EFFORT FROM THE U.S. WILL CARRY WEIGHT. MOREOVER, THE U.S. OUGHT TO OBTAIN SOME CREDIT FOR BRINGING MILITARY AND RELIGIOUS TOGETHER IN IRAN TO SERVE OUR NATIONAL INTERESTS. SULLIVAN SECRET NNN Sheryl P. Walter Declassified/Released US Department of State EO Systematic Review 20 Mar 2014

 

 

DECISION ON KHOMEINI

۱۹۷۹ January 11, 00:00 (Thursday)

Canonical ID:

۱۹۷۹TEHRAN00560_e

Original Classification:

SECRET

Classification:

UNCLASSIFIED

Handling Restrictions

CHEROKEE – Limited to senior officials

NODIS – No Distribution (other than to persons indicated)

ONLY – Eyes Only

Character Count:

۲۳۸۱

Executive Order:

GS 19850111 SULLIVAN, WILLIAM H

Locator:

TEXT ON MICROFILM,TEXT ONLINE

TE – Telegram (cable)

Office Origin:

— N/A or Blank —

Office Action:

ACTION NODS

Archive Status:

Electronic Telegrams

From:

 

Markings:

Sheryl P. Walter Declassified/Released US Department of State EO Systematic Review 20 Mar 2014

۱٫ DURING AUDIENCE GENERAL HUYSER AND I HAD WITH SHAH JANUARY 11, HE ASKED HOW OUR CONTACT WITH KHOMEINI IN PARIS HAD GONE. WHEN WE TOLD HIM IT HAD BEEN CANCELLED, HE BECAME QUITE AGITATED. 2. HE SAID, “DO YOU WANT THIS GOVERNMENT TO FAIL? IF NOT, WHY DO YOU NOT DO SOMETHING?” HE WENT ON TO SAY THAT, UNLESS KHOMEINI CALLS OFF STRIKE ACTIONS, BAKHTIAR DOES NOT HAVE A CHANCE. 3. I THEN TOLD HIM THAT PRESIDENT HAD TELEPHONED GISCARD D’ESTAING AND ASKED FRENCH TO MAKE DEMARCHE ON BEHALF BOTH OUR GOVERNMENTS. HE CLEARLY FOUND THIS UNSATISFACTORY AND ASKED RHETORICALLY HOW WE KNEW WHAT THE FRENCH WOULD SAY. BESIDES, HE ADDED, KHOMEINI WOULD SECRET SECRET PAGE 02 TEHRAN 00560 111335Z ONLY PAY ATTENTION TO THE UNITED STATES, REPRESENTED BY AN AMERICAN. 4. I SAID, ON BASIS HIS REQUEST, I WOULD AGAIN URGE MATTER BE RECONSIDERED. HE ASKED WHAT REASON WAS GIVEN FOR CANCELLATION. I SAID NONE HAD BEEN GIVEN TO ME. HE SAID IT MUST BE RECONSIDERED. 5. COMMENT: UNEXPECTEDLY VEHEMENT NATURE OF SHAH’S OUTBURST CONTRASTS SHARPLY WITH HIS PASSIVE REACTION TO HIS FIRST RECEIPT OF INFORMATION ON THIS PROPOSED DEMARCHE. THIS SUGGESTS HE HAS GIVEN SOME REALISTIC ASSESSMENT TO THE NEED FOR COOPERATION FROM AND WITH KHOMEINI. 6. ACTION REQUESTED: DESPITE DEFINITIVE NATURE OF REPLY CONTAINED REFTEL AND DESPITE CONSTELLATION OF THOSE WHO AGREED IN DECISION, I EARNESTLY URGE YOU, ON BASIS EXPLICIT RT FROM THE SHAH, TO HAVE THIS DECISION REVERSED. I AM RESPECTFULLY CONVINCED THAT IT IS A WRONG DECISION. GENERAL HUYSER WILL SEND SEPARATE APPEALS TO SECRETARY BROWN AND GENERAL JONES FOR SAME ACTION. SULLIVAN SECRET NNNN Sheryl P. Walter Declassified/Released US Department of State EO Systematic Review 20 Mar 2014

منبع:

 https://enghelabe-eslami.com/component/content/article/21-didgagha/tarikhi/28339-2018-03-22-22-44-06.html?Itemid=0

❊❊❊❊❊❊❊❊❊❊

برای مطالب بیشتر، همچنین رجوع شود به:

https://alisedarat.com/1394/02/06/2401/

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید

1 فکر می‌کنند “گوادلوپ و دانستنی‌هایی در مورد انقلاب ایران

  1. بازتاب: علی صدارت | گوادلوپ، شاه، بختیار، هایزر، سولیوان، کارتر و سایر قدرتها و انقلاب ۱۳۵۷

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *