آپارتاید

…این بیداری عمومی و عاملیت مردم و بی‌اثرتر شدن ابزارهای مالی و تبلیغاتی نخبگان، بسترساز بازتعریف مفهوم «صدور انقلاب» از بی‌ثباتی‌سازی‌های قدرت‌ها به حرکت‌های فراملی حقوق‌محور شده است. از منظر آکادمیک، تمایز مفهوم «انقلاب» به معنای واقعی کلمه با تحریف‌های قدرت‌ها از آن در تاریخ معاصر، یک ضرورت تحلیلی است. انقلاب در ذات خود به معنای «منقلب شدن» و عصیان و اعتراضات خودجوش مردم علیه تجاوز به حقوق است. مدل سنتی ارائه شده توسط روح‌الله خمینی و شرکا که بر پایه اقدامات دولت‌محور، صدور تروریسم و خشونت بود، خود بزرگ‌ترین مانع در مسیر صدور طبیعی انقلاب واقعی به شمار می‌رفت و در رأس رفتارهای ضد انقلابی قرار داشت.
صدور انقلاب، نه صدور ابزارهای سرکوب و مداخله‌گری دولتی، بلکه تکثیر خودبه‌خودی الگوی «عصیان علیه تجاوز به حقوق» است. این مفهوم بر اصل بنیادین «همه‌مکانی، و همه‌زمانی، و همه‌‌کسانی» بودن حقوق استوار است. بدین ترتیب، هرگاه در نقطه‌ای از جهان به حقوق تجاوز شود، منقلب شدن آحاد جامعه انسانی در جغرافیای دیگر، تجلی عینی صدور انقلاب است.
تظاهرات دانش‌آموزی پاریس (۲۶ و ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ / سپتامبر ۲۰۲۶): اعتراض اولیه دانش‌آموزان در ۲۶ و ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ در یک دبیرستان در حومه پاریس نسبت به کمبود معلم و لغو کلاس‌ها، ظرف چند روز به ۳۲۰ هزار نفر رسید و به سایر اصناف فرانسه سرایت کرد. به دنبال این «صدور انقلاب» در داخل فرانسه، «صدور انقلاب» در تعدا دیگری از کشورها را شاهد شدیم:
اعتراضات مردمی در آلمان: تظاهرات گسترده حدود ۲۰۰ هزار نفر در بیش از ۳۰ شهر آلمان علیه خدمت اجباری نظام وظیفه، کمک‌های تسلیحاتی رژیم حاکم به اسرائیل، علیرغم وجود قوانین بسیار سخت‌گیرانه و جرم‌انگاری هرگونه انتقاد، به همراه حرکت‌های مشابه در سوئیس، ایتالیا، اسپانیا و پرتغال.
بهار عرب (۲۶ آذر ۱۳۸۹ / دسامبر ۲۰۱۰): خودسوزی محمد البوعزیزی (دست‌فروش ۲۶ ساله تونس) در ۲۶ آذر ۱۳۸۹ در اعتراض به سیلی مامور شهرداری و سلب حق کرامت، که به انبار باروت کشورهای عربی شراره زد، و شاهد «صدور انقلاب» در چندین کشور بودیم. محمد بن زاید هنوز هم از «بهار عرب» در دلهره و نگرانی است، و به همراه محمد بن سلمان، و با کمک جرد کوشنر، برای «تغییر جغرافیای «خاور میانه» در تلاش هستند!
جنبش خودجوش در آمریکا (۵ خرداد ۱۳۹۹ / می ۲۰۲۰) و «صدور انقلاب»: قتل جورج فلوید توسط پلیس آمریکا در ۵ خرداد ۱۳۹۹ که دامنه انقلاب از شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا، به سایر ایالت‌های امریکا سرایت کرد. این صدورِ خودجوشِ انقلاب از ایالات آمریکا فراتر رفته و به اروپا و سایر نقاط صادر شد (حقوق همه‌مکانی هستند!). و باعث پایین کشیده شدن مجسمه‌های لئوپولد دوم در بلژیک، و ادوارد کالستون در بریتانیا بعد از چهار قرن (حقوق همه‌زمانی هستند!) شد!
…راهبرد «پشت به قدرت، روی به ملت» بر پایه بی‌اثر کردن اسلحه متجاوز از طریق رسانه‌ای کردن تجاوزهای آن‌ها، در واقع بر احقاقِ حقِ اطلاع‌یابی و احقاقِ حقِ اطلاع‌رسانی استوار است. افشاگری آحاد مردم و رسانه‌های مستقل شخصی درباره جنایات، جنگ روانی دشمن را خنثی کرده و همبستگی جهانی خلق می‌کند…
…با این حال، تکرار خطاهای گذشته، به خصوص تجاوز به حقِ استقلال و حرکت به سمت قدرت‌های سلطه‌گر و تمایل به وابسته‌گان به آن‌ها، می‌تواند هزینه‌های سنگین زیر را تحمیل کند:

تشدید تروریسم اقتصادی: جهش شدید تورمی و جهش نرخ ارز از ۲۰۰-۳۳۰هزار تومان، مثلا به یک میلیون و ۲۰۰-۳۰۰هزار تومان در صورت تداوم تروریسم اقتصادی و وابستگی به قدرت‌ها.

خطر تجزیه وطن: احتمال موفقیت دشمنان در تکه‌پاره کردن جغرافیای ایران در صورت حملات بعدی، در صورت عدم ایستادگی بر اصل استقلال.
تحلیل مسیر آینده نشان می‌دهد که خطای وابستگی به قدرت‌های خارجی مستقیماً به تشدید تروریسم اقتصادی، حملات نظامی و خطر تجزیه کشور می‌انجامد! در حالی که احقاقِ حقِ استقلال، با پشت به قدرت و روی به ملت کردن، منجر به انسجام ملی، بازدارندگی فراملی و حفظ تمامیت ارضی خواهد شد…

…این بیداری عمومی و عاملیت مردم و بی‌اثرتر شدن ابزارهای مالی و تبلیغاتی نخبگان، بسترساز بازتعریف مفهوم «صدور انقلاب» از بی‌ثباتی‌سازی‌های قدرت‌ها به حرکت‌های فراملی حقوق‌محور شده است. از منظر آکادمیک، تمایز مفهوم «انقلاب» به معنای واقعی کلمه با تحریف‌های قدرت‌ها از آن در تاریخ معاصر، یک ضرورت تحلیلی است. انقلاب در ذات خود به معنای «منقلب شدن» و عصیان و اعتراضات خودجوش مردم علیه تجاوز به حقوق است. مدل سنتی ارائه شده توسط روح‌الله خمینی و شرکا که بر پایه اقدامات دولت‌محور، صدور تروریسم و خشونت بود، خود بزرگ‌ترین مانع در مسیر صدور طبیعی انقلاب واقعی به شمار می‌رفت و در رأس رفتارهای ضد انقلابی قرار داشت.
صدور انقلاب، نه صدور ابزارهای سرکوب و مداخله‌گری دولتی، بلکه تکثیر خودبه‌خودی الگوی «عصیان علیه تجاوز به حقوق» است. این مفهوم بر اصل بنیادین «همه‌مکانی، و همه‌زمانی، و همه‌‌کسانی» بودن حقوق استوار است. بدین ترتیب، هرگاه در نقطه‌ای از جهان به حقوق تجاوز شود، منقلب شدن آحاد جامعه انسانی در جغرافیای دیگر، تجلی عینی صدور انقلاب است.
تظاهرات دانش‌آموزی پاریس (۲۶ و ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ / سپتامبر ۲۰۲۶): اعتراض اولیه دانش‌آموزان در ۲۶ و ۲۷ شهریور ۱۴۰۵ در یک دبیرستان در حومه پاریس نسبت به کمبود معلم و لغو کلاس‌ها، ظرف چند روز به ۳۲۰ هزار نفر رسید و به سایر اصناف فرانسه سرایت کرد. به دنبال این «صدور انقلاب» در داخل فرانسه، «صدور انقلاب» در تعدا دیگری از کشورها را شاهد شدیم:
اعتراضات مردمی در آلمان: تظاهرات گسترده حدود ۲۰۰ هزار نفر در بیش از ۳۰ شهر آلمان علیه خدمت اجباری نظام وظیفه، کمک‌های تسلیحاتی رژیم حاکم به اسرائیل، علیرغم وجود قوانین بسیار سخت‌گیرانه و جرم‌انگاری هرگونه انتقاد، به همراه حرکت‌های مشابه در سوئیس، ایتالیا، اسپانیا و پرتغال.
بهار عرب (۲۶ آذر ۱۳۸۹ / دسامبر ۲۰۱۰): خودسوزی محمد البوعزیزی (دست‌فروش ۲۶ ساله تونس) در ۲۶ آذر ۱۳۸۹ در اعتراض به سیلی مامور شهرداری و سلب حق کرامت، که به انبار باروت کشورهای عربی شراره زد، و شاهد «صدور انقلاب» در چندین کشور بودیم. محمد بن زاید هنوز هم از «بهار عرب» در دلهره و نگرانی است، و به همراه محمد بن سلمان، و با کمک جرد کوشنر، برای «تغییر جغرافیای «خاور میانه» در تلاش هستند!
جنبش خودجوش در آمریکا (۵ خرداد ۱۳۹۹ / می ۲۰۲۰) و «صدور انقلاب»: قتل جورج فلوید توسط پلیس آمریکا در ۵ خرداد ۱۳۹۹ که دامنه انقلاب از شهر مینیاپولیس در ایالت مینه‌سوتا، به سایر ایالت‌های امریکا سرایت کرد. این صدورِ خودجوشِ انقلاب از ایالات آمریکا فراتر رفته و به اروپا و سایر نقاط صادر شد (حقوق همه‌مکانی هستند!). و باعث پایین کشیده شدن مجسمه‌های لئوپولد دوم در بلژیک، و ادوارد کالستون در بریتانیا بعد از چهار قرن (حقوق همه‌زمانی هستند!) شد!
…راهبرد «پشت به قدرت، روی به ملت» بر پایه بی‌اثر کردن اسلحه متجاوز از طریق رسانه‌ای کردن تجاوزهای آن‌ها، در واقع بر احقاقِ حقِ اطلاع‌یابی و احقاقِ حقِ اطلاع‌رسانی استوار است. افشاگری آحاد مردم و رسانه‌های مستقل شخصی درباره جنایات، جنگ روانی دشمن را خنثی کرده و همبستگی جهانی خلق می‌کند…
…با این حال، تکرار خطاهای گذشته، به خصوص تجاوز به حقِ استقلال و حرکت به سمت قدرت‌های سلطه‌گر و تمایل به وابسته‌گان به آن‌ها، می‌تواند هزینه‌های سنگین زیر را تحمیل کند:

تشدید تروریسم اقتصادی: جهش شدید تورمی و جهش نرخ ارز از ۲۰۰-۳۳۰هزار تومان، مثلا به یک میلیون و ۲۰۰-۳۰۰هزار تومان در صورت تداوم تروریسم اقتصادی و وابستگی به قدرت‌ها.

خطر تجزیه وطن: احتمال موفقیت دشمنان در تکه‌پاره کردن جغرافیای ایران در صورت حملات بعدی، در صورت عدم ایستادگی بر اصل استقلال.
تحلیل مسیر آینده نشان می‌دهد که خطای وابستگی به قدرت‌های خارجی مستقیماً به تشدید تروریسم اقتصادی، حملات نظامی و خطر تجزیه کشور می‌انجامد! در حالی که احقاقِ حقِ استقلال، با پشت به قدرت و روی به ملت کردن، منجر به انسجام ملی، بازدارندگی فراملی و حفظ تمامیت ارضی خواهد شد…

…باید حقایق را آن‌گونه که هست ببینیم، چراکه اگر این انفعال و بی‌توجهی ادامه یابد، روزی خواهد رسید که حسرت همین شرایط امروز را خواهیم خورد، و وقتی دلار به ۴۰۰هزار و ۵۰۰هزار تومان رسید، آرزوی دلار ۲۰۰هزار تومانی امروز را خواهیم داشت! ما امروز در میان یک وضعیت «نه جنگ و نه صلح» و پیامدهای ویرانگر آن زندگی می‌کنیم که ریشه اصلی آن را باید در انفعال خودمان به عنوان یک فرد، و به عنوان یک ملت جستجو کنیم.
ایران در مقایسه با سایر کشورها در نوک پیکان حملات و فشارهای همه‌جانبه قرار دارد. امروز در رژیم اسرائیل، کاندیداهای انتخابات مجلس مقننه مسابقه گذاشته‌اند که چه کسی بیشتر به ایران ضربه بزند و شعار «زدن سر مار در ایران» را سر می‌دهند تا رژیم را آن‌گونه که خود می‌خواهند تغییر داده و دست‌نشاندگان خویش را بر امور مسلط کنند.  ریشه‌یابی بحران، یک هدف کلی در صهیونیسفر است که سودای «اسرائیل بزرگ» را به عنوان «سرزمین موعود» برای «قوم برگزیده» در سر می‌پرورانند! آن‌ها معتقدند که قوانین بین‌المللی در مورد «قوم برگزیده» صدق نمی‌کند! و برای سایرین است! و این سایر ملت‌ها، هر چه بیشتر تلفات بدهند، بهتر! در میان ملت‌ها و کشورهای منطقه، ایران و ایرانیان، مهمترین مزاحم‌ها هستند. کشور ایران باید تکه‌پاره و به «فدرال» تجزیه شود، و بین «اتنیک‌ها» و «قوم‌ها» و «دین‌ها» و مذهب‌ها» و… جنگ و دعواهای بی‌پایان انداخته شود!
در عرصه تبلیغاتی و منطقه‌ای نیز شاهدیم که تمام جنگ‌ها و خشونت‌ها را به دروغ به پای ایران می‌نویسند و واکنش‌ها به متجاوزان را علت اصلی بحران جا می‌زنند. حدود نیم قرن است که هدف نهایی صهیونیسفر، تکه‌پاره کردن (بالکانیزه‌کردن) و تجزیه ایران به چند بخش فدرال و کشاندن خشونت‌ها به داخل مرزها از طریق جنگ‌های داخلی بر سر مسائل قومی، استانی و مذهبی است، که بعد خود به نظاره بنشینند و بر رنج‌های بیشتر برای ما بخندند! ریشه تمام این فجایع را باید در انفعال ما مردم دانست! باید با خود روراست باشیم و به نقش خود در وضعیت موجود بیندیشیم. اگر فعالیت‌هایمان خشونت‌زدا و حقوقی بوده، بر آن‌ها بیافزاییم. ولی اگر کارهای ما، به تجاوز به حقوق تمایل داشته، از آن‌ها درس بگیریم و برای جبران مافات، تلاش کنیم!
امروزه انحصار (مونوپولی) قدرتمندان بر انواع سلاح‌ها شکسته شده است. این خروج از انحصار شامل سلاح‌های نظامی مرگ‌آور، سلاح‌های سایبری، و همچنین سلاح‌های حقوقی و رسانه‌ای می‌شود. ابزارهایی که امروزه برای آگاهی از حقوق و احقاقِ حقوق در دست افراد عادی قرار دارد، امکاناتی بسیار توانا و بی‌سابقه‌ای را در اختیار ما مردم گذاشته است، که قبلا در دسترس ما نبوده است…
…در عرصهٌ نظامی هم دنیا شاهد این خروج از انحصار تسلیحاتی، غافلگیری و تعجب عظیم رژیم اسرائیل و آمریکا در جنگ‌های خرداد ۱۴۰۴ و اسفند ۱۴۰۴ بود. جایی که دستگاه‌های عریض و طویل اطلاعاتی-امنیتی نظیر «پنج چشم» (آمریکا، انگلیس، استرالیا، نیوزیلند و کانادا) و اروپا نتوانسته بودند توانمندی موشکی و پهپادی و شهپادی ایران را پیش‌بینی کنند…
…سرنوشت تنگه‌های هرمز و باب‌المندب سرنوشت دنیا را رقم خواهد زد. اما سرنوشت این تنگه‌ها فقط در دست فرماندهان نظامی، پرتاب‌کنندگان موشک و پهپاد یا مذاکره‌کنندگان نیست. بلکه بیش از همه، در دست ما مردم است. این ما مردم هستیم که با ابزارهای حقوقی و خشونت‌زدایی که در اختیار داریم، می‌توانیم سمت‌وسو و سیر مذاکرات و دفاع از خود را تعیین کنیم…
…در قرنی که گذشت، حتی در جنگ جهانی، ۹۰٪ کشته‌شدگان را نظامیان تشکیل می‌داند، ولی در این قرن ۹۰٪ کشته‌ها از غیرِنظامیان هستند. کشته شدن کودکان و زنان و غیرنظامیان در میناب، لامرد و غزه و… شهادتی است بر این آمار. تسلیم شدن در برابر این واقعیت، و در صورت انفعال ما، آمار کشته‌شدگان غیرنظامی ممکن است از این هم بیشتر شود و به ۹۵ یا ۹۹ درصد خواهد رساند، چرا که اخیرا فرقه ولایت پهلوی و شرکا، مشغول آماده کردن زمینه ذهنی حمله اتمی به ایران هستند……..

…اکنون، سرنوشت تنگه هرمز، بدون شک و تردید، تعیین‌کنندهٌ سرنوشت ایران و ایرانیان خواهد شد…
…بدین ترتیب، اهمیت آب‌راه‌ها برای اِعمال نفوذ و سلطه، و برای به تاراج بردن منابع ملی کشورهای منطقه توسط قدرت‌ها، مسبوق به سابقه است. در سابقهٌ کانال سوئز، ارتش امپراطوری بریتانیا نه تنها نتوانست مانع از شتابگیر شدن افول امپراطوری شود، بلکه به آن سرعت بخشید! به نظر می‌رسد بعد از ۷۰سال، وضعیت امپراطوری امریکا در رابطه با تنگه هرمز، سرنوشت امپراطوری بریتانیا در رابطه با کانال سوئز را تداعی می‌کند! در رابطه با ناکارآمدی قدرت نظامی امپراطوری، یک تفاوت مهم که خوش‌خیم‌تر بودن سرنوشت ایران را نوید می‌دهد، قدرت نظامی ایران، آن هم توانایی‌هایِ نظامیِ بومی‌شده و مستقل ایرانیان، از جمله توانایی ساختن موشک و پهپاد و… است. عامل برتری جغرافیایی ایران در تنگه هرمز را هم نباید فراموش کرد. از سوی دیکر، مهمترین عامل در سرنوشت تنگه هرمز، انگیزهٌ ایرانیان در استقامت و ایستادگی و دفاع از وطن است…
فشارها بر ایرانیان، از جمله بر مذاکره‌کنندگان، برای تسلیم، بی‌سابقه بوده است. ولی تجربه به وضوح ثابت کرده که هر تسلیمی از جانب ایران، طلبکاری‌های بیشتری را به دنبال آورده، و موج جدیدی از تجاوزها و زیاده‌خواهی‌ها را بر ایران و ایرانیان تحمیل کرده است.
پیش‌نیاز جنبش‌های خشونت‌زدای ایرانیان، همیشه کاهش تحدیدها و تهدیدهای قدرت‌های خارجی بوده است. برای استقرار و استمرار و پیش‌برد مردمسالاری، باید دخالت‌های قدرت‌های خارجی در امور داخلی ایران را به صفر متمایل کنیم. 
هدف رژیم اسرائیل، به‌عنوان قوایِ نیابتیِ امریکا و صهیونیسم در منطقهٌ ما، برپاییِ «اسرائیل بزرگ» است، با ادعایِ آخرالزمانیِ «سرزمین موعود» برای «قوم برگزیده»! بنا بر اعترافات علنی مقامات ریز و درشت صهیونیست، و به دلایل متعدد، آن‌ها ایران و ایرانیان، مهمترین مانع برای رسیدن به اهدافِ خود می‌دانند…
هدف قدرت‌ها:
بعد از تحقیر و توهین به ایرانیان،
بعد از خُرد و خمیر کردن ایرانیت و خنثی‌سازی آن،
دوقطبی و چندقطبی کردن جامعه، و به جان هم انداختن مردم!
ناممکن ساختن زندگی در میهن، و تحمیل مهاجرت‌های اجباری!
تکه‌پاره کردن ایران! و تحمیل جنگ‌های بی‌پایان با بهانه‌های دین و مذهب و قوم و «اتنیک»، و… و اگر بتوانند فدرالیسم استانی» را جا بیاندازند، جنگ‌های دائمی برا تعیین مرزها بین استان‌های ادعایی آن‌ها!
چپاول و به یغما بردن منابع طبیعی ایران!
در مذاکرات جاری، هر پذیرش و قراردادِ بدون تضمینی بی‌تردید با کارشکنی و عهدشکنی و خیانت رژیم اسرائیل و امریکا و شرکا روبرو خواهد بود. این در حالی است که گزارش‌هایی حاکی از خرید مقدار زیادی اسلحه (بمب سنگرشکن و پهپاد «هرمس ۹۰۰») توسط امارات از رژیم اسرائیل منتشر شده است. گروهها و احزاب جدایی‌خواه تجزیه‌طلب «اتنیکی» فدرالیست، هنوز به مسلح بودن خود، و در واقع به وابسته و مزدور بودن خود، افتخار می‌کنند. آن‌ها و فرقهٌ ولایت مطلقه رجوی، در کمین نشسته‌اند که با تحریک‌ها رژیم اسرائیل و امریکا، به وطن ما حمله کنند! این قوایِ نیابتیِ جیره‌خوارِ رژیم اسرائیل و امریکا، به همراه فرقهٌ ولایت مطلقه پهلوی، ابزار کار قدرت‌ها برای تکه‌پاره کردن ایران هستند! و باید اربابان آن‌ها را مجبور کرد که از حمایت آن‌ها دست بردارند.
مساله بسیار مهم در مذاکرات با امریکا و شرکا، خشونت‌زدایی و یافتن راه‌حلی پایدار است برای بازدارندگی و پیش‌گیری موثر برای انواع تجاوزات و خشونت‌ها علیه ایران و ایرانیان، که برای موثر بودن، باید توسط روش‌های خشونت‌زدا اِعمال شود. ما ایرانیان، با درآمیختن با افکار عمومیِ مردم دنیا، نباید اجازه دهیم که در آینده، امثال ترامپ و شرکا (بسته به اینکه آن روز از کدام دنده بیدار شد ه‌اند!) برای باری دیگر به میهن ما در آن روز حمله می‌کنند؟ و یا اینکه آن‌را به روزی دیگری واگذار می‌کنند!؟

… ترامپ، با اِعمال ضوابط دوگانه و قلدری بین‌المللی، رسماً مدعی مالکیت بر تنگه هرمز شده و با تغییر نام آن به «تنگهُ ترامپ»، خواهان باج‌گیری ۲۰ درصدی از کشتی‌های عبوری است. جالب اینجا است که عوارض گرفتن برای ما ایرانی‌ها در آب‌های سرزمینی خودمان «غیرقانونی» تلقی می‌شود، اما برای آمریکا از فرسنگ‌ها دورتر، کاملا قانونی است و با هیچ اعتراضی از جانب کشورهای منطقه و بسیاری دیگر نشده است!…
تجاوزهای اخیر اجنبیان به وطن ما، محصول همکاری مهره‌های «ایرانیِ» وابسته به قدرت‌های جهانی است، که به وطن‌فروشی و هموطن‌فروشی، و خودفروشی تن دادند. بر خلاف سازوکارهای استعمارگری در قرون گذشته، هیچ کشورِ استعمارگری در این عصر، نمی‌تواند بدون استفاده از عناصر وابستهُ نیابتی خود در کشوری دیگر، در چپاول و غارت منافع ملی آن کشور موفق شود. از جملهُ این مهره‌های وابسته و خود فروخته، فرقه ولایت پهلوی، و احزاب «انتنیکی» خواستار فدرالیسم برای تجزیه و تکه‌پاره کردن ایران هستند. مثلا در مورد میهن ما، در قرن بیست و یکم، یک ژنرال رژیم اسرائیل یا آمریکا نمی‌تواند مستقیماً بر ایران حاکم شود، آن‌ها نیازمند مهره‌های ایرانی هستند تا تحت عناوین فریبنده‌ای چون «مداخله بشردوستانه»، لشکرکشی خود را توجیه کنند. این خیانت تنها به چهره‌های خائنِ شناخته‌شده‌ای چون پهلوی، رجوی محدود نمی‌شود. این جریان از دهه‌ها پیش با ایجاد بی‌ثباتی و بحران‌آفرینی توسط گروه‌های وابسته و تجزیه‌طلب، به‌ویژه در کوردستان، آغاز شد تا زیرساخت‌های لازم برای مداخله فراهم گردد. باید به این واقعیت بسیار مهم توجه داشت که اگرچه ترامپ و نتانیاهو و شرکا، برای استعمارگری و تجاوزها به حقوق به قوای نیابتی چون پهلوی و رجوی و شرکا، و احزاب و تشکیلات «اتنیکی» فدرالیست نیازمند هستند، ولی همهُ اینها بدون طرفداری و حمایت یک حداقل لازمی از مردمِ معمولی در لایه‌های مختلف جامعه، نمی‌توانند مقاصد شوم خود را حتی آغاز کنند، چه برسد به اینکه ابعاد آن‌ها را به فاجعه‌های امروز برسانند! طرفداری و حمایت مردمِ معمولی، بدون شکست آن‌ها در جنگ روانی غیرِممکن است! ظرافتِ دقت در این واقعیتِ مهم، چراغی است که نقش من و تو و هر کدام از ما را در سرنوشتی که امروز برای خود و برای میهن خود ساخته‌ایم را، به وضوح می‌نمایاند. ولی دیدن همین چراغ برای برخی مشکل بوده است، و گفت «تو که چراغ نبینی، با چراغ چه بینی!»……