انقلاب

صدارت- ادامه کودتای ۲۸ مرداد، ادامه کودتای سلطه‌سالاری علیه مردمسالاری

…برای تاراج منابع طبیعی مناطق و کشورهای دور دست، کشورهای استعمارگر در قرون گذشته، به آن مناطق قشون‌کشی و حمله می‌کردند، و ساکنان را به خاک و خون می‌کشیدند، و ضمن تجاوزهای گسترده به حقوق، منابع آن‌ها را به یغما می‌بردند.
با فشار افکار عمومی، این روش از اواخر قرن پیش، رو به مشکل‌تر شدن گذاشت. از آن زمان استعمارگران لازم دیدند که برای استثمار سرزمین‌های دیگران، وطن‌فروشان و هم‌وطن‌فروشان، و بلکه خودفروشانی از آن سرزمین را به خدمت خویش درآورند. 
هفتاد و دو سال پیش در وطن ما، با این روش، متاسفانه تعدادی «ایرانی» وطن‌فروش و هم‌وطن‌فروش، و بلکه خودفروش، به انیرانیان مراجعه کردند، و رسما سفرهٌ چپاول منابع میهن ما را برای آن‌ها گستردند! چرا که قدرت‌های خارجی، خود را در مقابله با مصدق، شکست‌خورده و ناکام دیدند:
«…در 31 ژوئیه 1952، سفیر امریکا در تهران، به وزارت خارجه آمریکا گزارش می‌کند، چاره‌ای جز حل مسئله نفت بر اساس پیشنهادهای مورد قبول مصدق نیست. او این پیشنهادها را نیز به اطلاع وزیر امور خارجه امریکا می‌رساند. 
اما در 7 و 11 اوت 1952، میدلتون [جرج میدلتون (George Middelton) دیپلمات انگلیسی، کاردار سفارت بریتانیا در تهران] به وزیر خارجه انگلستان و هندرسن [لوی هندرسون (Loy Henderson) سفیر امریکا در تهران] به وزیر خارجه امریکا گزارش می‌کنند چاره‌ای دیگر دارد پیدا می‌شود. میدلتون گزارش می‌کند: زاهدی به ما مراجعه کرده است که کاشانی و بقائی و مکی و … با مصدق مخالف شده‌اند. او اینک نامزد نخست‌وزیری است. در آن نوبت، مصدق موفق می‌شود مخالفان را بی‌اثر کند. 
نوبتی دیگر، 5 روز پیش از کودتا، سفارت امریکا در تهران گزارش دیگری به وزارت خارجه امریکا می‌دهد که مصدق بر اوضاع مسلط است و خطر حزب توده جدی نیست و مسئله نفت را باید با حکومت مصدق حل کرد. این بار نیز این “ایرانی‌ها” هستند که به قدرت خارجی مراجعه می‌کنند: “دست نگه‌دارید تا ما حکومت مصدق را براندازیم و مسئله را به دل‌خواه شما حل کنیم.”…»
در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، پهلوی و شرکا به سراغ انیرانیان رفتند و آن‌ها را مجاب کردند با کودتا حکومت زنده‌یاد دکتر محمد مصدق را ساقط کنند.
پهلوی و شرکا باعث حذف حکومت قانونی و مردمی و دموکراتیک دکتر مصدق شدند! و بدین ترتیب در واقع پهلوی و شرکا زمینه‌ساز به قدرت رسیدن خمینی و شرکا شدند.
امروز هم هم‌پالکی‌های همان خائنان به وطن و هم‌وطنان، به سراغ انیرانیان رفته‌اند تا آن‌ها را مجاب کنند که با تکرار حمله به ایران، و با افزایش حمله‌ها در جبهه‌های مختلف جنگ روانی، فعالیت‌ها و تلاش‌های مردم برای انتقالِ صلح‌آمیز و خشونت‌زدایِ حاکمیت کشور به نظام دموکراتیک، را حنثی کنند.
هشدار!
میهن ما در خطر است! باید از تجربه‌های تاریخ معاصر، از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا شهریور ۱۴۰۱، درس عبرت بگیریم! به همین زودی فراموش نکنیم که ورود پهلوی و شرکا، با پشتیبانی انیرانیان، باعث شد جنبش شهریور ۱۴۰۱ که با قتل مهسا امینی جرقه‌زده شد و با شعار «زن، زندگی، آزادی» معروفیت جهانی پیدا کرد، از جوشش افتاد و هنوز این رژیم بر اریکه قدرت تکیه زده است.
افرادی که برای به قدرت رسیدن، به راحتی حاضرند نقشهٌ شوم رژیم اسرائیل برای تکه‌پاره شدن ایران اجرایی شود، با نگرانی شاهد پیروزی روش‌های حقوق‌مدارانه و خشونت‌زدای مردم برای خشونت‌زدایی و کوتاه‌تر کردن زمان رسیدن به سقوط فیزیکی رژیم هستند، بر تلاش‌های مذبوحانه‌ی خود را برای بازگرداندن رژیم ولایت پهلوی، افزوده‌اند. از طرف دیگر، ضعف افزایندهٌ اربابان این وطن‌فروشان، باعث اضطراب بیشتر آن‌ها شده است، و فوریتی بیش از پیش برای اعمال خیانت‌کارانهٌ خود احساس می‌کنند!…

صدارت- ادامه کودتای ۲۸ مرداد، ادامه کودتای سلطه‌سالاری علیه مردمسالاری بیشتر بخوانید »

تزویر، دروغ، سیاستمداران، مغزشویی، جنگ روانی، پروپاگندا، وعده دروغ، حقه

صدارت-دروغ‌های سلطه‌گران و نیاز آن‌ها به دروغ‌گویی

حمله مجدد به ایران، و ایده‌ی تکه‌پاره کردن ایران با اسم رمز فدرالیسم، بار دیگر بالا گرفته.
برای نتانیاهو بازگرداندن زندانیان اسرائیلی در اولویت نیست. تظاهرات شهروندان اسرائیلی هم برای بازگرداندن زندانیان اسرائیلی و آنش‌بس فعلا به جایی نرسیده. او خواهان صلح نیست. هر وقت مذاکرات صلح به خوبی پیشرفته و به آتش‌بس و پایان جنگ نزدیک شده، با به قتل رساندن آن مذاکره‌کنندگانِ صلح‌طلب، و با ایجاد تشنج و بحران، به ابعاد خشونت افزوده است. این خشونت‌گستری‌ها، بدون دروغ‌سازی و دروغ‌پردازی، و در یک کلام بدون جنگ روانی به‌عنوان پیش‌نیاز، غیرِممکن است.
اولویت‌های نتانیاهو عبارتند از: 
بر قدرت ماندن (حفظ نتانیاهو، اوجب واجبات است!)، و…

…اکنون، ارتش اسرائیل، قشونی خسته است! در حمله ۲۰۰۶ اسرائیل به لبنان، ارتش اسرائیل نزدیک به دو سال در جنگ نبود!
اسرائیل نتوانسته به بسیاری از هدف‌هایی جنگی که خودِ نتانیاهو و شرکا از اکتبر ۲۰۲۳ به بعد اعلام کرده‌اند، دست یابد. حذف مقامات عالی‌رتبه نظامی-انتظامی، و منصوب کردن مهره‌های مطلوب هم اثر لازم و مطلوب را نداشته است! از آن مهمتر، ناکامی و بلکه شکست فاحش ژنرال‌های رنگارنگ و بسیار پرشمار صهیونیسفر در پروپاگندا، و مغزشویی، و جنگ روانی در سراسر دنیا بوده است. ژنرال‌های جنگ روانی در جبهه‌های مختلف، خاکریزهای متعددی را از دست داده و می‌دهند. 
از این رو نتانیاهو، دیروز چهارشنبه ۱۳ اگوست ۲۰۲۵، بر خود واجب دید که یک پیام تصویری برای ایرانیان فرستاده و به آن‌ها دستور بدهد که به «خیابان‌ها را بگیرند!» برای موثرتر بودن این مغزشویی، وی یک لیوان و یک پارچ آب زلال خنک روی میز مقابل خود قرار داده، و می‌گوید: «…شما حتی آب تمیز و خنک که به بچه‌هایتان بدهید، ندارید!…»
امثال این کوته‌فکران از اتحاد و همیاری ایرانیان برای دفاع از وطن در «جنگ ۱۲ روزه» درس نگرفته‌اند، و تلاش مذبوحانهٌ دیگری را در سر می‌پرورانند.
پیش‌نیاز این جنگ، و هر جنگی، پیروزی ابتدایی آن‌ها در جنگ روانی است. برای همین دروغ گفتن واجب می‌شود. برای دروغ گفتن، قدرت‌ها باید اول به حق آگاهی‌یابی و حق آگاهی‌رسانیِ مردم، تجاوز کنند. برای تجاوز به حق آگاهی‌یابی و حق آگاهی‌رسانیِ مردم، قدرت‌ها باید روزنه‌های خبری را کور و مردم را با دروغ‌های خود، کر کنند. اعمال سانسور و تحمیل خودسانسوری، وظیفه رسانه‌های تحت کنترل صهیونیسفر در بیش از یک قرنی که گذشت بوده. هر وقت هم که شبکه‌ها و یا رسانه‌گرانی، بر خلاف منویات قدرت عمل می‌کردند، به سرعت از کار بی‌کار و حذف می‌شدند.
ولی حالا به علت ضعفِ قدرت‌مداران و رسانه‌های قدرت‌پیشه، حالا باید روش‌های خشن‌تر، و حذف فیزیکی اجرایی شوند. ژنوسید در غزه، برای افکار عمومی دنیا، مستندتر شده است. ولی در بطن این نسل‌کُشی و ژنوسید عمومی، باید نسل گروههای خاصی بیشتر مورد توجه قرار داده شود. رسانه‌گران هم از جملهٌ این نسل‌ها هستند، که باید با کشتاری هدفمند، نسل‌شان برداشته شود.
در رابطه با کشتار هدفمند (و نه قتل اتفاقی در جبهه‌های جنگ) رسانه‌گران در غزه، تعداد ۲۳۷ و ۲۴۳ نفر را از منابع مختلف خوانده‌ام. گزارش‌گر آمریکایی دیگری می گوید: «… [از اکتبر ۲۰۲۳] بیش از ۲۰۰ رسانه‌گر توسط اسرائیلیان به قتل رسیده‌اند. این آمار بیش از مجموعه‌ی همهٌ رسانه‌گران کشته‌شده در جنگ جهانی اول+ جنگ جهانی دوم+جنگ کره+ جنگ ویتنام+ جنگ افغانستان بوده است(بیش از مجموعهٌ همهُ اینها!). کسی می‌تواند این آمار هولناک را ببیند و نپرسد: آخر چرا!؟ ولی پاسخ این پرسش بسیار ساده است. نتانیاهو و شرکا مجبورند که…….

صدارت-دروغ‌های سلطه‌گران و نیاز آن‌ها به دروغ‌گویی بیشتر بخوانید »

صدارت- تاثیر حالات احساسی-روانی انسان بر سرنوشت، وژدان احساسی-روانی

انسان مجبور است با محیط خود، در بُعدهای مختلف ۱-اجتماعی و ۲-فرهنگی و ۳-اقتصادی و ۴-سیاسی، روبرو شود و تعامل کند.

فعالیت‌های روزانهٌ هر انسانی در همهٌ این چهار بُعد محیطی، بر اساس داده‌هایی در ۱-زمینهٌ علمی و ۲-زمینهٌ اخلاقی و ۳-زمینهٌ تاریخی است. 

یک کامپیوتر و یا یک روبات نیز در این بُعدها و در این زمینه‌ها، داده‌ورزی می‌کند. ولی البته یکی از وجوه تمایز انسان و کامپیوتر، احساس و عاطفه است. انسان یک موجود زنده است که دارای احساس و عاطفه است، و هر انسانی در زمان‌های مختلف، به دلایل متعدد، در حالات روحی روانی متفاوتی قرار می‌گیرد. این حالت‌های احساسی عاطفی روحی روانی، و در واقع زمینهٌ اصلی و مرکزی یعنی ۴-زمینهٌ احساسی_روانی انسان است که با ارتباطی چندطرفه با سه زمینهٌ دیگر (علمی و اخلاقی و تاریخی)، نحوهٌ تعاملِ هر انسانی را در بُعدهای مختلف (فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی و سیاسی) در محیط خود، نقش می‌بندد.

انسان یک موجودِ ۱-نسبی، و ۲-فعال است!

به هر مقدار که هر انسانی خود را نسبی‌تر ببیند، و از مطلق‌انگاری و مطلق‌اندیشی دوری گزیند، به همان نسبت در میدان ساختن سرنوشت‌های خوب و خوب‌تر، فعال‌تر می‌شود.

به هر مقدار که هر انسانی منفعل‌تر باشد، به همان نسبت به نیستی و بیماری و مرگ نزدیک‌تر می‌شود.

مجموعهٌ انسان‌های نسبی و فعال، جامعه‌ای را تشکیل می‌دهند که مشارکت در ساختن سرنوشت‌های خوب و خوب‌تر را وظیفهُ خود می‌داند، و در عمل کردن به این وظیفهٌ حیاتی خویش، فعالانه می‌کوشد. در چنین جامعه‌ای، اعتماد به‌نفس فردی، و اعتماد به‌نفس جمعی و ملی پیوسته رو به افزایش است. در چنین جامعه‌ای، هر فردی و مجموعهٌ افراد، پیوسته مردمسالارتر و حقوق‌مدارتر می‌شوند.

میزان آگاهی احساسی_روانی، را به زبان انگلیسی emotional quotient= EQ می‌گویند، و در زبان فارسی به هوش احساسی_روانی معروف است. 

افرادی که از هوش احساسی_روانی بیشتری برخوردار هستند، زمینهٌ احساسی_روانی خود و دیگری و دیگران را بهتر و عمیق‌تر مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهند، و آن را کانون بررسی و تحلیل در رابطه با سه زمینه‌ٌ دیگر قرار می‌دهند. 

وژدان (وژدان یک واژه‌ی پارسی، با ریشه‌ی کردیِ لکی، و معرب آن وجدان است) به معنی خودآگاهی است. 

وژدان احساسی_روانی یا هوش احساسی_روانی، به معنای میزان سواد و آگاهی فرد از حالت‌های احساسی عاطفی روحی روانی خویش، و اطرافیان خود یعنی دیگری و دیگران است.

هر چه وژدان احساسی_روانی غنی‌تر باشد،وژدان علمی و وژدان اخلاقی و وژدان تاریخی فرد، و مجموعه افراد، غنی‌تر می‌گردد. در این صورت ارتباط و تعامل‌های یک انسان، و مجموعه انسان‌ها، در زمینه‌های -اجتماعی و ۲-فرهنگی و ۳-اقتصادی و ۴-سیاسی، حقوق‌مدارانه‌تر می‌گردد. و بدین ترتیب یک جامعه پیوسته مردمسالارتر می‌شود. 

صدارت- تاثیر حالات احساسی-روانی انسان بر سرنوشت، وژدان احساسی-روانی بیشتر بخوانید »

صدارت- یاد‌آوری نکاتی مهم و جدید در باره کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲

قدرت‌های خارجی، امریکا و بریتانیا، با عملیات مخفی سازمان‌های اطلاعاتی-امنیتی که اسم رمز آن «عملیات آژاکس» بود، محمدرضا پهلوی فراری را به کشور بازگرداند و بر ما مردم حاکم کردند.

اگر یک حداقل لازمی از ما مردم ایران در آن زمان، در میدان ساختن سرنوشت خود می‌ماندیم، کودتای ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ ، سه روز بعد بازسازی نمی‌شد. مطالعه‌ی اسنادی که طی سال‌ها از طبقه‌بندی خارج شده‌اند ثابت می‌کند که ما مردم چقدر آسانی می‌توانستیم مانع موفقیت کودتا  در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بشویم. اگر با اعتماد به نفس فردی و با اعتماد به نفس ملی، در کنار مصیدق و فاطمی، مصیدق‌ها و فاطمی‌های آن زمان می‌ایستادیم و حکومت مصدق و یاران برانداخته نمی‌شد، پدیده‌ای به نام خمینی و خمینیسم پدید نمی‌آمد. اندیشمندان غربی، ایران را قلب طپنده‌ی دنیای اسلان می‌خوانند، و معتقدند اگر در ایران یک نظام مردمسالار مستقر و مستمر گردد، امن و آرامش به سایر کشورهای منطقه هم سرایت می‌کند. بدین ترتیب، بوجود آمدن طالبان و القاعده و داعش و… هم بسیار بعید می‌شد.

پهلوی و شرکا، با تجاوزات به حقوق، و فساد، و بی‌لیاقتی، و بی‌کفایتی، و…، زمینه را برای استبداد «دینی» فراهم ساختند. 

حکومت استبدادی ولایت مطلقه‌ی پهلوی، و به‌ویژه شخصِ محمدرضا پهلوی، مهمترین عامل انقلاب ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ گردید.

به همین ترتیب، خمینی و خامنه‌ای هم مهمترین عوامل افول و سقوط «سلسله‌ی روحانیت» هستند. 

❊❊❊

صدارت- یاد‌آوری نکاتی مهم و جدید در باره کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بیشتر بخوانید »

صدارت-راهکارهای عملی‌ برای هر یک از ما، جهت پیشگیری از تجاوز خارجی به میهن

پرسش‌هایی که در این جلسه پاسخ داده شدند:
– آیا گسترش دموکراسی در داخل کشور می‌تواند به کاهش تهدیدهای خارجی کمک کند؟ اگر آری، چگونه؟
– شما سال‌هاست از «حقوق بشر» سخن می‌گویید. برخی می‌پرسند: آیا تمرکز بر حقوق بشر ما را در برابر تهدیدهای خارجی آسیب‌پذیر نمی‌کند؟ شما این تضاد ظاهری را چگونه توضیح می‌دهید؟
– چگونه می‌توان بین تجاوز نظامی مستقیم و مداخلات غیرمستقیم (مانند تحریم، جنگ شناختی یا جنگ رسانه‌ای) تمایز قائل شد و به هرکدام پاسخ مناسبی داد؟
– آیا تجربه‌ی کشورهای دیگر، به‌ویژه کشورهایی که دچار مداخله‌ی خارجی شدند (مانند عراق، لیبی، اوکراین، سوریه)، می‌تواند برای ما آموزنده باشد؟ کدام تجربه‌ها بیشترین درس را برای ما دارند؟
– در دوره‌ای که «جنگ شناختی و روایت‌ها جای موشک و بمب را گرفته، نقش رسانه‌های مستقل چیست؟
– به نظر شما چگونه می‌توان مردم را نسبت به خطرات واقعی حساس کرد بی‌آنکه گرفتار وحشت‌افکنی یا بی‌اعتمادی شد؟
– از نظر شما، نقش یک شهروند عادی در دفاع از استقلال کشور چیست؟ چه مسئولیت‌هایی بر دوش هر ایرانی است؟
– چه تلاش‌هایی از طرف ایرانیان پرنفوذ و صاحب اعتبار در جامعه مدنی کشورهای غربی در جهت فشار به دولت‌های خود برای محکومیت اسرائیل و حمایت حقوقی از ایران صورت گرفته؟
– چگونه میشه راه سوم بود در عمل؟ یعنی بدون اینکه از سیاست خارجی غیر ملی جمهوری اسلامی حمایت کنیم، بتونیم برای ایران در مقابل دشمن خارجی متحد بشیم.
اساساً آیا چنین چیزی ممکنه؟
آیا ایده رفراندوم و مجلس موسسان که از سوی میرحسین موسوی و به تبعش، بیانیه ۱۷ نفر و بیانیه ۱۷٠٠ امضایی مطرح شد، میتونه به جلوگیری از جنگ مجدد کمک کنه یا برعکس شانس ناامنی رو بالا میبره؟
– آیا امکانش هست که دولت پزشکیان، نیروهای تندرو داخل حکومت رو منزوی و متفرق کنه و یک صلح پایدار به وجود بیاره؟
– در صورتی که حکومت اقدامات اعتمادسازانه مثل تغییر در ترکیب صداوسیما یا آزادی بعضی زندانیان سیاسی بزنه، واکنش ما باید چه باشه؟

صدارت-راهکارهای عملی‌ برای هر یک از ما، جهت پیشگیری از تجاوز خارجی به میهن بیشتر بخوانید »

منقلب‌تر شدن!انقلاب کردن!پویایی ۳۰ تیرها!زنده‌باد دکتر مصدق‌ها! ۳۰ تیر ماه ۱۳۳۱ محکوم‌باد قوام‌ها!

صدارت- تیرماه ۱۴۰۴، پویاییِ انقلاب! ادامه‌ی قیام ۳۰ تیر! رفراندم ملت علیه قدرت!

۳۰ تیر ۱۳۳۱ به مانند یک رفراندم، ملت ایران، به قدرت (هم قدرت خارجی، و هم قدرت داخلی به عنوان دست‌نشاندگان و نوکران قدرت خارجی) پشت کردند. این رفتارشناسی خودجوش و مستقل مردم، یک منقلب‌تر شدن بود. این انقلاب، ادامه پیدا کرد تا ۱۳۵۷ و باز هم ادامه یافت تا ۱۴۰۴.
این منقلب‌تر شدن، به شکل یک رفراندمی که از تجاوز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ شروع شد و در ۳ تیر ۱۴۰۴ به تسلیم متجاوزان انجامید، باز هم یک نه! بزرگ بود به قدرت‌های داخلی و خارجی. پژواک این رفراندم، به این ترتیب بود که:
خودِ ما ملت ایران هر گونه تجاوز انیرانیان به مام میهن را محکوم می‌کنیم، و با خشونت‌زدایی و با ایستادن در کنار همدیگر، با آن‌ها مقابله می‌کنیم! و از ذره ذره خاک وطن دفاع می‌کنیم!
خودِ ما ملت ایران تکلیف رژیم را روشن خواهیم کرد!
خودِ ما ملت ایران تکلیف سرکوب‌گران فاسد رژیم را روشن خواهیم کرد!
خودِ ما ملت ایران دروازه‌های زندان اوین و سایر زندان‌های سیاسی را باز خواهیم کرد!

در رابطه با تجاوز اخیر اسرائیل و امریکا (۲۳خرداد-۳تیر ۱۴۰۴)، یکی از بارزترین تزویرهای قدرت‌ها در جبهه‌های جدید جنگ روانی این است که همبستگی مردم در دفاع از میهن را مساوی با تایید و طرفداری از رژیم ملاتاریا جعل کنند!
بازی‌خوردن در این سوءاطلاعات و پروپاگندا، از بدترین خطاهایی است که ممکن است مرتکب شویم.
بدترین خطاها به این علت که اجنبی‌ها، با فراهم‌ساختن زمینهٌ فکریِ افکار عمومی، عملیاتِ جنگ روانی را به شکلی مدیریت کنند که در تجاوز بعدیِ آن‌ها به وطن ما، همبستگی مردم کمتر شود و در نتیجهٌ آن، انیرانیان بتوانند باعث از هم پاشیگی اجتماعی، و جنگ داخلی، و تکه‌پاره شدن وطن بگردند.

از جمله روش‌های دفاع پیروزمندانه از خودمان در جنگ روانی و خنثی کردن ضدِاطلاعات و سوءاطلاعات و پروپاگندا، تسخیر بیشتر رسانه‌ها و شبکه‌بندی‌های اجتماعی است. این وسیله و روش، فعالیتی عملی، بی‌خطر، ساده، و در عین حال بسیار موثر است. برای مثال،  یک کنشِ ساده می‌تواند تولید و تکثیر و نشر و بازنشر مطالبات حقوقیِ ما، به شکل شعارهای پرشعور یک‌خطی باشد:
از جمله مطالباتِ حداقلیِ  ایرانیان:
حذف کامل و فوری مجازات اعدام!
لغو فوری همهٌ اعدام‌ها!
آزادی فوری همه زندانیان سیاسی و عقیدتی و رسانه‌ای
پایان دادن به همهٌ شکنجه‌های روانی و فیزیکی
نه! به حجاب اجباری!
نه! به وابستگی!
نه! به وابستگان!
استقلال! استقلال! استقلال!
احقاقِ استقلال و آزادی
احقاقِ حقِ آگاهی‌یابی
احقاقِ حقِ آگاهی‌رسانی
احقاقِ حقوق

صدارت- تیرماه ۱۴۰۴، پویاییِ انقلاب! ادامه‌ی قیام ۳۰ تیر! رفراندم ملت علیه قدرت! بیشتر بخوانید »

فرانتس عمار فانون - Ibrahim Frantz Fanon‎

صفری: بمناسبت یکصدمین سالگرد تولد فرانتس فانون

فرانتس فانون از طریق ناشرش ماسپرو (François Maspero)، از ژان پل سارتر خواسته بود که مقدمه‌‌ای بر کتاب «دوزخیان روی زمین» بنویسد. سیمون دوبوار گزارش داد که آنها این کتاب را «مانیفستی افراطی از جهان سوم» می‌دانستند، «روان و آتشین، اما در عین حال پیچیده و ظریف». وقتی ژان پل سارتر، سیمون دو بووُار، با فرانتس فانون در تابستان ۱۹۶۱ در رم ملاقات کردند، وی به شدت بیمار، و در حالت تب و تاب و هیجان بود. فرانتس فانون، تأثیرگذارترین متون جنبش ضداستعماری، بویژه “دوزخیان روی زمین” (“les damnés de la terre”) را نوشت. “دوزخیان روی زمین” با پیشگفتار ژان پل سارتر، اندکی پیش از مرگ فرانتس فانون، در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. ناگفته نماند که ترجمه این کتاب را به فارسی، بطور جداگانه، علی شریعتی و ابوالحسن بنی صدر انجام داده‌اند و«دوزخیان روی زمین» از “انتشارات مصدق” ترجمه‌ی ابوالحسن بنی صدر است.

ژان پل سارتر در پیشگفتار آن کتاب می نویسد:

«بیایید وقتمان را با مناجات‌‌های بی‌‌ثمر و تقلیدهای تهوع‌‌آور تلف نکنیم. این اروپا را رها کنید، جایی که هرگز از صحبت کردن دربارۀ انسان دست نمی‌کشند، اما در هر کجا که آنها را پیدا می‌‌کنند، در گوشه و کنار هر خیابان خودشان، در تمام گوشه و کنار جهان، انسان‌‌ها را به قتل می‌‌رسانند. قرن‌‌هاست که تقریباً تمام بشریت را به نام یک تجربه به اصطلاح معنوی خفه کرده‌‌اند». لحن جدید است. چه کسی جرأت دارد چنین صحبت کند؟ این یک آفریقایی است، مردی از جهان سوم، یک «بومی» سابق.

صفری: بمناسبت یکصدمین سالگرد تولد فرانتس فانون بیشتر بخوانید »

صدارت- واقعیت‌های امروز، حکایت دارد از موفقیت مردم در روند پایان دادن به استعمارگریِ استیطانی

…اکثریت خشونت‌گستری‌ها و تجاوزها به حقوق و خونریزی‌ها و جنگ‌ها، در دنیای امروز، از تفکر سلطه‌گریِ صهیونیسم، و به‌خصوص از اسرائیل، سرچشمه‌ای مستقیم یا غیرِمستقیم دارند. این معضل و مشکل جهانی، به‌خصوص در منطقهٌ ما بسیار بارزتر است. تجاوز اسرائیل به میهن ما در ۲۳ خرداد – ۳ تیر ۱۴۰۴ اولین و آخرین خشونت‌گستری اسرائیل علیه ایران و ایرانیان نبوده و نیست!
سلطه‌سالاری بدون اِعمال تبعیض، و آن بدون اِعمال خشونت غیرِممکن است! اسرائیل، به عنوان جنگ‌جوی نیابتی قدرت‌های حاکم بر دنیای امروز، سلطه‌سالاری را در جهان سیطره داده است.
سلطه‌گری، بدون «دشمن» امکان‌پذیر نیست! و آن «دشمن» امروزه «اسلام» است! در میان تمام کشورهای «اسلامی»، ایران موقعیتی استثنایی دارد، و به آن جهت، نوک پیکان دشمنی‌ها به طرف ایران نشانه‌گیری شده است.
این یادآوری، نقش ما ایرانیان را در سرنوشت امروز و فردا گوشزد می‌کند. هر کدام از ما به سهم خود و به نوبه خود، در ساختن سرنوشت نقش داریم. در ماههای اول جنبش شهریور ۱۴۰۱ که با قتل مهسا امینی شعله‌ور شد، عده‌ای از هموطنان بر حقوق و حقوق‌مداری، به‌خصوص حق حاکمیت ملی و حق استقلال و خشونت‌زدایی،  ایستادگی و تاکید کردند. آنها به افزایش ابعاد جنبش خودجوش یاری رساندند. جنبشی که می‌رفت تا کار «ملاتاریا» را یک‌سره کند. ولی متاسفانه برخی دیگر، با تجاوز به حق استقلال و حاکمیت ملی، مراحل نهایی انحراف جنبش را به «منشور مهسا» کشاندند. این کژرویِ آن گروه، نه تنها جنبش را از جوشش انداخت، بلکه زمینه‌ساز تجاوز نظامی اسرائیل و امریکا به میهن ما شد. از همان روز اول حمله اسرائیل، بسیاری از این گروه از کردهٌ خود شدیدا پشیمان شده‌اند. امیدواریم این درس تجربه، عبرتی پایدار باشد، و به‌کارگیریِ مثبت این درس، زمان رسیدن به سقوط فیزیکی رژیم را کوتاه‌تر کند، و تعداد بیشتری از هموطنان، پشت به قدرت، و روی به ملت کنیم. بدین ترتیب در موقعیت بعدی، قدمهای موثرتری برای استقرار و استمرار و پیشبرد مردمسالاری بر خواهیم داشت.

با پیشرفت تمدن‌های بشری، پایان اَشکالِ کلاسیک برده‌داری، و فئودالیسم، و استعمارگری، و… را شاهد بوده‌ایم.
نمونهٌ بارز استعمارگریِ استیطانی، در امریکا رخ داد. مهاجرت‌های وسیع، به‌خصوص از اروپا، با غصب سرزمین‌های و گستردهٌ «سرخپوستان» ساکنان بومی،  کشتارهای وسیع و نسل‌کشی شروع شد. سپس بازماندگان را با جنگ و اعمال خشونت و زور، به مناطق محدودی کوچ دادند.
اشغال و اسکان و استیطان یهودیان در منطقه‌ای خاص، و تشکیل کشور یهود، موضوعی قدیم است. در اواخر قرن نوزدهم، و اوایل قرن بیستم، و به خصوص بعد از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول، ایده شدت گرفت. قدرت‌های پیروز در جنگ، قلمرو امپراطوری عثمانی را تکه‌پاره و بین خود تقسیم کردند. با نام‌هایی که امروز به گوش آشنا است، فلسطین به سرزمین‌هایی در غرب دریای مدیترانه، در شرق سوریه و اردن، در شمال لبنان، و در جنوب مصر محدود شد. مالکیت این منطقه مورد توافق قدرت‌های پیروز در جنگ قرار نگرفت، ولی ادارهٌ آن به بریتانیا رسید. 
به علت جنایت‌های قدرت‌مداران آلمان و حزب نازی، مهاجرت یهودیان از اروپا به فلسطین، طی جنگ جهانی دوم، و بعد از شکست آلمان، بسیار پرشمار شد. یهودیان ثروتمند، بیشتر در بریتانیا ساکن بودند، و زمینهٌ کوچ یهودیان کم‌ثروت‌تر به فلسطین را فراهم آوردند. در این دوره، شعار «مهاجرت مردمِ بدون سرزمین، به سرزمینِ بدون مردم» وسیله‌ای برای جنگ روانی و آماده کردن افکار عمومی جهت راندن مردم فلسطین از سرزمین‌های آبا و اجدادی آن‌ها شد.
این اشغال‌گری و استیطان، بدون خشونت‌گستری و تجاوز به حقوق و خونریزی و جنگ، حتما غیرِممکن بود، و فقط در صورتی می‌توانست ممکن شود که مورد پذیرش افکار عمومی واقع شود. مادر همه خشونت‌گستری‌ها و تجاوزها به حقوق و خونریزی‌ها و جنگ‌ها، جنگ روانی است. جنگ روانی، در واقع، مانند یک مادر، زمینهٌ همه خشونت‌گستری‌ها و تجاوزها به حقوق و خونریزی‌ها و جنگ‌ها را به‌وجود می‌آورد و آن‌ها را می‌پرورد و بزرگ می‌کند. بدین ترتیب در انحصار خود قرار دادن رسانه‌ها و وسایل ارتباط جمعی، با اولویتی بالا، در دستور کار صهیونیست‌ها قرار گرفت.
ولی در چند سال اخیر، این سلطه‌ٌ جهانی صهیونیسفر بر رسانه‌ها و وسایل ارتباط جمعی، با چالش‌هایی روبرو شده است. با عملیات نظامی هفتم اکتبر ۲۰۲۳، این فقط دیوارها جداکنندهٌ شمال غزه و سرزمین‌های اشغالی نبود که در هم شکسته شدند!  شکسته شدن اسطوره‌ای که رسانه‌های تحت سلطهٌ صهیونیسفر از قدرت مطلقهٌ نظامی-امنیتی-اطلاعاتی ساخته و پرادخته بودند، بسیار عظیم‌تر از دیوارهای بتونی بود!
از همان ابتدای اشغال و استیطان یهودیان در سرزمین‌های فلسطینیان، خون‌ریزی و خشونت و تجاوز به حقوق، به طور گسترده شایع بود، ولی تقریبا تماما از چشم و گوش افکار عمومی، دور نگه داشته می‌شد.
بعد از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، بخشی از این خون‌ریزی‌ها و خشونت‌ها و تجاوزها به حقوق و جنگ‌ها، توسط مردم، به دنیا گزارش شد، و در اختیار افکار عمومی قرار گرفت. دیوارهای قطور و بلند سانسورها، و از آن بدتر خودسانسوری‌ها، با کمیت و کیفیتی بی‌سابقه شکسته شدند.
امروز می‌بینیم که نتانیاهو و شرکا، در عرصه‌ٌ جنگ روانی، موقعیت تهاجمی سابق را ندارند و قافیه را باخته‌اند و حتی موضع دفاعی آن‌ها، ضعیف‌تر و ضعیف‌تر می‌گردد.

در هفته‌ای که گذشت، بیش از ۳۰ کشور برای اعتراض به جنایت‌های اسرائیل و ناپاسخگو بودن آن، در بوگوتا پایتخت کلمبیا جمع شدند. از آنها، ۱۲ کشور رسما اعلام کردند که اسرائیل را مورد تحریم نظامی قرار می‌دهند. 
این گونه تحریم‌ها را در اواخر عمر رژیم آپارتاید افریقای جنوبی هم دیدیم. 
این کشورها، شرکت در کارزار منزوی کردن، و عدم سرمایه‌گذاری، و تحریم کردن اسرائیل (Boycott, Divestment and Sanctions (BDS)) را اعلام کردند. جنبشی که در سال ۲۰۰۵ توسط فلسطینیان پایه‌گذاری شد، و از روش مبارزه سیاهپوستان علیه دولت آپارتاید آفریقای جنوبی، و از یکی از بیانیه‌های سازمان ملل متحد علیه آن رژیم آپارتاید ایهام گرفته است…………

صدارت- واقعیت‌های امروز، حکایت دارد از موفقیت مردم در روند پایان دادن به استعمارگریِ استیطانی بیشتر بخوانید »

نه! به جنگ، آری! به خشونت‌زدایی، ما جنگ نمی‌خواهیم

صدارت- بعد از موفقیت ما ایرانیان در همبستگی برای دفع شر اجنبی‌ها، حالا من چه باید بکنم؟

با ادامهٌ حضور خامنه‌ای و شرکا، و نتانیاهو و شرکا، بدون تردید شاهد ادامهٌ جنگ و خشونت‌گستری‌ها در ایران و منطقه و دنیا، خواهیم بود. این پرستش‌گران قدرت و زورمداران، به خشونت و بی‌ثباتی و بحران و تنش و جنگ و…، و در نتیجه به وجود یک‌دیگر نیازمند هستند.

گفته شد:

«اختلاف‌‌های سیاسی خود را کنار بگذاریم و با هم متحد شویم»

«به تنهایی نمی‌توانم کاری انجام دهم!»

«نیازمند تایید و یا همکاری قدرت هستیم!»

این کلی‌گویی‌های ناشفاف، نیاز به روشن‌گری و شفافیت دارند! دقیق کردن این عبارت‌ها، و آن‌ها را به عنوان راهکارهای ساده‌ای که هر کدام از تک‌تک ما می‌توانیم به راحتی انجام دهیم، به این شکل می‌شود:

با معیار قرار دادن حقوق، اختلاف‌‌های سیاسی خود را کنار بگذاریم، و حول محور حقوق با هم متحد شویم!

هر کدام از ما به سهم خود و به نوبه خود به تنهایی می‌توانیم کارهای فراوانی انجام دهیم، به سهم خود و به نوبه خود!

ما نه تنها نیازمند تایید و یا همکاری قدرت‌ها نیستیم، بلکه به خود و دیگران یادآور می‌شویم که قدرت‌ها همیشه برای ما به‌غیر از ضرر و زیان‌های فاجعه‌بار، چیز دیگری نداشته‌اند!

پس برای: 

۱- پیش‌گیری از تجاوز مجدد اجنبی‌ها به مام وطن، و

۲- کوتاه‌تر کردن زمان رسیدن به سقوط فیزیکی رژیم، 

شعار پرشعور و خودانگیختهُ ایرانیان، دوباره پژواک بلندتری پیدا می‌کند. آن شعار پرشعور این بوده است:

پشت به قدرت (قدرت‌های داخلی و خارجی، قدرت‌های دولتی و غیردولتی، قدرت‌های غربی و شرقی) و روی به ملت (همکاری برای هرچه فراگیرتر کردن جنبش خودجوش و اتحاد حول محور حقوق)

تجاوز اخیر اجنبی به میهن ما، نکاتی را مشخص کرد که قبل از آن در حد تحلیل و نظریه بودند:

استقلال، استقلال، استقلال، استقلال!

نفی وابستگی به قدرت‌ها،

انزجار و طرد وابستگان،

نفی و محکومیت دخالت اجنبی در امور میهن ما،

نفی خشونت، 

خشونت‌زدایی،

اعتماد به نفس فردی،

اعتماد به نفس ملی،

صدارت- بعد از موفقیت ما ایرانیان در همبستگی برای دفع شر اجنبی‌ها، حالا من چه باید بکنم؟ بیشتر بخوانید »

صلح با من شروع میشود-peace begins with me-آدمی دیگر بباید ساخت-تا تغییر نکنی نمیتوانی تغییر دهی-

صدارت- درس‌گیری از تجاوز اسرائیل و امریکا- عمل در زمان حال- پیش‌گیری از تجاوزهای اجنبیان در آینده

درس‌گیری واجب و حیاتی است! (غنای وژدان تاریخی) وگرنه از یک سوراخ چندین و چند بار گزیده خواهیم شد.
 با سازندگی، و یا با تخریب و خودتخریبی
آیا ممکن است در آینده اصلا اشتباه نکنیم؟! آیا انتظار اصلا اشتباه نکردن از هیچ بشری ممکن است!؟
آیا بهتر نیست تلاش کنیم در آینده کمتر اشتباه کنیم؟
برای این منظور، باید روش ریشه‌یابی را پیشه کنیم (علت بیماری را درمان کنیم، و نه علام بیماری را!)، و پیوسته تلاش کنیم توان خود را برای ریشه‌یابی معضلات، افزایش دهیم.
❊ 
هر کدام از ما= من (بسیار مهم است که مرتب گفته نشود «مردم» و در نتیجه کاملا فراموش شود که خودِ من هم جز این «مردم» هستم، و از آن مهمتر این «مردم» از من شروع می‌شود  https://alisedarat.com/1397/08/06/4317/ ) 
 هر انسانی یک موجود نسبی، و فعال است.
پس بدون اینکه خود را مطلق بپندارم، تلاش می‌کنم منفعل نباشم، بلکه فعال باشم: به سهم خود، به نوبه خود
به خود یادآور می‌شوم که پایه و اساس کارهایی که باید انجام دهم، حقوق است.
هر فردی و هر جامعه‌ای می‌تواند و باید پیوسته تلاش کند که حقوق‌مدارتر شود.
به خود یادآور می‌شوم که پایه و اساس و مخرج مشترک همکاری‌هایی که باید انجام دهم، حقوق است.
تلاش برای احقاق هر حقی از حقوق هر کسی، در هر زمانی، و در هر مکانی!
همین نگاه از زاویهُ دیکر: مقاومت در مقابل قدرت‌ها برای اینکه مردم را، هرچه بیشتر (کمی و کیفی)  از جنس خود کنند: سانسور و خودسانسوری حقوق، تجاوز به حقوق، خشونت و خشونت‌گستری (در زمینه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، فیزیکی، و روحی-روانی)
قدرت داخلی: رژیم ولایت ملاتاریا: فساد و خشونت اقتصادی،…
قدرت خارجی: رژیم صهبونیست: از خوشحالی برای زدن درب زندان اوین تا جاسوسی برای اجنبی،…

صدارت- درس‌گیری از تجاوز اسرائیل و امریکا- عمل در زمان حال- پیش‌گیری از تجاوزهای اجنبیان در آینده بیشتر بخوانید »

پیمایش به بالا