موازنه عدمی

استقامت و ایستادگی در «پشت به قدرت، روی به ملت» کاری بود که از مصدق بر‌امد، و مصدقیان واقعی هم، بدون غلبه کیش شخصیت، همان پندار را روش روزمره کرده و می‌کنند و گفتار و نوشتار و کردار  هرروزه آن‌ها، حاکی از آن است که ایران، پر از ایرانیان مصدقی است! بدین ترتیب است که پیش‌آگهی آینده، بسی خوش‌خیم است.

ایستادگی در کنار مردم، و مقاومت در مقابل قدرت، وقتی در آزمایشگاه زمان قرار می‌گیرد، رنگ عطر انسان‌دوستی و جق‌طلبی را چند برابر می‌کنند. خوشی و خوشحالی زندگی کردن با کسانی که عمری را در استقلال و آزادی سپری کردند، فقدان آن‌ها را قابل تحمل‌تر می‌کند.