انقلاب ملت ایران نمیتوانست مورد تأیید بسیاری از مردم دنیا نباشد! همه پیام انقلاب ملت ایران را شنیدند!
«انقلاب ملت ایران نمیتواند مورد تأیید من به عنوان پادشاه ایران و به عنوان یک فرد ایرانی نباشد»
«من نیز پیام انقلاب شما ملت ایران را شنیدم»
انقلاب به تصمیم کسی صورت نمیگیرد. اینطور نبود که مردم یک مرتبه از روی بیکاری در ۲۱ بهمن ۱۳۵۷ بگویند، خوب حالا فردا چه بکنیم؟! و بعد بگویند چون کار دیگری نداریم، پس برویم و انقلاب بکنیم!!
انقلاب بهمن ۱۳۵۷ در خلاء اتفاق نیفتاد. عوامل متعدد داخلی و خارجی در وقوع انقلاب نقش داشتند.
مهمترین عامل داخلی انقلاب، ولایت مطلقه پهلوی و شرکا، و شخص محمدرضا پهلوی بود. هشدارهایی که طی سالها توسط نزدیکترین معتمدهای او داده شد، درست از آب در آمد که میگفتند اگر به این نحوهٌ گرداندن کشور ادامه دهی، انقلاب خواهد شد! افکار عمومی منقلب شد، و با انقلاب در تاریخ ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، رژیم پهلوی به خودبراندازیِ خویش، زودتر رسید.
مهمترین عامل خارجی انقلاب، ولایت مطلقه سرمایهداری، و سلطهسالاری با افزون شدن خشونت و جنگ و فساد و تبعیض در غرب، بهخصوص امریکا بود. افکار عمومی منقلب شد، و با انقلاب، سیاستمداران را از فساد و تزویر و خشونت، برحذر داشتند…
…از سوی دیگر، ملت ایران هم تجاوزها به حقوق و خشونتگستری و بیعدالتیها و فسادهای قدرتها را تجربه کرده بود. نتیجهٌ اینها همه، رسیدن شرایط کشور به نقطهٌ انفجار بود. افکار عمومی ایران که تجربه انقلاب مشروطه و ملی شدن صنعت نفت را در گذشتهٌ نهچندان دورِ خود در خاطر داشت، در دیالوگی ناگفته و در پیمانی نانوشته، با افکار عمومی امریکا و دنیا درآمیخت. بدین ترتیب قدرتها خود را مجبور به بازنویسی سیاستها دیدند. شرایط به حدی تغییر کرده بود که برای آنها چارهای جز این وجود نداشت.
محمدرضا پهلوی و شرکا، مهمترین عامل داخلی برای منقلبتر شدن مردم بودند. عصیان مردم و اعتراضات به سرکوب و خفقان و تجاوزها به حقوق، و خشونتهای سیاسی و فرهنگی و اقتصادی و اجتماعی، بهتدریج بالا میگرفت. پهلوی به توصیهها، و حتی به هشدارهای واقعبینانهٌ نزدیکترین افراد به خود هم اهمیتی نداد. سرانجام انقلاب ۱۳۵۷ ایران، و منطقه، و بلکه دنیا را وارد عصر جدیدی کرد…