وژدان عمومی همگانی

بی‌کفایای، بی‌لیاقتی، فساد،… در تمام عرصه‌های این رژیم به وضوح مشهود است.
دستگاه ناکارآمد و به ظاهر عریض و طویل امنیتی-اطلاعاتی رژیم هم نمی‌تواند از این قاعده مستثناء باشد.
امنیتی-اطلاعاتی‌ها به جای دفاع از حاکمیت ملی، وطن و هموطنان، به جان ایران و ایرانیان افتاده‌اند:
– مدیریت جنگ روانی علیه ایرانیان، و
– سرکوب و زندان و اعدام و سایر تجاوزات به حقوق، و
– در هر جایی که افرادی با زحمت و ابتکار شغلی و درآمدی پیدا می‌کنند، سربازان گمنان به سراغ آنها ربته و باج‌گیری و مطالبه می‌کنند

رسانه‌های ملیِ همگانی به مثابه شاخه‌ی چهارم دولت
توضیح:
مقصود از «رسانه‌های ملیِ همگانی» فقط و فقط آن رسانه‌هایی هستند که بودجه‌ی آن‌ها از منابع دولتی تامین می‌شوند، در نتیجه متعلق به ملت هستند، صاحبان اصلی آن‌ها خود ما مردم هستیم. سرمایه و پولی که برای گرداندن این رسانه‌ها خرج می‌شود، متعلق به مردم و از خزانه‌ی ملی است.
–
پیشنهاد این طرح این است که گردانندگان «رسانه‌هایِ ملیِ همگانی» (منظور فقط رسانه‌هایی است که بودجه آن‌ها توسط ملت پرداخته می‌شوند، و طبیعتا متعلق به مردم هستند) توسط خود مردم، و برای دوره‌ای محدود انتخاب شوند. بدین ترتیب دستگاهی که باید برای سیر آزاد و مستقل خبر و نظر و هنر و… باشد، و با بودجه‌ی عمومی به افکار عمومی دست‌رسی داشته باشد، بایسته است که گردانندگانی داشته باشد که مستقیما توسط خود مردم انتخاب شوند، و فقط برای مدت محدودی تصدی را به عهده بگیرند، و مستقیما به مردم پاسخ‌گو باشند، و در صورت لزوم، قبل از پایان دوره خدمت در شاخه چهارم دولت، توسط مردم عزل شوند.
https://alisedarat.com/2021/03/21/7612/ 
❊

اگر به نقش رهبر ی خود در تدبیر امور باور نداشته باشیم، و اگر آن نقش رهبری خود را در میدان ساختن سرنوشت‌های خوب و خوب‌تر ایفا نکنیم، کودتای مرداد ۱۳۳۲، کودتای خرداد ۱۳۶۰، از جوشش افتادن جنبش‌های ۱۳۸۸، و ۱۳۹۶، و ۱۳۹۸، و ۱۴۰۱، و… را باز هم شاهد خواهیم بود، چرا که به علت انفعال ما و انتظار رهبری از دیگران بوده است که این سرنوشت را برای خود ساخته‌ایم.

صدارت: به علت مقاومت مردم و ایستادگی در مقابل قدرت‌ها، اسلحه در دست سرکوبگران بی‌اثرتر شده است. همان سلاح‌هایی که برای اعمال سلطه به‌کار می‌رفته، به‌تدریج نه تنها کارآیی خود را بیشتر از دست داده و می‌دهند، بلکه خود همان اسلحه، بلای جان سلطه‌سالاران شده است!
این مقاومت و ایستادگی، بسیاری از ایرانیان را (چه بدانند و چه ندانند!) به «شهروندخبرنگاران» بسیار موثری در امر احقاق حق اطلاع‌یابی، و احقاق حق اطلاع‌رسانی مبدل کرده است، سربازان دلیری که در دفاع پیروزمندانه در جنگ روانی، و درآمیختن با افکار عمومی جهان، را مدیریت می‌کنند.
–
قدرتها به اجبار سازنده بحران‌ها هستند با جعل موضوعات برای جنگ روانی و در این راه برای سرکوب نیازمند اراذل و اوباش هستند:
ایران:
ولایت مطلقه پهلوی: شعبان بی‌مخ و… و سایر اراذل و اوباش «تاج‌بخش»
ولایت مطلقه فقیه: مجرمان و جانیان و اراذل از زندان به خیابانها تحت امر پاسداران و بسیجیان
غلامحسین محسنی اژه‌ای: چرا باید۱۰-۱۵ نفر نصف شب هجوم ببرند به خانه مردم با ضرب و شتم برای باز داشت یک نفر……..! 
اسیدپاشی،…. 
–
روسیه:
استفاده پوتین مجرمان و جانیان و اراذل از زندان به گروه مزدور واگنر
–
آمریکا، و بریتانبا، و سایر قدرت‌های استعمارگر، و… (صهیونیسفر!):
نتانیاهو و شرکا و «عمالقه» خواندن ما ایرانیان و فلسطینی‌ها،… صهیونیست‌ها، اسرائیل (اسرائیل:  آخرین سنگر استعمارگری از راه اشغال) به عنوان قوای سرکوب سرمایه‌سالاران و قدرت‌های غربی در منطقه،… استفاده از اوباش برای تصرف اراضی و خانه‌ها و مایملک فلسطینی‌ها
–
حجاب به عنوان مهمترین اسحله‌ای که هرروزه توسط بسیاری از قوای سرکوب مستخدم، بسیاری جیره‌خوار و «ساندیس‌خوار»، و بسیاری نوکران بی‌جیره و مواجب رژیم بکار برده می‌شده است، نه تنها بی‌اثر شده، بلکه به مشکلی برای رژیم مبدل گشته است:

متاسفانه برخی ایرانیان، فقط به علت مخالفت با رژیم ولایت مطلق و این واقعیت که پول‌های هنگفتی را از دارایی‌های هم‌وطنان می‌زند و به فلسطینی‌ها می‌دهد، حمایت‌های لازم از حقوق مردم فلسطین را نمی‌دهند.
دشمنِ دشمنِ من الزاما دوست من نیست!
من الزاما نباید با هر کسی که دشمن من دوستی می‌کند، دشمنی بورزم!
متاسفم که بعضی از ایرانیان، که در این برهه از اسرائیل طرفداری می‌کنند، قدر خود را نمی‌دانند و اهمیت نقش خود را در خلع سلاح اتمی خاورمیانه درک نمی‌کنند.
آیا ایرانیانی که از اسرائیل دفاع می‌کنند از حمله اسرائیل، به هر کشوری، از جمله و به‌خصوص ایران خرسند خواهند شد؟
تبعات طرفداری از اسرائیل و سایر قدرت‌ها و چشم‌پوشی از تجاوزات به حقوق، به طول عمر قدرت‌ها و سلطه‌گرانی که وضعیت امروز جهان را ساخته‌اند خواهد افزود. 
تبعات طرفداری از اصلاح‌طلبان و اصلاح‌طلبی از سال ۱۳۷۶ و به‌خصوص در جنبش «سبز» در ۱۳۸۸، و نیز تبعات طرفداری از پهلوی در این دهه‌های اخیر، به‌خصوص در جنبش ۱۴۰۱  مثال‌های ملموسی هستند که مشخص می‌کند تبعات طرفداری از اسرائیل و سایر قدرت‌ها و سلطه‌سالاران چشم‌پوشی به تجاوزهای آن‌ها به حقوق، چگونه می‌تواند در بحرانی‌تر شدن وضعیت، و حتی خطرهای غیرقابل تصور بیانجامد.