صدارت - پیروزی مردم در رفراندمی دیگر. ما توانا هستیم!

صدارت – پیروزی مردم در رفراندمی دیگر. ما توانا هستیم!

۱۱ تیر ۱۴۰۰

بعد از گذشت حدود یک هفته‌ای از شنبه ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ که روز «انتخابات» یعنی در واقع انتصابات «ریاست جمهوری» بود، گرد و خاک‌ها کم کم فروکش می‌کنند و رسانه‌گران خارجی، و شاهدان عینی، از جمله گزارش‌گران نشریه انقلاب اسلامی در هجرت، شهادت بر گسترده بودن تحریم می‌دهند.  ایرانیان در هر فرصتی که یافتند، رفراندم‌هایی را به رژیم تحمیل و به افکار عمومی نمایان کردند. این همه‌پرسی‌ها اشکال مختلفی داشته‌اند، و با ابعاد مختلف خود را به روشنی نمایان کرده‌اند. نوعی از رفراندم در تاریخ ۲۱ آبان ۱۳۹۶ در ساعت ۲۱:۴۸ اتفاق افتاد : زلزله کرمانشاه نوع دیگر آن در رفتارشناسی مردم در دورههای مختلف «انتخابات» بوده است. ولی این آخرین همه‌پرسی طول و عرض و عمق بسیار  متقاعد کننده‌تری را به خود گرفت:

صدارت: اندکی از حواشی «انتخابات» ۲۸ خرداد ۱۴۰۰

صدارت: اندکی از حواشی «انتخابات» ۲۸ خرداد ۱۴۰۰

۱ تیر ۱۴۰۰

به آن دسته از جامعه سیاسی که در این «انتخابات» با پشت کردن به ملت، باز هم چهره واقعی خود را واضح نشان داد، امیدوار نیستم. حواشی این «انتخابات» نشان داد که بسیاری از آن‌ها،در بهترین وجه،  اصلا متوجه نیستند که با نقش خود در پیشبرد شعار «حفظ نظام، اوجب واجبات است»، مستقیم و غیرمستقیم، شریک جرم رژیم در جنایت‌ها و خیانت‌ها و… و تجاوزها به حقوق هستند. ولی امیدوارم آن دسته از ایرانیان، به خصوص در جامعه مدنی، به تجربه «انتخابات» در رژیم ولایت مطلقه، به عنوان یک پند بنگرند، و از آن به عنوان یک درس دیگری دال بر نیاز حیاتی پشت به قدرت و روی به ملت داشتن، و افزونی اعتماد به نفس فردی و اعتماد به نفس ملی، استفاده کنند، تا هرکدام از همه ما، به سهم خود و به نوبه خود، شور و شعف و لذت مشارکت در ساختن سرنوشت‌های خوب و خوب‌تر را ارزانی کنیم.

صدارت- تصمیم به تحریم و یا مشارکت در «انتخابات» نمایانگر سرنوشت خواهد بود

صدارت- تصمیم به تحریم و یا مشارکت در «انتخابات» نمایانگر سرنوشت خواهد بود

۱۴ خرداد ۱۴۰۰

تصمیمهای معمولی و روزانه ما در زمان حال، سرنوشت ما را در زمان آینده رقم می‌زنند و در همین امروز، آن‌ها را جلوی چشممان نمایان می‌نمایند. مشارکت در جنبش خودجوش فعال تحریم «انتخابات» و تلاش در هرچه فراگیرتر کردن آن، سرنوشت‌های خوب و خوب‌تری را برای ما به ارمغان خواهد آورد. پشت به ملت و روی به قدرت کردن، و شرکت در «رای‌گیری» به این رژیم جنایت‌کار، مشروعیت نداشته را به این رژیم می‌دهد، و با این عمل در زمان حال، برای خود و برای عزیزان خود زندان‌های بد و بدتری را خواهیم ساخت، و خود و بقیه را در آنها زندانی خواهیم کرد.

صدارت - چرا مردم در ساعات آخر مهلت ''انتخابات'' تغییر عقیده می‌دهند و به حوزههای ''رای‌گیری'' هجوم می‌برند؟ رفتارشناسی از منظر وژدان احساسی

صدارت – چرا مردم در ساعات آخر مهلت ”انتخابات” تغییر عقیده می‌دهند و به حوزههای ”رای‌گیری” هجوم می‌برند؟ رفتارشناسی از منظر وژدان احساسی

۱۲ خرداد ۱۴۰۰

مطلب واضح و مهمی که به تاکید موکدی محتاج است که این پدافتد، منحصر به دوران «انتخابات» نمی‌شود. عکس‌العمل شدن به قدرت‌ها، و بررسی وژدان احساسی و محدود کردن کاربرد آن به دوران «انتخابات» جفای به خود، و ناچیز کردن ابزاری است که می‌تواند همه‌روزه بکار زندگی فردی انسان‌ها، و بکار زندگی جمعی جامعه بیاید.

صدارت : مدیریت روزها، و بخصوص ساعات آخر مهلت «رای‌گیری» برای خودداری از مشروعیت دادن به رژیم، چند پیشنهاد عملی.

صدارت : مدیریت روزها، و بخصوص ساعات آخر مهلت «رای‌گیری» برای خودداری از مشروعیت دادن به رژیم، چند پیشنهاد عملی.

۱۰ خرداد ۱۴۰۰

شرایط برای استقرار و استمرار و پیش‌برد مردمسالاری در ایران، با پشت به قدرت (قدرتهای داخلی و خارجی، قدرتهای دولتی و غیردولتی) و با روی به ملت، فراهم است. با اجبار رژیم برای برپایی «انتخابات» بار دیگر این گوی توفیق و کرامت را، در میان افکنده‌اند.  ادامه وضع موجود بدون این‌که وضعیت ایران و ایرانیان باز هم بدتر و بدتر شود، و یا کوچکترین امید بستن به امکان هرگونه اصلاحاتی در رژیم ولایت مطلقه برای احقاق حقوق مردم، خیال‌بافی و چون گردکان بر گنبد است!

صدارت : صدای زندانیان سیاسی و بستگان آنها باشیم.

صدارت : صدای زندانیان سیاسی و بستگان آنها باشیم.

۲ خرداد ۱۴۰۰

قدرت‌ها در داخل و در خارج زندان‌ها، به عنوان روش موثری در جنگ روانی، مردم را مجبور به سکوت می‌کنند. این که مردم در خارج زندان‌ها نتوانند با هم تبادل اطلاعات و نظرات داشته باشند، همان حالتی است که قدرت‌ها در زندان‌های سیاسی، با اعمال زندان‌های انفرادی، برای هموطنان در بند ما، ایجاد می‌کنند.  کمترین کاری که هرکدام از ما می‌توانیم انجام دهیم، این است که صدای زندانیان سیاسی و بستگان آنها باشیم. فراموش نکنیم که با ادامه حاکمیت رژیم ولایت مطلقه، هر کدام از ما هم به سادگی ممکن است در شرایط آنها باشیم. 

صدارت: مشارکت فعال در جنبش خودجوش خودداری از مشروعیت دادن به رژیم، بررسی از منظر وژدان احساسی

صدارت: مشارکت فعال در جنبش خودجوش خودداری از مشروعیت دادن به رژیم، بررسی از منظر وژدان احساسی

۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۰

شرایط برای استقرار و استمرار و پیش‌برد مردمسالاری در ایران، با پشت به قدرت (قدرتهای داخلی و خارجی، قدرتهای دولتی و غیردولتی) و با روی به ملت، فراهم است. با اجبار رژیم برای برپایی «انتخابات» بار دیگر این گوی توفیق و کرامت را، در میان افکنده‌اند. ادامه وضع موجود بدون این‌که وضعیت ایران و ایرانیان باز هم بدتر و بدتر شود، و یا کوچکترین امید بستن به امکان هرگونه اصلاحاتی در رژیم ولایت مطلقه برای احقاق حقوق مردم، خیال‌بافی و چون گردکان بر گنبد است!

صدارت : دوست دیگری، دکتر منصور بیات‌زاده، از بین ما رفت. چهل روز گذشت!

صدارت : دوست دیگری، دکتر منصور بیات‌زاده، از بین ما رفت. چهل روز گذشت!

۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۰

استقامت و ایستادگی در «پشت به قدرت، روی به ملت» کاری بود که از مصدق بر‌امد، و مصدقیان واقعی هم، بدون غلبه کیش شخصیت، همان پندار را روش روزمره کرده و می‌کنند و گفتار و نوشتار و کردار  هرروزه آن‌ها، حاکی از آن است که ایران، پر از ایرانیان مصدقی است! بدین ترتیب است که پیش‌آگهی آینده، بسی خوش‌خیم است. ایستادگی در کنار مردم، و مقاومت در مقابل قدرت، وقتی در آزمایشگاه زمان قرار می‌گیرد، رنگ عطر انسان‌دوستی و جق‌طلبی را چند برابر می‌کنند. خوشی و خوشحالی زندگی کردن با کسانی که عمری را در استقلال و آزادی سپری کردند، فقدان آن‌ها را قابل تحمل‌تر می‌کند. 

صدارت و بنی‌صدر  گفتگو دربارهٌ: روش‌های عملی(۴)تشکیل و فعالیت هسته‌های مردمی برای ساختن سرنوشت‌های خوب و خوب‌تر

صدارت و بنی‌صدر گفتگو دربارهٌ: روش‌های عملی(۴)تشکیل و فعالیت هسته‌های مردمی برای ساختن سرنوشت‌های خوب و خوب‌تر

۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۰

سرنوشت هسته‌هایی که یکی دو نفر، تصمیم‌گیرنده و گرداننده امور باشند و بقیه، بیشتر از شنونده و تماشاگر باقی نمانند، به گروههایی هرمی و استبدادی خواهد انجامید. کار این گروهها، دوام نمی‌آورند و انشعاب و انحلال‌هایی که در «اپوزیسیون» شاهد آنها بوده‌ایم، غالبا به این دلیل بوده است. برای اینکه سرنوشت‌های خوب و خوب‌تری را برای خود رقم بزنیم، برای رسیدن به جامعه‌ای باز، و برای هرچه بازتر کردن جامعه، بایسته است هسته‌هایی بسازیم و در آنها فعال شویم که: ۱-هر فردی، خود رهبری‌کننده خویش باشد. (حق رهبری خویش) ۲-کاری جمعی، توسط مجع تصدی شود. (حق شرکت در رهبری جمعی) به این معنا که هر عضو در هر هسته‌ای باید از جمله از دو حق برخوردار شود: اول حق رهبری خویش، و دوم حق مشارکت در رهبری جمعی. در این صورت میزان قدرت و نقش این عامل در روابط، کمتر و کمتر می‌گردد، و هر چه به صفر تمایل بیشتری پیدا کند، طول عمر، و بازدهی، و تاثیرگذاری این‌گونه هسته‌ها در ساختن سرنوشتهای بهتر و بهتر، بیشتر و بیشتر می‌گردد. در چنین شرایطی، انگیزه افراد برای مشارکت بیشتر، و برای فعالیت و خلاقیت و ابتکار بیشتر.