بایگانی روزانه: ژانویه 23, 2023

صدارت: انقلاب ۱۳۰ روزه، بررسی و ارزیابی رویدادها

صدارت: انقلاب ۱۳۰ روزه، بررسی و ارزیابی رویدادها

۳ بهمن ۱۴۰۱

فردا روز صد و سیم جنبش خودجوش ۱۴۰۱ است. جنبشی که توانسته با افکار عمومی دنیا، تماس برقرار نماید و آن‌ها را به پشتیبانی خود فرا بخواند. قدرت‌های داخلی، در تلاش بوده‌اند تا با خشونت و نیز با تزویرهای مختلف، جنبش را از جوشش بیاندازند. گرچه هیچ یک از قدرت‌های خارجی هم مایل نیستند که نظامی واقعا مردم‌سالار در ایران متصدی تدبیر امور میهن بگردد، بسیاری از آن‌ها، تحت فشار افکار عمومی خود، مجبور به طرفداری از جنبش مردم ایران شده‌اند. انقلاب ۱۳۵۷ حدود ۱۳ ماه به‌طول انجامید.  از جمله دلایل مهم پیروزی انقلاب ۲۲ بهمن، ویژ‌گی بر‌اندازانه و نه اصلاح‌طلبانه، و همچنین ویژگی خشونت‌زدایانه آن بود. جنبش خودجوشی ۱۴۰۱ هم که ۱۳۰ روز دوام یافته است، برانداز و خشونت‌زدا بوده است.  ویژگی مهم دیگر هم پشت کردن جنبش به قدرت‌ها (قدرت‌های داخلی و قدرت‌های خارجی، قدرت‌های دولتی و قدرت‌های غیردولتی، قدرت‌های غربی و قدرت‌های شرقی) بوده است. با بیش از ۴-۵ دهه تجربه، و انتقال آن به دهه هشتادی‌های وطن، سره از ناسره متمایز شده است. اخیرا برخی کسانی که روی به قدرت داشته‌اند، در توئیت‌گیت ۵+۱ و وکالت‌گیت، پشت به ملت کردند.  این رسوایی‌ها که از پس ققنوس‌گیت!، و فرشگردگیت! و مشروطه‌گیت! و ایران نوین‌گیت! و… آمد، به خوبی نشان داد که قدرت‌های خارجی از ساخته و پرداخته‌کردن بدیل وابسته، بیش از پیش عاجز و علیل شده‌اند. متاسفانه افراد و تشکیلاتی که روی به قدرت و پشت به ملت داشته‌اند، با نزدیک شدن به قدرت و آن‌ها که از رانت‌های عظیم رسانه‌ای برخوردار هستند، با دست خود باعث شده‌اند که توسط ملت ایران، طرد و منزوی بشوند. 

صدارت- وکالت؟!! هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند! وسیله، هدف واقعی را به طور شفاف، پیش‌گویی می‌کند!

صدارت- وکالت؟!! هدف، وسیله را توجیه نمی‌کند! وسیله، هدف واقعی را به طور شفاف، پیش‌گویی می‌کند!

۳ بهمن ۱۴۰۱

«هدف» یک ادعا است، زمان آن، زمانِ آینده است. برای این‌که بتوان در زمان حال به ماهیت واقعی آن هدفی که در زمان آینده واقع خواهد شد، پی برده شود، باید به روش‌ها و وسیله‌هایی که ادعا کننده هدف در زمان حال بکار می‌برد، نگریست. این پی بردن، فقط به کار دیگری و دیگران نمی‌آید، بلکه خود آن فرد مدعی کننده‌ی هدف هم می‌تواند به مقصد زمان آینده‌ی محتوم خود، با بررسی وسیله‌ها و روش‌هایی که در زمان حال استفاده می‌کند، پی ببرد. در موازنه عدمی، هدف و وسیله، غیرقابل جدا شدن هستند، هدف وسیله را توجیه نمیکند، بلکه هدف وسیله را تبیین و بلکه تعیین میکند. هدف خود را در وسیله بیان میکند.  اگر هدف حق باشد، وسیله هم میشود حق و حقوق و حق‌وندی. اگر هدف سلطه و زور و قدرت و توازن قوا باشد، وسیله هم از جنس سلطه و زور و قدرت و توازن قوا خواهد بود، و نه از جنس حق. برای پی بردن به هدف واقعی هر فرد و گروهی (نه تنها برای دیگری و دیگران، بلکه برای خود آن فرد)، باید به وسیله‌هایی که آنها برای رسیدن به هدف ادعایی استفاده میکنند نگریست.