صدارت-راهکارهای عملی برای هر یک از ما، جهت پیشگیری از تجاوز خارجی به میهن
پرسشهایی که در این جلسه پاسخ داده شدند:
– آیا گسترش دموکراسی در داخل کشور میتواند به کاهش تهدیدهای خارجی کمک کند؟ اگر آری، چگونه؟
– شما سالهاست از «حقوق بشر» سخن میگویید. برخی میپرسند: آیا تمرکز بر حقوق بشر ما را در برابر تهدیدهای خارجی آسیبپذیر نمیکند؟ شما این تضاد ظاهری را چگونه توضیح میدهید؟
– چگونه میتوان بین تجاوز نظامی مستقیم و مداخلات غیرمستقیم (مانند تحریم، جنگ شناختی یا جنگ رسانهای) تمایز قائل شد و به هرکدام پاسخ مناسبی داد؟
– آیا تجربهی کشورهای دیگر، بهویژه کشورهایی که دچار مداخلهی خارجی شدند (مانند عراق، لیبی، اوکراین، سوریه)، میتواند برای ما آموزنده باشد؟ کدام تجربهها بیشترین درس را برای ما دارند؟
– در دورهای که «جنگ شناختی و روایتها جای موشک و بمب را گرفته، نقش رسانههای مستقل چیست؟
– به نظر شما چگونه میتوان مردم را نسبت به خطرات واقعی حساس کرد بیآنکه گرفتار وحشتافکنی یا بیاعتمادی شد؟
– از نظر شما، نقش یک شهروند عادی در دفاع از استقلال کشور چیست؟ چه مسئولیتهایی بر دوش هر ایرانی است؟
– چه تلاشهایی از طرف ایرانیان پرنفوذ و صاحب اعتبار در جامعه مدنی کشورهای غربی در جهت فشار به دولتهای خود برای محکومیت اسرائیل و حمایت حقوقی از ایران صورت گرفته؟
– چگونه میشه راه سوم بود در عمل؟ یعنی بدون اینکه از سیاست خارجی غیر ملی جمهوری اسلامی حمایت کنیم، بتونیم برای ایران در مقابل دشمن خارجی متحد بشیم.
اساساً آیا چنین چیزی ممکنه؟
آیا ایده رفراندوم و مجلس موسسان که از سوی میرحسین موسوی و به تبعش، بیانیه ۱۷ نفر و بیانیه ۱۷٠٠ امضایی مطرح شد، میتونه به جلوگیری از جنگ مجدد کمک کنه یا برعکس شانس ناامنی رو بالا میبره؟
– آیا امکانش هست که دولت پزشکیان، نیروهای تندرو داخل حکومت رو منزوی و متفرق کنه و یک صلح پایدار به وجود بیاره؟
– در صورتی که حکومت اقدامات اعتمادسازانه مثل تغییر در ترکیب صداوسیما یا آزادی بعضی زندانیان سیاسی بزنه، واکنش ما باید چه باشه؟
صدارت-راهکارهای عملی برای هر یک از ما، جهت پیشگیری از تجاوز خارجی به میهن بیشتر بخوانید »
