صدارت- بعد از موفقیت ما ایرانیان در همبستگی برای دفع شر اجنبیها، حالا من چه باید بکنم؟
با ادامهٌ حضور خامنهای و شرکا، و نتانیاهو و شرکا، بدون تردید شاهد ادامهٌ جنگ و خشونتگستریها در ایران و منطقه و دنیا، خواهیم بود. این پرستشگران قدرت و زورمداران، به خشونت و بیثباتی و بحران و تنش و جنگ و…، و در نتیجه به وجود یکدیگر نیازمند هستند.
–
گفته شد:
«اختلافهای سیاسی خود را کنار بگذاریم و با هم متحد شویم»
«به تنهایی نمیتوانم کاری انجام دهم!»
«نیازمند تایید و یا همکاری قدرت هستیم!»
این کلیگوییهای ناشفاف، نیاز به روشنگری و شفافیت دارند! دقیق کردن این عبارتها، و آنها را به عنوان راهکارهای سادهای که هر کدام از تکتک ما میتوانیم به راحتی انجام دهیم، به این شکل میشود:
با معیار قرار دادن حقوق، اختلافهای سیاسی خود را کنار بگذاریم، و حول محور حقوق با هم متحد شویم!
هر کدام از ما به سهم خود و به نوبه خود به تنهایی میتوانیم کارهای فراوانی انجام دهیم، به سهم خود و به نوبه خود!
ما نه تنها نیازمند تایید و یا همکاری قدرتها نیستیم، بلکه به خود و دیگران یادآور میشویم که قدرتها همیشه برای ما بهغیر از ضرر و زیانهای فاجعهبار، چیز دیگری نداشتهاند!
پس برای:
۱- پیشگیری از تجاوز مجدد اجنبیها به مام وطن، و
۲- کوتاهتر کردن زمان رسیدن به سقوط فیزیکی رژیم،
شعار پرشعور و خودانگیختهُ ایرانیان، دوباره پژواک بلندتری پیدا میکند. آن شعار پرشعور این بوده است:
پشت به قدرت (قدرتهای داخلی و خارجی، قدرتهای دولتی و غیردولتی، قدرتهای غربی و شرقی) و روی به ملت (همکاری برای هرچه فراگیرتر کردن جنبش خودجوش و اتحاد حول محور حقوق)
–
تجاوز اخیر اجنبی به میهن ما، نکاتی را مشخص کرد که قبل از آن در حد تحلیل و نظریه بودند:
استقلال، استقلال، استقلال، استقلال!
نفی وابستگی به قدرتها،
انزجار و طرد وابستگان،
نفی و محکومیت دخالت اجنبی در امور میهن ما،
نفی خشونت،
خشونتزدایی،
اعتماد به نفس فردی،
اعتماد به نفس ملی،
