صدارت- پنجمین سال فقدان بنی‌صدر؛ جای خالیِ حقوق‌مداری، به‌ویژه استقلال و آزادی!
…بنی‌صدر پس از خروج از ایران، به پیمان خود برای افشای روابط ارگانیک میان قدرت‌های داخلی و خارجی (افشای روابط خمینی‌یسم و ریگانیسم) عمل کرد و یکی از پرمحتواترین و دقیق‌ترین مجموعه‌های تحلیلیِ مستند را در اختیار افکار عمومی گذاشت، و برای قضاوت تاریخ، ثبت کرد. از جمله به این دلیل، او هدف گسترده‌ترین سانسور، خودسانسوری و ترور شخصیت در تاریخ معاصر ایران قرار گرفت. هجمه‌ای که هم از سوی رژیم حاکم بر ایران، و هم از سوی جریان‌های مدعی چپ (مانند حزب توده و چریک‌های فدایی)، و هم جریان‌های وابسته به قدرت‌های خارجی (نظیر فرقهُ ولایتِ پهلوی، و فرقهُ ولایتِ رجوی، و فرقهُ ولایتِ «اتنیکی» به شکل احزاب فدرالیست تجزیه‌طلب) پی گرفته شد.
بر اساس اسناد منتشرشده (از جمله اسناد ویکی‌لیکس)، پیش از بحران گروگان‌گیری، مأموران امنیتی و دیپلمات‌های آمریکایی در دیدار با نمایندگان حکومت موقت، از افکار بنی‌صدر ابراز نگرانی کرده و اندیشه او را خطری برای اهداف خود می‌دانستند. در آن تماس‌ها با امریکایی‌ها، از سوی طرف ایرانی به آنان اطمینان داده شده بود که او سمتی در حکومت موقت مهندس مهدی بازرگان نخواهد داشت. با این حال، پیروزی او با ۷۶درصد آرای مردم در نخستین انتخابات ریاست‌جمهوری، دومین غافل‌گیری بزرگ قدرت‌های داخلی و خارجی پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ بود. علت اصلی این حجم از دشمنی تمام قدرت‌ها با بنی‌صدر یک چیز بود: او به قدرت‌ها پشت کرد و رو به سوی ملت داشت.
از دیدگاه بنی‌صدر، استقلال و آزادی دو روی یک سکه هستند. سکه‌ای که به اسم خودانگیختگی ضرب شد، و جوهرهُ آن حقوق‌مداری است. خودانگیختگی یعنی یک فرد، یک جمع و گروه، و یا یک ملت، آزادانه و به‌صورت خودجوش و بر پایه اراده مستقل خویش تصمیم بگیرد، نه آنکه توسط قدرت‌های خارجی یا داخلی به مسیرهای دلخواه آنان رانده شود. بدین ترتیب، اندیشه راهنمای بنی‌صدر تداوم «موازنه منفی» (مصدق) و «موازنه عدمی» (مدرس) بود که در یک اصل خلاصه می‌شد:
نفی سلطه‌سالاری، یعنی «نه سلطه‌گر باش و نه سلطه‌پذیر»…
…امروز که حیات ملی ما در خطری جدی قرار دارد و ملت ما میان سرکوب داخلی و تجاوزهای خارجی له می‌شود، تنها راه برون‌رفت از این بن‌بست فاجعه‌بار، نفی سلطه‌سالاری و پیشه کردن حقوق‌مداری است، چه در زندگی روزمرهٌ شخصی و فردی، و چه در زیستِ جمعی و ملی. ما باید احقاقِ حقِ استقلال و احقاقِ حقِ آزادی را محور فعالیت‌های فردی و همکاری‌های جمعی و ملی خود قرار دهیم و بر اساس حقوق با یکدیگر همکاری کنیم، راه حل دیگری به نظر شما می‌رسد؟
صدارت- پنجمین سال فقدان بنی‌صدر؛ جای خالیِ حقوق‌مداری، به‌ویژه استقلال و آزادی! بیشتر بخوانید »