جولای 10, 2026

در حالی که قدرت‌ها خود را در باتلاقی اسیر کرده‌اند، و بعد از امضای تفاهمنامه، یک وضعیت هم جنگ و هم صلح ادامه دارد، شاهد موقعیت بسیار حساس و تعیین‌کننذه‌ای هستیم. شرایطی که اگر به درستی آن را درک نکنم و منفعل بمانم، ممکن است اوضاع وطن به‌قدری خراب شود که روزی برای ایران، حسرت وضعیت فاجعه‌بار امروز سودان را بخوریم! کشوری که در آتش جنگ، فجایع انسانی و تکه‌پارگی می‌سوزد، و گناه اصلی این فاجعهٌ حقوقِ بشری، بر گردن سودانی‌هایی است که به قدرت‌ها در دنیا و در منطقه رجوع کرده‌اند. تجاوز به حقِ استقلال!
 پرسش اصلی و ساده‌ای که هر یک از ما باید از خود بپرسیم، و قبل از آن من از خودم باید بپرسم این است: «آیا من می‌توانم کاری انجام دهم یا باید بنشینم و ببینم قدرت‌های خارجی چه سرنوشتی برای من رقم می‌زنند؟» یا اینکه نه! واقعا لازم است بگویم «من می‌توانم کاری انجام دهم» و لازم است مرتب از خود بپرسم «آن کارهایی که من، به سهم خود و به نوبه خود، می‌توانم انجام دهم کدام‌ها هستند؟»
…این همان هشداری است که باید برای ایران جدی بگیریم، چرا که قدرت‌های خارجی و نیروهای نیابتی‌شان، همان سناریوی «سودانیزه کردن» را برای میهن ما در سر دارند. و در این صورت، با سودانی شدن ایران، ابعاد کیفی و کمی خشونت و تجاوز در کل منطقه افزایشی بی‌سابقه خواهد داشت.
خطر تجزیهٌ میهن، تحت پوشش فدرالیسم، یکی از جدی‌ترین تهدیدها، یک تلاش برای تکه‌پاره کردن ایران تحت عناوین فریبنده‌ای چون «فدرالیسم استانی» است. اگر این نقشهٌ شوم قبل از تجاوزهای رژیم اسرائیل و امریکا به ایران، در پرده‌ٌ ابهام بود، الان دیگر با اعترافاتِ علنیِ خودِ مهره‌های وابسته در رسانه‌ها، و نیز با فاش‌گویی‌های بی‌فیلتر ترامپ، چه به صورت صوتی-تصویری در رسانه‌های همگانی، و چه در پیام‌های نوشتاری بی‌محابا در تروث سوشیال و سایر رسانه‌های شخصی، شکی باقی نیست که رژیم اسرائیل و امریکا بر تلاش‌های خود برای تجزیه ایرن می‌افزایند. نتیجه این دسیسه‌ها و فتنه‌کاوی‌ها، چیزی جز به جان هم انداختن اقوام ایرانی و ایجاد جنگ‌های بی‌پایان نیست. قدرت‌ها در صهیونیسفر، که آرزوی «اسرائیل بزرگ» را به عنوان «سرزمین موعود» برای «قوم برگزیدهٌ خداوند» در سر دارند، ایران مقتدر و مستقل را، همیشه مانع اصلی برای رسیدن به اهداف خود می‌بینند، و به همین دلیل نیاز دارند از استقرار و استمرار و پیشبرد مردمسالاری توسطِ خودِ ما ایرانیان، جلوگیری کنند…
من باید بدانم که هیچ کدام از قدرت‌ها برای من و برای میهن من، آزادی و رفاه به ارمغان نمی‌آورد! راه حل در «خود من»، و در «زمان من»، و بر اساس «حقوق من» است. اگر ما مردم، چاره را در خود بیابیم، و برای کمک از قدرت‌ها، منفعلانه به انتظار ننشینیم، و خارجیان را وارد امور داخلی خود نکنیم، هیچ قدرتی نخواهد توانست ایران را به سودانی دیگر تبدیل کند.