پهلوی

سکوت تو، انفعال ما، کم کاری من = خود را شریک جرم تجاوزها به حقوق بشر کردن!
میزان سکوت و تحمل امروز من است که میزان خشونت‌های فردا را پیش‌بینی می‌کند!
به هر میزان که تجاوزها به حقوق را امروز تحمل کنم، به همان میزان، فردا ابعاد کیفی و کمّی خشونت‌ها بیشتر خواهد شد!
–
پیام و دعوت انقلاب را بشنوم:
پشت به قدرت (قدرت‌های داخلی و خارجی، قدرت‌های دولتی و غیردولتی، قدرت‌های غربی و شرقی) و روی به ملت (همکاری برای هرچه فراگیرتر کردن جنبش خودجوش و اتحاد حول محور حقوق)

حقوق‌مدارتر شدن و حقوق‌مدارتر کردن، از پیش‌نیازهای برپایی و پویایی مردمسالاری در هر جامعه‌ای است. برای این کار، یکی از مهمترین راه‌ها، احقاق حق اطلاع‌یابی، و احقاق حق اطلاع‌رسانی است.

برای انجام این مهم، با خودانگیختگی و با احقاق حق استقلال و با احقاق حق آزادی، هر کدام از ما می‌توانیم از استعداد خلاقیت خود بهره بگیریم و در ابتکار راههای مختلف، کوشا شویم.

بی‌کفایای، بی‌لیاقتی، فساد،… در تمام عرصه‌های این رژیم به وضوح مشهود است.
دستگاه ناکارآمد و به ظاهر عریض و طویل امنیتی-اطلاعاتی رژیم هم نمی‌تواند از این قاعده مستثناء باشد.
امنیتی-اطلاعاتی‌ها به جای دفاع از حاکمیت ملی، وطن و هموطنان، به جان ایران و ایرانیان افتاده‌اند:
– مدیریت جنگ روانی علیه ایرانیان، و
– سرکوب و زندان و اعدام و سایر تجاوزات به حقوق، و
– در هر جایی که افرادی با زحمت و ابتکار شغلی و درآمدی پیدا می‌کنند، سربازان گمنان به سراغ آنها ربته و باج‌گیری و مطالبه می‌کنند

مطلب منتشر شده در ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۳ توسط علی صدارت، تأکیدی است بر نقش هر فرد در مقابله با تجاوزها به حقوق بشری و سلطه‌گری قدرت‌ها. این محتوا به تاثیر سکوت و انفعال ما در افزایش خشونت‌ها و جنگ‌های آتی اشاره می‌کند و بر اهمیت مقابله با جنگ روانی به عنوان مؤثرترین ابزار دفاعی تأکید دارد. همچنین، تلاش برای شکستن موانع سانسور و نشر آزاد اطلاعات را به عنوان یکی از اصول مردم‌سالاری مطرح می‌کند. علاوه بر این، ارائه‌ی پلتفرم‌ها و راه‌های مختلف همکاری و اطلاع‌رسانی توسط علی صدارت، فرصتی برای فعالیت کاربران به مثابه کنش‌گران حقوق بشر فراهم می‌آورد.

ضرورت استقلال دولت از نهاد دین، با عمل‌کرد دولت‌های تئولژیک اسرائیل و ایران، بیش از پیش ملموس گردیده است. لائیسیته به معنای دین‌ستیزی نیست و بایسته است که در هسته‌های مردمی مورد بحث واقع شود، و در نظر صیقل داده شود، و در عمل تمرین شود. بدین ترتیب وژدان عمومی فردی، و وژدان عمومی همگانی آن را از جامعه سیاسی مطالبه می‌کند. بدین ترتیب، قانون اساسی بر اساس لائیسیته تدوین می‌گردد.
می‌گوید بر اساس کتاب مقدس و روایات، قوم یهود، قوم برتر است، و بقیه برای بردگی آن‌ها آفریده شده‌اند!
می‌گوید خدا گفته تو قوم برتر هستی. خدای کی؟! خدای صهیونیست‌ها؟ خدای کلیمیان مخالف صهیونیسم؟ خدای فلسطینی‌های مسلمان؟ خدای فلسطینی‌های مسیحی؟ تکلیف فلسطینی‌هایی که اصلا به خدا باور ندارند چه می‌شود؟
❊
در امریکا و بسیاری دیگر از کشورهای غربی کار را به جایی رسانده‌اند که نه تنها انتقاد، بلکه فحش و ناسزا علیه شخص اول مملکت، حتی در مقابل خودش، اشکالی ندارد، ولی اگر بگویی بالای چشم اسرائیل ابرو است، با چماق تکفیر بر سرت می‌کوبند، و انواع محرومیت‌های حرفه‌ای، و برچسب‌زنی‌ها و انزواهای اجتماعی را بر تو روا می‌دارند. اگر کلیمی نباشد برچسب «یهودستیزی» و یر «انکارکننده هولوکاست» را می‌خوری، و اگر یهودی باشی برچسب «کلیمیِ از خود متنفر»